ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Δευτέρα, 19 Απριλίου 2010

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ ΣΤΟΝ ΩΧΑΔΕΡΦΙΣΜΟ


Το παρόν αρθο δημοσιευθέν στην εφημεριδα "Ελευθερη Ωρα" στο φυλλο της 24ης Μαρτιου 2010.


Μάρτης του 1821. Σύμφωνα με τις ιστορικές καταγραφές (κατ΄άλλους λίγο
νωρίτερα) στον ιστορικό τόπο της περιοχής Καλαβρύτων γίνεται η έναρξη
του ένοπλου αγώνα κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.Έιναι η αρχή μιάς
επικής αναμέτρησης ανάμεσα σε έναν καταπιέσμενο επί τετρακόσια
τουλάχιστον χρόνια λαό, του ελληνικού, και μιας αυτοκρατορίας η οποία
βρίσκονταν όμως απο όσο αποδείχτηκε αργότερα, στο τέλος της ζωής και
της κυριαρχίας της πάνω στους λαούς της βαλκανικής χερσονήσου.
Τα ιστορικά γεγονότα είναι λίγο πολύ γνωστά έχουν ερευνηθεί κάτα
κόρον επί δεκαετίες και θα συνεχίσουν να απασχολούν τον ιστορικό του
μέλλοντος με ολοένα και νεώτερα στοιχεία που αναμφίβολα κάνουν και θα
κάνουν την εμφάνιση τους.
Έτσι λοιπόν μετά απο πολλούς κόπους και δυστυχώς και έπειτα απο
διαφωνίες ανάμεσα στους οπλαρχηγούς,πολιτικούς και προεστούς της
επανάστασης,φτάνουμε στην πολυπόθητη "ανεξαρτησία" τον Μάιο του 1832
με την αναγνώριση της επικράτησης των ελληνικών δυνάμεων απο την Πύλη
και τον καθορισμό της επικράτειας του νέου ελληνικού κράτους.
Οι λόγοι της επιτυχίας ένος τέτοιου τιτάνιου εγχειρήματος,είναι
πολλοί και διάφοροι και σάφως δεν πρέπει να ξεχνούμε οτι υπήρξαν πάρα
πολλές επαναστατικές κινήσεις πρίν απο την ίδια την εθνεγέρσια του
1821, οι οποίες είτε λόγω γεωπολιτικής συγκυρίας,σάφους ελλείψεως
σόβαρης οργάνωσης και κινητοποίησης των δυνάμεων τόσο στον ελλαδικό
χώρο τόσο και στο εξωτερικό, είτε ακόμα και απο απλή ασυνενοησία των
επαναστατημένων πληθυσμών, αναλώθηκαν σε σπασμωδικές κινήσεις οι
οποίες καπνίγηκαν στο άιμα με τον ένα η τον ΄άλλο τρόπο ευκολότερα η
δυσκολότερα για τους Οθωμανούς.
Το "θαύμα" λοιπόν έγινε πραγματικότητα και κάτι το οποίο φάνταζε
όνειρο θερινής νυκτός,ενα όνειρο που κοιμόταν απο την κατάληψη της
Κων/λης το 1453 επί πολλούς αιώνες, αποτελούσε πλέον αδιαμφισβήτητο
γεγονός.Το νεοσύστατο ελληνικό κράτος ήταν σε εμβρυακό επίππεδο με
καμία σχεδόν άξια λόγου υποδομή πράγμα που το κατέστησε απο την
γέννεση του, σε πλήρη εξάρτηση και κατά συνέπεια πλήρως ελεγχόμενο
απο τις μεγάλες "προστάτιδες¨ δυνάμεις του καίρου, δηλαδή τις
Αγγλία,Γαλλία και Ρωσσία οι οποίες και έπερναν τα σκήπτρα του ελέγχου,
αναλόγως των γεωπολιτικών παιχνιδιών και συμφερόντων που παίζονταν
στην περιοχή κάθε φορά.
Αποτέλεσμα όλων αυτών των παιχνιδιών στην διεθνή διπλωματικώ
σκακιέρα υπήρξαν τόσα και τόσα άσχημα γεγονότα για τον πολύπαθο αυτόν
τόπο,όπως η δολοφονία του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια (Τον σεπτέμβριο
του 1831),η κατόπιν επιβολή του Όθωνα ως νέου κυβερνήτη και μονάρχη
για το νεοσύστατο ελληνικό κράτος (ενός ανθρώπου με ιστορικά
αποδεδειγμένα μειωμένη αντίληψη και συνεπώς αδυναμία λήψης
αποφάσεων),η συνεχής δανειοδότηση της Ελλάδας με δυσβάσταχτους
οικονομικούς όρους κλπ.
Είμαστε υποχρεωμένοι λοιπόν να θέσουμε μια σείρα απο αμείληκτα
ερωτήματα (Δυστυχώς κατόπιν εορτής όπως σχεδόν παντοτε συμβαίνει με τα
ιστορικά γεγονότα) προς τον ίδιο μας τον εαυτό. Πόσο αναγκαία ήταν η
ίδια η επανάσταση του 1821 ?, για ποιούς λόγους επέτυχε τον σκοπο της
? (πέρα απο την ανδιαμφισβήτητη ανδρεία των άξιων προγόνων μας) και
τέλος ποιούς εξυπηρετούσε η δημιούργια του νέου ελληνικού κράτους ?
(προτεκτοράτου οπως εξελίχθηκε).
