ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

ΤΥΧΑΙΟ ; ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ...



Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 29/6/2010



Καταρχάς ως άνθρωπος νιώθω την ανάγκη να εκφράσω τα βαθύτατα
συλλυπητήρια μου προς την οικογένεια του έλληνα αξιωματικού της
αστυνομίας ο οποίος πριν από λίγες ημέρες έχασε την ζωή του δίπλα απο
το γραφείο του υπουργού προστασίας του πολίτη κάνοντας απλώς την
δουλειά του ενώ κάποιοι άλλοι απο όσο δείχνουν τα πράγματα δεν την
έκαναν στο μέγιστο δυνατόν ως όφειλαν.
Ο συνάνθρωπος μας και συνέλληνας έχασε την ζωή του γιατί έπραξε
απλά το καθήκον του και έπεσε θύμα στον βωμό των όποιων επωφελούνται
απο όλη αυτή την αναστάτωση αφήνοντας πίσω την οικογένεια και τους
δικούς του, όπως συνήθως γίνεται πάντα με όλους όσους έχουν την
ελαχιστότατη συνείδηση και πράτουν ότι τους έχει τάξει η πολιτεία,
γιαυτό και μόνο τον λόγο μιά σκέψη και ένας λόγος είναι το λιγότερο
που μπορεί να καταθέσει κάποιος σε όλους εκείνους που σαν άνθρωποι του
καθήκοντος θυσιάζονται χωρίς προφανή τις περισσότερες φορές λόγο
τουλάχιστον για τον πολύ κόσμο
Φυσικά και οι πραγματικοί λογοι ή τα τυχόν μυνήματα προς τους
διάφορους αποδέκτες δεν αφορούν την μεγάλη πλειοψηφία η οποία και
στέκεται αναγκαστικά στο γεγονός και μόνο, αποτραβηγμένη στην ουσία
απο την πραγματική πραγματικότητα καθώς άγεται και φέρεται απο τα
διάφορα μέσα μαζικής απόκρυψης και αποχάυνωσης τα οποία κάθε τόσο
έχουν και κάτι νέο προκειμένου να ασχοληθούν για λίγες ημέρες μέχρι να
περάσει και αυτό και να σκεπαστεί απο την λήθη και να έρθει το επόμενο
τραγικό συμβάν, μπλέκοντας σε έναν αέναο φάυλο κύκλο
διαφθοράς,αλλοίωσης της πραγματικότιτας και των
συνειδήσεων,ανηθικότητας και σαπισμένου τρόπου σκέψης.
Έτσι λοιπόν, σε λίγες μέρες κανείς πιά δεν θα θυμάται ούτε το όνομα
του αξιωματικού, ούτε καν το τραγικό συμβάν και η κατάληξη θα είναι
παρόμοια όπως με τους τρείς νεκρούς και το αγέννητο μωρό της μαρφίν
καθώς και με τόσους άλλους αθώους οι οποίοι βρέθηκαν την λάθος στιγμή
στον λάθος τοπό.
Τις μέρες που πέρασαν ακούσαμε τα πάντα σχετικά με το ποιοί κρύβονται
πίσω απο όλα αυτά,απο απλές συνομοσιολογικές θεωρίες που λέγονται στα
καφενεία του στύλ οτι ευνοείται η κυβέρνηση με το να στρέφει την
προσοχή του ο κόσμος σε κάποια τέτοια γεγονότα,μέχρι και εμπλοκή
μυστικών υπηρεσιών στο όλο ζήτημα (που ακόμα και αν είναι έτσι
αποτελούν μόνο το χέρι ενώ το μυαλό αγνοείται πάντα) και σαφώς πολλοί
λίγοι είναι αυτοί οι οποίοι είναι σε θέση να γνωρίζουν πραγματικά το
τί ακριβώς και απο ποιούς σχεδιάζεται το οτιδήποτε και είμαι σχεδόν
βέβαιος ότι αυτοί οι λίγοι διακατέχονται απο μία απέχθεια στο να
μιλάνε δημόσια για όλα αυτά, ενώ το μόνο σίγουρο είναι ότι υπάρχει
κάποιος σχεδιασμός με συγκεκριμένους σκοπούς και ενδεχομένως
συγκεκριμένα μυνήματα προς κάποιους.
Η επιλογή της στιγμής,του ίδιου του χτυπήματος αλλά και τόσων άλλων
λεπτομερειών όπως του ότι το δέμα στάλθηκε στο πολιτικό γραφείο γιατί
υπήρχε η πληροφόρηση οτι δέματα απο το πολιτικό γραφείο δεν ελέγχονται
καθώς και οι γνώσεις για την κατασκευή του μηχανισμού προδίδουν
επαγγελματισμό σε όσους σχεδίασαν και έπραξαν το συγκεκριμένο,με τα
γνωστά τραγικά αποτελέσματα.
Το μοναδικό κενό για την δική μου κρίση και άποψη είναι το πως ενώ
όλοι αυτοί ήξεραν όλες αυτές τις λεπτομέρειες για τις κινήσεις δεμάτων
και ανθρώπων ,δεν διανοήθηκαν οτι δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να ανοίξει
ο ίδιος ο υπουργός σε καμία περίπτωτη το δέμα και ότι αυτό θα ήταν η
ατυχής ασχολία όπως αποδείχτηκε κάποιου άλλου ο οποίος και κατέληξε να
είναι και το θύμα της όλης ιστορίας τουλάχιστον για τα μάτια όλου του
κόσμου...
Ως γνωστόν στην ζωή ελάχιστα πράγματα είναι τυχαία και πόσο μάλλον
πράγματα τα οποία αφορούν μία κοινωνία σαν την δική μας,την βαθιά
σαπισμένη και γεμάτη καιροσκόπους κάθε είδους,την κοινωνία που έχει
υποστεί κάθε λογής αλλοίωση σε όλα τα επίππεδα,μία κοινωνία στα
πρόθυρα της καταστροφής εγκλωβισμένη στον δικό της μικρόκοσμο και άρα
ευκολότατο θύμα στο να καταστεί έρμαιο στις διαθέσεις των όποιων το
επιθυμούν αυτο.

Τυχαιο λοιπον ; δεν νομιζω....

Νικηφόρος Βυζαντινός
Αθηνα,Ιουνιος 2010

Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

ΑΝΕΡΑΣΤΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ


Το παρόν δημοσιευθέν στην Εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 27/6/2010 και αφιερωμένο στην ποιήτρια Μάρια Πολυδούρη.




(Για την Μαρία 1902 - 1930)

Στέκουν εμπρός σαν φάσματα
σαν ίσκοι τρομεροί
ανέραστα δυό πλάσματα
με όψη ζοφερή


Βαθύ αγάπης χάραγμα
με πράξεις καμωμένο
και της ψυχής συντάραγμα
στέκεις μαρμαρωμένο


Θυσία ανθρώπου φοβερή
στου έρωτα τη δόξα
στην ατυχία τυχερή
με βέλη δίχως τόξα


Όπου κι αν στέκεις μην κοιτάς
τ΄ανθρώπου αυτού το σώμα
αυτό που ένιωσες κρατάς
γερά μέσα στο χώμα


Νικηφόρος Βυζαντινός

Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010

ΜΕΘ΄ΟΡΜΗΣ...


Το παρόν δημοσιευθέν στην Εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 19/6/2010



Σπέυδουν οι σκύλοι μεθ΄ορμής
ενάντια του γέννους
μα εμείς σαστίζουμε απαθείς
λόγω ελλείψεως σθένους


Στην χώρα που πολέμησες
εσύ και τα παιδιά σου
ανάξιοι πλέον κατοικούν
μακριά απ΄την γεννιά σου


Αίμα και δάκρυ κι΄όνειρα
χαθήκαν μές τα χρόνια
πόλεμος,θάνατος,φωτιά
μα η μνήμη σας αιώνια


Νάυαρχε σήκω να μας δείς
άθλιοι πλέον συγγενείς
πως καταντήσαμε τη γής
ούτε να φτύσεις δεν μπορείς



Νικηφόρος Βυζαντινός

ΣΠΕΥΔΟΥΝ ΜΕΘ ΟΡΜΗΣ ΑΚΑΘΕΚΤΟΥ...




Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην Εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 19/6/2010





Η εν λόγω είδηση έπεσε σαν βόμβα μεγατόνων τουλάχιστον για όποιον
ακόμα σκέπτεται με παρόμοιο σκεπτικό με το δικό μου και με βρήκε σε
έναν χώρο του πνέυματος,τον ιστορικό χώρο του μαντείου των δελφών μιάς
και συμμετείχα σε κάποια εκδήλωση της ένωσης ελλήνων λογοτεχνών, εκεί
όμως μέσα στην δική μου συνείδηση λειτούργησε πολλαπλασιαστικά μιάς
και η ιστορικότητα του χώρου στον οποίο βρισκόμουν έρχονταν σε πλήρη
αντιδιαστολή με την απαξία της σημερινής καταστάσεως σε σχέση με οτι
έχει να κάνει με την ιστορία μας είτε πρόκειται για την αρχαιότητα
ειτε την σύγχρονη.

Ακόμη ένα χτύπημα κάτω απο την ζώνη λοιπόν για το ελληνικό έθνος....

Απογοήτευσις για μία ακόμα φορά με διακατέχει βλέποντας όλους να
κοιτάζουν απαθείς,ανενημέρωτοι σκοπίμως η μή δεν το εξετάζω και φυσικά
άπραγοι μπροστά στο καταστροφικό έργο το οποίο συντελείται εμπρός μας
χωρίς την παραμικρή αντίδραση και αντίσταση.
Κάποιοι γνωστοί και άξιοι λόγου, λόγω κοινωνικής θέσης και μόνον,
μετέτρεψαν την ιστορική ναυαρχίδα του ένδοξου πολεμικού μας ναυτικού,
το θωρηκτό "Γ. ΑΦΕΡΩΦ" σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης γεμάτο απο
ακριβοπληρωμένους διασκεδαστές και εδέσματα κάθε είδους επί τη
ευκαιρία μιάς απλής κοινωνικής εκδηλώσεως όπως ένας γάμος, όμως να
τονίσω πως όλοι αυτοί είναι τουλάχιστο θεωρητικά ο πλέον αδύναμος
κρίκος στην αλυσίδα του αίσχους και της ντροπής για όλο αυτό το χάλι
το οποίο είμεθα αναγκασμένοι να βιώνουμε μιάς και για εκείνους καθώς
και όλους όσοι φέρουν το ίδιο σκεπτικό, η ιστορία,οι θυσίες του λαού,ο
ηρωικός θάνατος αποτελούν "ψιλά γράμματα"¨σαν αυτά των τραπεζικών
δανείων τα οποία όλοι παραβλέπουν και σανίδες σωτηρίας των φτωχών που
είναι φτωχοί γιατί εκείνοι είναι πλούσιοι.
Το πραγματικό πρόβλημα είναι η διαφθορά των ηθών σε όλους τους
τομείς της ελληνικής κοινωνίας και πραγματικότητας και η απαξία
εννοιών,οραμάτων και ζητημάτων απο τους υποτιθέμενους φύλακες
αυτών,απο αυτούς οι οποίοι αν δεν υπήρχε το θωρηκτό Αβέρωφ,ο νάυαρχος
Πάυλος κουντουριώτης,τα άξια πληρώματα που έδωσαν το αίμα τους επάνω
στο κατάστρωμα το οποίο μετετράπει σε πίστα χορού καθώς και τόσοι
άλλοι σε ξηρά,αέρα και θάλασσα,σήμερα θα ήταν το λιγότερο
άνεργοι,χωρίς παχυλούς μισθούς και συντάξεις σε μία "δουλειά" όπως την
χαρακτηρίζουν και μόνο που τους εξασφαλίζει μία άνετη διαβίωση είς
βάρος και πάλι του απλού λαού.
Ας υποτεθεί λοιπόν οτι γνωρίζουμε το σκεπτικό των ανθώπων που
τόλμησαν να πραγματοποιήσουν την εν λόγω εκδήλωση λόγω άγνοιας
κινδύνου και άγνοιας εν γέννει και οτι απλώς δεν ενδιαφέρονται για την
ιστορικότητα η μή ενός χώρου καθώς και το οτι έχουν μία άλλη περίεργη
το λιγότερο, οπτική σε σχέση με όλα αυτά,εσείς λοιπόν κύριοι
υποτιθέμενοι θεματοφύλακες του έθνους που βρίσκεστε ? γιατί πλέον δεν
αναλαμβάνετε τις ευθύνες που σας αναλογούν σε οτι έχει να κάνει με την
διατήρηση της ιστορικής μνήμης την στιγμή που το ελληνικό έθνος
βάλεται πανταχόθεν ως συνήθιζε να βάλει το ιστορικό μας θωρηκτό τον
στόλο των εχθρών του έθνους ?
Ενημερώθηκα οτι διεξάγεται έρευνα για το συμβάν και οτι αναμενεται να
πεσουν κεφαλια, όμως για εμένα
προσωπικά ο "κυβερνήτης" είτε είναι αναμεμειγμένος σε όλο αυτό είτε
οχι (τοτέ είναι και μεγαλύτερη η ευθύνη του μιάς και ΟΦΕΙΛΕΙ να
γνωρίζει το τι συμβαίνει σε έναν χώρο που του ανέθεσε η πολιτεία να
φυλάτει) θα πρέπει να αποπεμφθεί απο το στράτευμα εκτός και αν και
εκείνος επιέστη για κάτι τέτοιο και είς μία τέτοια περίπτωση θα έπρεπε
απο μόνος να έχει παραιτηθεί και να προτιμήση να κάνει οποιαδήποτε
εργασία απο το να δεχτεί τέτοιου είδους προσβολή τόσο προσωπικά αλλά
και πόσο μάλλον για έναν χώρο τόσο μεγάλης ιστορικής σημασίας ενώ δεν
είμεθα και τόσο αφελείς κύριοι στο να θεώρησουμε οτι δεν υπάρχει ένας
γενικότερος σχεδιασμός
Σε λίγο λοιπόν σβήνοντας κάποιοι η τουλάχιστον προσπαθώντας να το
κάνουν τα ίχνη του παρελθόντος ούτε η ναυμαχία της έλλης υπήρξε, ούτε
η καταδίωξη των εχθρών του γένους απο το "Σειτάν Παπόρ",ούτε τίποτα
απο όλα αυτά προκειμένου να μην στενοχωρούνται οι καλοί μας γείτονες
πλέον με τα άξια κατορθώματα των προγόνων και ο ελληνικός λαός να
συρθεί για μια ακόμη στο να χάσει την αυτοεκτίμηση του για ακόμα ένα
ιστορικά δεδομένο γεγονός.
Η ιστορία κύριοι δεν πωλείται ούτε και παραγράφεται με αστειότητες
τέτοιου είδους,η συλλογική μνήμη υπάρχει πάντοτε εκεί και δεν αλλάζει
και ας προσέξουν όλοι αυτοί οι οποίοι θεωρούν τούτα ένθεν κακείθεν, ώς
"ψιλά γράμματα"¨οτι πάντα τα "ψιλά γράμματα¨ έχουν και δυσβάσταχτες
συνέπειες...
Τίμιε έλληνα αξιωμάτικε άκουσε τον Πάυλο Κουντουριώτη να σου
φωνάζει απο τα βάθη των αιώνων πως "τα καράβια δεν είναι για
σημαιοστολισμούς αλλά για πόλεμο" αν και ο σημαιοστολισμός του τότε
ουδεμία σχέση έχει με τον καρναβαλισμό και την γελοιοποίηση που
προσπαθούν επί ματαίω να μας επιβάλλουν κάποιοι δυστυχώς διοικούντες
την ιερουσαλήμ...
Νάυαρχε πάυλο κουντουριώτη άραγε σήμερα εναντίον ποιών εχθρών του
γέννους να πρωτοπρολάβαινες να σπέυσεις μεθ΄ορμής ακαθέκτου ?
Επίσης όλοι εσείς οι οποίοι δήθεν κόπτεσθε για το θέμα εκ του πονηρού
ίσως για να ξεχνά ο κόσμος τα προβλήματα του καλό είναι να το κάνετε
πιό διακριτικά
μιάς και δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσοι πολλοί αγωνιστές μέσα στο
ίδιο το σαπισμένο
σύστημα που σε μία νύχτα μετετράπησαν σε πατριώτες που συγκινούνται
απο την ένδοξη ιστορία του θωρηκτού οπότε κάντε οτι κάνετε αλλά με
περισσότερη διακριτικότητα μιάς και η μέχρι τώρα θεματολογία σας και
δημόσια παρουσία σας, δεν δικαιολογεί επουδενί τέτοιο τεράστιο κύμα
αντίδρασης σχετικά με το γεγονός και αφήστε επιτέλους τις ψυχές των
ηρώων ήσυχες να πετάξουν στον καθαρό αέρα της αιωνιότητας μακριά απο
την σαπίλα και την δυσωδία των μικρών και τιποτένιων της σημερινής
ελλάδας...

Νικηφόρος Βυζαντινός
Αθήνα,Ιούνιος 2010

Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

Δελφικοί αγώνες ποίησης - οι Εντυπώσεις





Αγαπητοί μου

Εχθές μόλις ολοκληρώθηκαν με επιτυχία οι 25οι Δελφικοί αγώνες ποίησης οι οποίοι και διοργανωνόνται υπο την αιγίδα της Π.Ε.Λ. (Πανελλήνιας Ενωσης Λογοτεχνών) και με την υποστήριξη του δήμου Δελφιαίων.
Ως είχα ενημερώσει το ποίημα μου με τίτλο "Η Φυλακή του Χρόνου" προεκρίθη ανάμεσα σε εκατοντάδες άλλα ομως δεν έλαβε καμία επιπλέον βράβευση είτε ώς έπαινο είτε ώς βράβειο.
Επιφυλλάσομαι θεού θέλοντος για τα επόμενα χρόνια να συμμετέχω εκ νέου σε παρόμοιες δραστηριότητες και αντίστοιχες εκδηλώσεις που έχουν ώς σκοπό την ανύψωση του πνευματικού στοιχείου της προσωπικότητας ενός ανθρώπου.


Με εκτίμηση
Π. Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης-Ποιητής

ΥΓ. Παραθέτω και το εν λόγω ποίημα μου


Η ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ


Το πρόσωπο της κοίταξες με πόνο
πέρασαν κιόλας τόσα απ΄το χαμό
σαν κάποιος να φυλάκισε τον χρόνο
μαζί τα όνειρα,τους πόνους,τον καημό


Ο χρόνος αδερφέ μου τι νομίζεις
περνά και χάνεται για πάντα βιαστικά
κι΄αν την ζωή σου την σκορπάς η την κερδίζεις
ποτέ δεν νοιάζεται, μα και κανέναν δεν ρωτά


Το μόνο που απέμεινε απο κείνη
στα χέρια σου με δάκρυα κρατάς
μια σκονισμένη απ΄τον καιρό φωτογραφία
που όπου κι΄αν πηγαίνεις, κουβαλάς


Κι΄αν κάποτε κομπάζεις άνθρωπε μου
πως κόντρα θα πηγαίνεις στον καιρό
ποτέ δε θα τολμούσες να δείς θέ μου
το τέλος σου το τόσο φοβερό

Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010

Ο ΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΗΦΑΝΙΑΣ...



Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 12/6/2010


Το περασμένο σάββατο πραγματοποιήθηκε με κάθε επισημότητα η
καθιερωμένη πλέον εμποροπανύγηρις γνωστή και ώς Gay Pride μιά παρέλαση
ομοφυλόφυλων,τρανσέξουαλ και λεσβιών δηλαδή, μαζί με την υποστήριξη
αρκετών "ανοιχτόμυαλων" συμπολιτών μας, με λίγα λόγια ανθρώπων με
"εναλλακτικές" ερωτικές συμπεριφορές σε σχέση με τους υπόλοιπους και
φυσικά δεν πρόκειται στο παρόν να ασχοληθώ και να σχολιάσω όλα αυτά
που λέγονται περί των "εναλλακτικών" ερωτικών επιλογών οτι δηλαδή
πρόκειται για βιολογικά καθορισμένες καταστάσεις ή είναι αποτέλεσμα
άσχημων εμπειριών της παιδικής ηλικίας κάποιου η οτιδήποτε άλλο.
Το ζήτημα που θίγεται άμεσα εδώ δεν έχει να κάνει με τις επιλογές
του κάθε ενήλικα σε σχέση με την επιλογή ερωτικού συντρόφου μιάς και
στην σημερινή κατάσταση φαίνεται πως ο καθείς είναι ελέυθερος να
διαθέτει τα γεννητικά του όργανα με τον τρόπο που εκείνος νομίζει,
όμως χωρίς αμφιβολία έχει να κάνει με την προβολή της εν λόγω
εκδήλωσης η οποία ήταν το λιγότερο προκλητική μιάς και οι γνωρίζοντες
καλά την τέχνη της επικοινωνίας ξέρουν οτι η πρόκληση είναι μιάς
μορφής μύνημα το οποίο δυστυχώς η ευτυχώς περνάει ευκολότερα ορισμένες
φορές απο άλλους τρόπους και μένει για περισσότερο εντυπωμένο μέσα
στην συνειδηση του απλού κόσμου και παραλήπτη.
Το μύνημα της εκδήλωσης σαφές "Είμαστε παντού" και οχι μόνον αυτό
αλλά η προκλητική αφίσα με τον εξευτελισμό κατά την προσωπική μου
άποψη της ευζωνικής φρουράς του προεδρου της δημοκρατίας η οποία και
αποθανάτιζε έναν έυζωνα απο την μέση και κάτω σε στάση ανάπαυσης
παραπέμποντας στην φουστανέλλα ώς συνειρμό σε σχέση με το ποιούς αφορά
η συγκεκριμένη εκδήλωση, ενώ επίσης συνειρμικά μου ήρθαν στον νού οι
κάποτε προκλητικές διαφημίσεις γνωστής ιταλικής εταιρίας ρούχων οπού
μέσω της πρόκλησης επιχειρούσε να περάσει το όποιο νόημα είχαν να
μεταδώσουν με την σειρά τους.
Το πραγματικό πρόβλημα το οποίο και θα πρέπει να μας κάνει να
σκεφτούμε που οδηγούμαστε για μία ακόμη φορά, δεν είναι η διάθεση των
διαφημιστών να παρουσιάσουν την εκδήλωση του πελάτη τους με τον τρόπο
που το έκαναν,αλλά το γεγονός οτι δεν υπήρξε η παραμικρή αντίδραση
τουλάχιστον σε αντιληπτό επίππεδο απο τον απλό κόσμο για το όλο ζήτημα
είτε απο το κομμάτι του στρατού,του δήμου η τέλος πάντων του όποιου
αρμοδίου θα μπορούσε και θα υποχρεούτω να αντιδράσει επισήμως και να
προσπαθήσει αν οχι να ακυρώσει την εκδήλωση χάριν μιάς άναρχης και
κατά το δοκούν εφαρμοζόμενης ελευθερίας την οποία επικαλούνται όλοι
και ενός σκεπτικού εφημισμού και πολιτικώς ορθού το οποίο στην ουσία
πρόκειται για λάθος έναντι του συνόλου της δύσμοιρης ελληνικής
κοινωνίας για μία ακόμη φορά και σε ένα άλλο επίππεδο αυτήν την φορά,
όμως με τον ίδιο στόχο, δηλαδή την απαξίωση των εθνικών συμβόλων σε
σημείο γελειοποίησης και τον παραγκωνισμό όσων πραγματικά σκέπτονται
ακόμη με βάση το έθνος και το που οδηγείται αυτή η χώρα.
Κύριοι και κυρίες συμμετέχοντες στην εκδήλωση αλλά και στηρίζοντες
αυτήν, εξακολουθώ να σας αποκαλώ έτσι μιάς και δεν συνηθίζω ποτέ να
απαξιώνω κανέναν και σχεδόν για κανέναν λόγο,αν κάποιος σας εμπόδιζε
να πραγματοποιήσετε αυτή την εκδήλωση σας και οχι μόνον αυτό αλλά
παρεμπόδιζε την προκλητικότατη διαφήμιση σας, είμαι σίγουρος οτι θα
μιλούσατε και θα φωνασκούσατε εναντίον της ανελευθερίας της γνώμης,της
ελλείψεως δημοκρατίας και όλης αυτής της καραμέλας που μας πιπιλίζει
το μυαλό εδώ και πάρα πολλά χρόνια,ποιός όμως ερωτά το σύνολο της
πλειψηφίας του ελληνικού λαού ακόμα σε σχέση με αυτό και που πάνε οι
ελευθερίες της συντριπτικής πλειοψηφίας του κόσμου ? προφανώς και
πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων τόσο απο εσάς τους ερωτικά
¨εναλλακτικώς" σκεπτόμενους και πράττωντες,όσο και απο όσους θέλουν να
επιβάλουν σε εμάς τα νέα ήθη και έθιμα μιάς εποχής η οποία ουδεμία
σχέση (και εμείς ουδεμία σχέση θα θέλαμε να έχουμε μαζί της η αλήθεια)
με το ότι διδαχτήκαμε στα σχολεία μας,περί της πραγματικής περηφάνιας
του ανθρώπου και το τι σημαίνει να είσαι έλληνας μέσα στο διάβα του
χρόνου.
Δεν ξέρω τι είναι η ελλάδα για εσάς όμως για εμένα προσωπικώς ελλάδα
σημαίνει και περηφάνια,σημαίνει να γράφεις την ιστορία λέγοντας "Οχι"
εκει που όλοι περιμένουν να πείς "Ναι",σημαίνει πίστη είς τον
θεό,σημαίνει μία ελληνική σημαία που δεν είναι ενα απλό πανί αλλά ένας
καμβάς ζωγραφισμένος απο το αίμα των αδελφών του παρελθόντος και τις
κραυγές αγωνίας των αδελφών του μέλλοντος,σημαίνει πολλά που ίσως ποτέ
δε θα νιώσετε δεν γνωρίζω το λόγο του γιατί, ψάξτε μόνοι να τον
βρείτε, όμως να γνωρίζετε όλοι εσείς πώς η ζωή ενός ανθρώπου δεν
αξίζει πραγματικά τίποτα αν δεν είναι σε θέση να νιώσει έστω και για
μία φορά στην ζωή του την περηφάνια που ο θεός με αξιώνει να βιώνω και
να αντιλαμβάνομαι,να αφουγκράζομαι απο το παρελθόν και να προσπαθώ να
μεταλαμπαδέυσω τόσο στους συγχρόνους με μένα αλλά και τις επόμενες
γενιές, η περηφάνια του να είσαι έλληνας και άνθρωπος.
Τελικώς συμπεραίνω με πικρία οτι υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι είναι
περήφανοι για το κατάντημα της χώρας αλλά δυστυχώς δεν είναι οι πλέον
ενδεικνυόμενοι για εμένα...



Νικηφόρος Βυζαντινός
Αθήνα Ιούνιος 2010

Σάββατο, 12 Ιουνίου 2010

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΔΕΛΦΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΙΗΣΗΣ


Αγαπητοι μου

Ανακοινωνω πως το ποιημα μου με τιτλο "Η φυλακη του Χρονου" προεκριθη και διαγωνιζεται την Κυριακη στον ιερο χωρο των Δελφων εις τους καθιερωμενους πλεον αγωνες Δελφικης Ποιησης κατα τα προτυπα Αγγελου Σικελιανου,οι οποιοι και διοργανωνονται απο την Πανελληνια Ενωση Λογοτεχνων,σας ευχαριστω ολους θερμα για την στηριξη σας σε οτι κανω.

Με εκτιμηση
Νικηφορος Βυζαντινος

Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010

ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ...


Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Στοχος" στο φύλλο της 10/6/2010


Τον Μάιο του 1941 και για την ακρίβεια στις 20 Μαίου μέχρι και την
1η Ιουνίου με την τελική
αποχώρηση των συμμάχων ,ξεκινά να γράφεται άλλη μία χρυσή σελίδα στην
στρατιωτική
ιστορία του τόπου με την περίφημη πλέον και γνωστή παγκοσμίως μάχη
της Κρήτης την
προσπάθεια δηλαδή των δυνάμεων του άξονα και βασικά των γερμανών να
καταλάβουν το νησί και περισσότερο τα λιμάνια και τα αεροδρόμια του
και με αυτόν τον τρόπο να περαιώσουν την κατάληψη της ελλάδας αλλά και
να εξυπηρετήσουν τα ευρύτερα γεωστρατηγικά τους συμφέροντα και σχέδια.
Απέναντι τους στέκονται το εκστρατευτικό σώμα των βρετανών μαζί με
τους συμμάχους τους αλλά ακόμα περισσότερο ο ελληνικός λαός με την
παλικαριά των κρητικών, οι οποίοι πολεμούν τον εχθρό με ότι πραγματικά
μπορεί να βρεθεί και είναι διαθέσιμο, απο αγροτικά εργαλεία μέχρι και
με τα ίδια τους τα χέρια στην προσπάθεια τους να αποτρέψουν την
κατάληψη του νησιού και των πατρογονικών εστιών τους,σε σημείο τέτοιο
που μαζί με τις άλλες μεγάλες στιγμές του έπους της ελληνικής
αντίστασης όπως στα βουνά της πίνδου αλλά και μετέπειτα κατά την
διάρκεια της εθνικής αντίστασης στην περίοδο της κατοχής,να αναγκάσουν
τον ανίπαλο να παραδεχτεί την μεγάλη δυσκολία του στο να πετύχει τους
σκοπούς του καθώς και να θαυμάσει τον ηρωισμό και την αυταπάρνηση των
άπλων ανθρώπων οπουδήποτε ανά την ελληνική επικράτεια στον αγώνα για
την προάσπιση των οικογενειών,περιουσιών αλλά και της πατρίδας
γενικοτερα.
Η μάχη της κρήτης είναι αυτή η οποία και απέτρεψε, με την συντριβή
πραγματικά του σώματος των αλεξιπτωτιστών του γερμανικού στρατού, στο
να ξαναχρησιμοποιηθεί το σώμα αυτό σε επιχειρήσεις απο τον άξονα κατά
το υπόλοιπο του Β παγκοσμίου πολέμου και απέδειξε για μία ακόμα φορά
το τί μπορεί να καταφέρει ο άνθρωπος όταν πιστέυει πραγματικά στο
δίκαιο των πράξεων του.
Και οι περήφανοι κρητικοί στην προκειμένη περίπτωση πολέμησαν οχι
για γεωστρατηγικούς λόγους, λόγους γενικότερου σχεδιασμού επί χάρτου η
οτιδήποτε τέτοιο που να αφορά βιβλία ιστορίας κλπ, αλλά πραγματικά
γιατί όπως και όλος ο ελληνικός λαός, είχαν υποστεί μία άδικη και
άνανδρη επίθεση και έπρεπε να αντιδράσουν μιάς και στον έλληνα δεν
αρμόζει η αποφυγή των δυσκολιών,γιατί ο έλληνας έχει μάθει σχεδόν
πάντοτε να στέκει πάντοτε λιγότερος σε αριθμό και ενδεχομένως και
εξοπλισμό, αλλά τεράστιος σε ψυχικά αποθέματα και πάντοτε
αποφασισμένος να πεθάνει για κάτι ανώτερο μη αντιληπτό απο τις πέντε
αισθήσεις και για κάτι το οποίο η εσώτερη φωνή της φυλής αλλά και η
ίδια του η ψυχή τον καλούν να πράξει.
Ας αρπάξουμε λοιπόν την ευκαιρία που μας δίνεται απλόχερα για μία
ακόμα φορά μιάς και η πατρίδα μας καθημερινά αν ανατρέξει κάποιος στην
ιστορία της είναι γεμάτη απο τέτοια παραδείγματα θάρρους,αυταπάρνησης
και ηρωισμού και αν μη τι άλλο ας παραδειγματιστούμε και ας πράξουμε
αναλόγως μέσα στις σημερινές πολεμικές συνθήκες ενός άλλου
πολέμου,ύπουλου και με εχθρούς οι οποίοι είναι πάρα πολύ δύσκολο να
αντιληφθούμε αν και είμαι απόλυτα πεποισμένος οτι αν και εφόσον
χρειαστεί το αίμα της φυλής μας πάντα θα μιλάει στην καρδιά του
καθενός απο εμάς που αισθάνεται έλληνας ακόμα και ότι θα πράξει ο
καθείς το καθήκον του.
Τα ιστορικά γεγονότα ειναι ακόμα κοντινά,άνθρωποι οι οποίοι τα
έζησαν και συμμετείχαν σε αυτά είναι ακόμα μαζί μας και αν τους
μιλήσεις είμαι σίγουρος οτι το μόνο που θα σου μεταφέρουν δεν θα είναι
πο ηρωισμοί στους οποίους ενεπλάκησαν παρά ένα μεγάλο αντιπολεμικό
μύνημα και ενα τεράστιο γιατί..
Οι πραγματικοί ήρωες εξάλλου είναι τέτοιοι για έναν και μόνο λόγο
πέρα απο το θάρος τους. Γιατί δεν μιλούν ποτέ για τις ηρωικές τους
πράξεις μιάς και τις θεωρούν αυτονόητες και φέρουν πάντοτε ενα
ξεκάθαρο μύνημα προς όλους.
Αντισταθείτε όποιος και να είναι ο εχθρός, όση δύναμη και αν
διαθέτει,ύπο όποιες συνθήκες και αν σας μάχεται, δεν έχετε παρά μόνο
έναν δρόμο...ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ


Νικηφόρος Βυζαντινός
Αθήνα,Μάιος 2010

Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΟΥ Η ΣΗΜΑΙΑ...


Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 7/6/2010


"Της πατρίδος μου η σημαία έχει χρώμα γαλανό και στη μέση χαραγμένο
έναν κάτασπρο σταυρό" έλεγε κάποτε ένα παλιό ποιηματάκι που όλοι μας
λίγο πολύ έχουμε απαγγείλει κάποια στιγμή,τουλάχιστον όσοι βρίσκονται
απο την δική μου ηλικία και πάνω. ενώ μαθαίνοντας τα νεώτερα οτι
κάποιοι σχεδιάζουν χωρίς να ερωτήσουν κανένα, ώς πάγια τακτική τους,
δραστικές αλλαγές στο μέγιστο σύμβολο ενός έθνους το οποίο είναι η
σημαία,και μάλιστα μία τέτοια βαρύτητας σημαία ποτισμένη με το αίμα,τα
όνειρα,τους κόπους αλλά και τις προδοσίες ενός ολόκληρου λαού όπως ο
ελληνικός, αρχίζω πλέον να αναρωτιέμαι σοβαρά σχετικά με το πόσο
χαμηλά έχουμε φτάσει σε είιππεδο εθνικής συνήδεισης και το πόσο πλέον
προτάσουμε το άτομο ενάντια πραγματικά στο σύνολο.
Φυσικά ένα μέρος της μή αντίδρασης οφείλεται και στο γεγονός ότι οι
περισσότεροι απο εμάς δεν γνωρίζουν το τί πραγματικά γίνεται και στο
ότι συνήθως το μαθαίνουμε πάντα τελευταίοι όπως ένας απατημένος
σύζηγος,όμως για μία ακόμη φορά είμαι υποχρεωμένος να αναδείξω τον
ρόλο της δικής μας προσωπικής ευθύνης σε σχέση με τα κοινά και της
συμμετοχής μας ώς πολότες σε όλα αυτά,η οποία τις περισσότερες φορές
αναλώνεται σε θέματα προσωπικής και μόνο τακτοποίησης μέσω μυαρών
κομματικών μηχανισμών και συναλλαγών και ουδέποτε σχεδόν δεν έχει
κίνητρα καθαρά με πραγματική αγάπη για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει
το σύνολο είτε ώς κοινωνία είτε ώς χώρα, κάτι το οποίο θα έπρεπε να
ήταν πρωταρχικός στόχος ενός υγιειώς σκεπτόμενου πολίτη.
Οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες περί αλλαγής της σημαίας προβλέπουν
την κατάργηση του συμβόλου της πίστεως μας, μέχρι τώρα δηλαδή του
σταυρού και ο "εκμοντερνισμός¨ της προκειμένου να "αναβαθμιστεί¨ η
εικόνα μας προς τα έξω ενώ θρασύτατα κάποιοι αλιώνουν καθημερινά την
ζωή μας με παραστάσεις προτόγνωρες όπως οι διοργανώσεις εκφυλιστικών
φεστιβάλ με την στήριξη του μεγαλύτερου δήμου της χώρας,η διαπόμπευση
της ιστορικής προεδρικής φρουράς μέσω άθλιων αφισών που κάποιοι
τόλμησαν να αναρτήσουν σε όλη την αθήνα και γενικότερα όλοι διακρίνουν
όσο και να παριστάνουν τους τυφλούς οτι υπάρχει ένας γενικότερος
σχεδιασμός όσον αφορά την απαξίωση εθνικών μας συμβόλων με αποτέλεσμα
την κατάπτωση του φρονίματος του ελληνικού λαού ή μάλλον καλύτερα του
εναπομείνοντος ελληνικώς σκεπτόμενου λαού, με πάντα την κρυφή
προσδοκία όλων αυτών των ποταπών, ότι μέσω των συνεχών χτυπημάτων
κάποια στιγμή ο ελληνικός λαός αφού ήδη έχει μάθει να σκέπτεται μόνο
για το άτομο του και σχεδόν ποτέ σε μεγαλύτερη κλίμακα για το
σύνολο,θα καταπέσει στην παλαίστρα της εκμμετάλευσης όπου κάποιοι θα
αναλάβουν τον τελικό αφανισμό του και θα πεταχτεί μέσα στο χωνευτήρι
των λαών της εκτρωματικής παγκοσμιοποίησης.
Το μέγιστο πρόβλημα δεν είναι λοιπόν ένα ακόμα χτύπημα το οποίο
κάποιοι σχεδιάζουν μέσα σε κάποια γραφεία, αλλά το ότι υπάρχει ένα
ολοκληρωμένο σχέδιο αφανισμού του ελληνισμού και αγαπητοί μου ο
πραγματικός αφανισμός θα επέλθει όταν και ο τελευταίος απο εμάς νιώσει
οτι δεν υπάρχει ελπίδα ανάσχεσης και ότι το παιχνίδι είναι χαμένο και
θα προσαρμόσει την σκέψη του με βάση τις "εκμοντερνισμένες" ιδέες και
οχι το σωστό και δίκαιο,όλα θα χαθούν αν χάθει το μέτρο και ο
μπούσουλας σε σχέση με το έθνος.
Έτσι λοιπόν μετά την κατάργηση των μηχανοκίνητων τμημάτων των
στρατιωτικών παρελάσεων χάριν, άκουσον άκουσον οικολογικών λόγων
(πραγματικά είναι να γελάει κανείς με το πόσο παίζουν με το μυαλό
μας),την στήριξη των αλλοδαπών με τόσο σθένος απο τον κρατικό
μηχανισμό,την αλίωση των βιβλίων ιστορίας και τον "εναρμονισμό" τους
σε σχέση με τα νέα δεδομένα,την προβολή προτόγνωρων παραστάσεων για
τον ελληνικό λαό ώς προς την σεξουαλικότητα αλλά και χιλιάδων άλλων
καταστάσεων,μην σας φανεί καθόλου μα καθόλου περίεργο το ότι σε λίγα
χρόνια δεν θα υπάρχουν πλέον ούτε εθνικές εορτές ούτε και κάτι το
οποίο να θυμίζει την ελλάδα όπως την γνωρίσαμε ώς τώρα για τον
απλούστατο λόγο του ότι τα τότε γεγονότα δεν θα αφορούν σχέδον κανένα
ενώ και εθνολογικά έχουμε υποστεί μία τεράστια επίθεση επίσης μιάς
και ο γενικότερος σχεδιασμός κάποιων είναι η απάλειψη των ιστορικών
παραστάσεων ενός έθνους με απώτερο σκοπό την ποδηγέτηση και την
καθοδήγηση μιάς και όντας τυφλός θα έχεις πάντα την ανάγκη "οδηγού".
Την ιστορία αγαπητοί την κάνουν οι άνθρωποι γιατί όλες οι μέρες
είναι ίδιες και έτσι οι γνωρίζοντες και σχεδιάζοντες όλα αυτά θέλουν
οχι τόσο την απάλειψη της ιστορίας μας, αλλά τον ευνουχισμό μας και
την μή αντίδραση σε ότι και να μας κάνουν,άραγε παίζουν με την φωτιά η
είμεθα πλέον στο τέλος της ελλάδας που όλοι γνωρίσαμε ώς εθνικού
κράτους ?
Ότι και αν συμβεί είμεθα άξιοι των συνεπειών και θα πρέπει να
σταματήσουμε πλέον να φερόμαστε σαν μικρά παιδιά τα οποία μόλις
κάποιος τα μαλώνει φωνάζουν τον γονιό τους (και αναφέρομαι με αυτό
στους προγόνους μας),να αναλάβουμε επιτέλους τις δικές μας ευθύνες,
ενώ αναρωτιέμαι τελικώς για ποία σημαία θυσιάστηκε ο Κωσταντίνος
κουκίδης τον απρίλιο του 1941,για ποια σημαία πολέμησαν οι ήρωες της
Αλβανίας και σε ποιά σημαία ορκίζονταν οι ήρωες του 1821...


Νικηφόρος Βυζαντινός
Αθήνα,Ιούνιος,2010

AN ODYSSEY WITHOUT ITHACA

Το παρον αφιερουται σε ολη την ευρωπη και στην πατριδα μου ελλαδα

"Farewell March" was arranged,composed and produced at Open Ocean studios By Panos Chatzigeorgiadis C&P 2010



Κυριακή, 6 Ιουνίου 2010

Η ΚΑΤΑΝ-ΑΛΩΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...


Το Παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 5/6//2010


Δεν πέρασαν παρά ελάχιστες ώρες απο το περασμένο σάββατο κάτα το
οποίο ώς γνωστόν τιμήσαμε την μνήμη της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως
το 1453 και τον χαμό χιλιάδων αμάχων απο τα μανιασμένα στίφη των
οθωμανών τα οποία διψασμένα για αίμα δεν άφησαν σχεδόν τίποτε όρθιο
στο πέρασμα τους κάτα την διάρκεια των σφαγών επί τριήμερο που
ακολούθησαν την άλωση,ενώ πάρα πολλοί απο τους κατοίκους πωλήθηκαν
αργότερα ώς κτήνη στα σκλαβοπάζαρα της ανατολής ή κατέληξαν στα
χαρέμια του σουλτάνου στην καλύτερη των περιπτώσεων.
Ανήμερα λοιπόν μιάς τέτοιας μάυρης επετείου για τον ελληνισμό,είχα
την ευκαιρία αν μπορεί να το πεί κάποιος έτσι να παρακολουθήσω,
ευτυχώς για πολύ λίγο για τον απλούστατο λόγο του ότι δεν άντεχα
παραπάνω, απο την κρατική και πάλι τηλεόραση ένα μουσικό "αφιέρωμα¨
στο οποίο μαζί με τα όποια κομμάτια στα ελληνικά κάποιοι είχαν
φροντίσει να συμπεριλάβουν και πολλά είς την τουρκική γλώσσα χάριν δε
μπορώ να γνωρίζω ποιάς αναφοράς στο παρελθόν της κωνσταντινούπολης
και προκειμένου προφανώς να καταδείξουν το πόσο ¨άρρηκτα¨ δεμένοι
είναι οι δύο λαοί ο ελληνικός και ο τουρκικός.
Μετά την αρχική μου έκπληξη άρχισα να σκέπτομαι για μία ακομη φορά
το πόσο καθημερινό φαινόμενο πλέον είναι αυτή η άλωση στην οποία και
αναφέρθηκα στο άρθρο μου ανήμερα της αποφράδος ημέρας και να μειδιώ σε
σχέση με την αθλιότητα του τρόπου η οποία αυτή επιχειρείται καθώς και
τον εξώφθαλμο πλέον του χαρακτήρα της.
Απο ποιά στιγμή κύριοι ο εισβολέας και κατακτητής βρίσκεται στην
ίδια θέση και μοίρα με τον αμυνόμενο και κατακτημένο ? και απο πότε
θα πρέπει να είμαστε αναγκασμένοι να ενστερνιστούμε την γλώσσα και τις
συνήθειες αυτού και μάλιστα ανήμερα ημέρας εθνικού πένθους ? πότε θα
σταματήσει αν ποτέ γίνει αυτό, αυτή η άθλια προπαγάνδα και η άλωση που
επιχειρείται απο κάποιους κάθε τόσο με την παραμικρή ευκαιρία, στο
μυαλό του απλού έλληνα πολίτη που αντί να παρακολουθήσει μία ιστορική
αναφορά εκτίθεται κάθε λίγο και λιγάκι σε μία πολιτισμική επιβολή αν
μπορεί κανείς να ονομάσει έτσι τις σφαγές και την μηδενική
"προσφορά"¨του τουρκικού στοιχείου στον παγκόσμιο χάρτη ?
Αυτός ο άθλιος συμψηφισμός ανόμοιων πραγμάτων και μάλιστα την
ημέρα κατά την οποία ο ελληνισμός πενθεί και τιμά την μάυρη αυτή
επέτειο για το έθνος και ο οποίος αποσκοπεί βεβαίως σε ολοένα και
περισσότερη διαστρέβλωση των πραγματικών ιστορικών γεγονότων αλλά και
μία χαλάρωση των πεποιθήσεων και του φρονήματος του ελληνικού λαού για
το τί πραγματικά συνέβει τότε, θα πρέπει κάποτε να σταματήσει
επιτέλους και μάλιστα απο κρατικό μέσο ενημέρωσης το οποίο συντηρείται
απο τα χρήματα του πολύπαθου ελληνικού λαού του οποίου η μόνη
χρησιμότητα ανάγεται στο να ψηφίζει ένα άθλιο πολιτικό σύστημα,να
αναλώνει την ζωή του σε έριδες περί του ποιός πολιτικός είναι σωστός
και να υπομένει σαν υπνωτισμένος στωικά το όποιο πολιτισμικό υποπροιόν
που κάποιοι προσπαθούν να του επιβάλουν προς καταν-άλωση...
Επίσης αν και δεν είναι κάτι το οποίο θεωρώ άξιο λόγου,το πανηγυράκι
το οποίο στήθηκε μπροστά στις οθόνες μας σάββατο βράδυ και αναφέρομαι
στον περίφημο πλέον θεσμό της εύρω-αθλιότητας όπως τον κατήντησαν,
αποτελεί και αυτό με την σειρά του ένα άθλιο προιόν υποκουλτούρας το
οποίο και πάλι είναι αναγκασμένος ο ελληνικός λαός να χρηματοδοτεί
μιάς και ποτέ δεν ερωτάται για τέτοια "επουσιώδη" ζητήματα,αφήνοντας
έρμαιο των ορέξεων κάποιων, χρήματα τα οποία στην ουσία δεν υπάρχουν
και αν υπάρχουν είναι πολύτιμα για να πετιούνται σε τέτοιου είδους
εμποροπανύγηρεις που δεν προσφέρουν τίποτα παρά χαλάρωση των ηθικών
αξιών προς μία "νέα εποχή¨ στυγνής εκμμεταλέυσεως του ανθρώπινου
είδους ενώ την ίδια στιγμή χωρίς δέυτερη σκέψη περιεκόπησαν τα χρήματα
για τις παρελάσεις γιατί "δεν έχει το ταμείον".
Προφανώς δεν προτίθεμαι να σπαταλήσω ούτε ένα κυβικό εκατομυριοστό
φαιάς ουσίας προκειμένου να αναφερθώ στα μουσικά κομμάτια (όντας
μουσικός και συνθέτης ο ίδιος) τα οποία συμμετείχαν και να προσπαθήσω
να τα αξιολογήσω, διότι πρόκειται για τα αποτελέσματα του ίδιου σάπιου
συστήματος το οποίο επιβάλει άθλιους πολιτικούς και ανδρώνει άθλιους
πολίτες ανά τον κόσμο.
Κάποιοι χρησιμοποιώντας τακτικές γκέμπελς θεωρούν ότι "πές πές κάτι
θα μείνει¨ όμως να είναι σίγουροι ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί όσο
και να προσπαθήσουν να το επιβάλουν γιατί πολύ απλά οι πεποιθήσεις και
το φρόνημα και του απλούστερου ανθρώπου ο οποίος είναι πραγματικός
έλληνας είναι περασμένες βαθειά μέσα του και υπαγορευμένες απο το
συλλογικό ασυνείδητο του έθνους το οποίο επέβαλε σε όλους τους
γνωστούς και άγνωστους παλαιολόγους,λεωνίδες και αγωνιστές του 1821 να
σταθούν απέναντι στα εκάστοτε στίφη των βαρβάρων,τα πολλές φορές
ανώτερα αριθμητικά αλλά μηδαμινά σε επίππεδο ηθικού και πίστης στο
δίκαιο των πράξεων τους.
Γιαυτό τον απλούστατο λόγο κύριοι και οπαδοί αυτών των τακτικών,
πλανάσθε πλάνην οικτρά οτι θα μπορέσετε να αλώσετε παντοιοτρόπως το
ελληνικό έθνος για τον λόγο όπως πρανέφερα του ότι υπάρχει κάτι μέσα
του, το οποίο δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό απο τις ταπεινές γνωστές
πέντε αισθήσεις και το οποίο θα αφυπνιστεί υπό τις κατάλληλες συνθήκες
και επουδενί δεν μπορεί να γίνει κατανοητό και αισθητό απο κάποιον ο
οποίος δεν αισθάνεται έλληνας και όλοι εσείς οι οποίοι μετέρχεστε
τέτοιων μεθόδων είτε συνηδειτά είτε οχι, έλληνες δεν είστε.
Δυστυχώς επτωχέυσατε είς το έργο σας και θα το αντιληφθείτε έν
καιρώ αν και εφόσον έχετε αυτήν την δυνατότητα....


Νικηφόρος Βυζαντινός
Αθήνα,Μάιος 2010