Είναι παραπάνω απο σαφές οτι τα κίνητρα της δημιούργιας του νέου
αυτού κράτους (και σάφως δεν αναφέρομαι στους αγνούς αγωνιστές που
σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια του ένοπλου αγώνα αλλά ούτε και στους
ατυχέστερους εξ΄αυτών που επέζησαν για να δούν το τέλος του έργου και
πέθαναν παραγκωνισμένοι απο το νεοεπιβλυθέν καθεστώς) δεν
ήσαν και τόσο ιδεώδη απο κάποιους και είχαν μεγάλη δόση απο την
επιθυμία για κέρδος εις βάρος ένος ολόκληρου λαού (και δυστυχώς και
κάποιους προδότες "έλληνες" και τυχοδιωκτικά στοιχεία σε πόλλα κέντρα
εξουσίας τα οποία έδρασαν σε απόλυτη συνεργασία με εξωγενείς
παράγοντες
ελέγχου της νέας κατάστασης) και για εκμετάλευση
- Απόκρυψη αναφερόμενου κειμένου -
του σε σημείο μερικές φορές χειρότερο και απο τον προηγούμενο δυνάστη
του. Eίναι σαφές λοιπόν οτι κάποιοι έπαιξαν με τον πόνο μας και το
όνειρο μας για ελευθερία.
Ο ελληνικός λαός που τότε αριθμούσε περί τις 800.000 ψυχές και
ηταν στην μεγαλύτερη του πλειοψηφία αγράμματος και χωρίς συνηδείτη
επίγνωση του ποιός πραγματικά είναι, πράγμα το οποίο εξακολουθεί να
αγνοεί ακόμη και σήμερα, λόγω της συνεχόμενης και εσκεμμένης έλλειψης
ενημέρωσης σχετικά με το απώτερο παρελθοόν του, καθίσταται συνεχώς
έρμαιο των σκοτεινών επιδιώξεων δυνάμεων που δρούν ανθελληνικά και
τότε και σήμερα χωρίς αμφιβολία.
Όλη αυτή λοιπόν η ξαφνική αλλαγή στο κοινωνικό γίγνεσθε απο την
εποχή της τουρκοκρατίας μέχρι την μετεπαναστατική περίοδο και ως
σήμερα, κατα την προσωπική μου άποψη, δημιούργησε ενα
ψυχολογικοιστορικό κενό στην νοοτροπία του μέσου έλληνα ο οποίος είτε
συνειδητά είτε ασυνείδητα προσπαθούσε πάντα να συνδέσει και να
συνθέσει τον πίνακα του τι σημαίνει να είσαι έλληνας.Αυτή λοιπόν ι
ιστορική ασυνέχεια με καταλύτη την επανάσταση του 1821,είχε σαν
αποτέλεσμα την συνεχή αναζήτηση των ελλήνων μέσα στον χάρτη των εθνών
και τον ας μου επιτραπεί, ασαφή προσδιορισμό της ελληνικότητας.
Με λίγα λόγια έχουμε πάντα την αίσθηση οτι προερχόμαστε απο ένα
ένδοξο παρελθόν διαμορφωμένο απο εξίσου ένδοξους προγόνους, όμως λίγοι
είναι αυτοί που πραγματικά γνωρίζουν το πόσο καταλυτικές υπήρξαν όλες
αυτές οι αλλαγές στην ψυχοσύνθεση ένος λαού που απο ραγιάς και σκλάβος
σε έναν Οθωμανό δυνάστη επί πολλούς αιώνες εκαλείτο να κατάστει
υπέυθυνος πολίτης ένος λίγο η πολύ "ανεξάρτητου" κράτους.
Έχω την εντύπωση λοιπόν πως το ένστικτο μας οδηγεί τις
περισσότερες φορές είτε αυτό ειναι καλό είτε κακό, και οχι η
πραγματική γνώση του που βρισκόμαστε και το ποίοι είμαστε πραγματικά.
Αναμενόμενο λοιπόν μέσα στο "καινούριο" αυτό κράτος - μόρφωμα
το οποίο υπήρξε εν τη γεννέση του προβληματικό, και χωρίς καμία στην
ουσία μετατροπή όσον αφορά την ψυχοσύνθεση ενός ολόκληρου λαού, να
συνεχιστούν "παραδόσεις" όπως το ρουσφέτι και η δωροδοκία "για να
γίνει η δουλεία μας" και όλα σχεδόν τα άσχημα της προηγούμενης
κατάστασης επί τουρκοκρατίας και όλος ο λαός να ειναι αναγκασμένος να
ζεί μέσα σε ένα κλίμα έντονης οικονομικοκοινωνικής αστάθειας σε σημείο
που όλα μπορούσαν να αλλάξουν κάθε στιγμή, πράγμα που φυσικά γίνεται
εντονότερο με το πέρασμα των χρόνων και οδηγεί στην τάση του
ωχαδερφισμού,της προσωπικής τακτοποίησης και μόνο, καθώς και στην
παντελή έλλειψη κοινωνικού και έθνικου οράματος.


Όλα αυτά αγαπητοί μου με κάνουν να διερωτώμαι εντόνως το εξής

ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΟΝΤΩΣ ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 ?

Νικηφόρος Βυζαντινός
Αθήνα Μάρτιος 2010

Δεν υπάρχουν σχόλια: