ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Σάββατο, 14 Αυγούστου 2010

ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ...





Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" την 13/8/2010 χάρην μνημοσύνου της θυσίας των νεομαρτύρων του ελληνισμού, Ισαάκ-Σολωμού.




Στο μονοπάτι της μνήμης είναι ακόμα νωπά τα βήματα των ηρώων μας απο
την κύπρο, των τάσσου ισαάκ και σολωμού σολωμού,οι οποίοι χάθηκαν σε
μία στιγμή σε διάστημα λίγων ημερών, όπως άλλωστε είναι η μοίρα του
καθενός απο εμάς,όμως πέρασαν μέσω της θυσίας τους στην αιωνιότητα
ανάμεσα στο πάνθεο των ηρώων που πάλεψαν για το όραμα της ελευθερίας
και πότισαν με το αίμα τους για ακόμη μία φορά, την χιλιοβασανισμένη
και προδομένη κυπριακή γή, η οποία μετά απο τόσους αγώνες,βάσανα και
πολέμους μέσα στην μακραίωνη ιστορία της,παραμένει δυστυχώς σκλαβομένη
και παρατημένη στην γωνία της ιστορίας ακόμα και απο τους δικούς της
ανθρώπους μερικές φορές,με τόσο πόνο να κρύβει μέσα στα σπλάχνα
της,και μοναδικά ίσως σημάδια όλων αυτών των τραγικών γεγονότων της
προδοσίας πανταχόθεν του μεγάλου ονείρου της λευτεριάς,τα μνήμαατα των
ηρώων που είτε απο τους άγγλους,είτε απο τους τούρκους είτε απο τόσους
άλλους που πάτησαν το πόδι τους στην εβλογημένη ετούτη γή, έπεσαν για
ένα καλύτερο άυριο για τις μελλοντικές γενιές της.
Η θυσία των δύο νέων παληκαριών μας,οι οποίοι έφυγαν αφήνωντας πίσω
τους οικογένειες και ορφανά παιδιά,αποτελεί ένα ακόμα πλήγμα για την
ανθρωπότητα, η οποία υποτίθεται ότι έχει προοδέυσει, τουνανίιον όμως
παραμένει σκλήρη και απάνθρωπη ακόμα και σήμερα και ουδείς είναι σε
θέση να γνωρίζει το που μπορεί να φτάσει αυτή η απαξίωση της
ανθρώπινης ζωής, έναντι του συμφέροντος.Οι δύο αυτοί νεομάρτυρες του
ελληνισμού,διατράνωσαν μέσω της εκούσιας θυσίας της φυσικής τους
ύπαρξης, (ιδιαίτερα στην περίπτωση του Σολωμού) για μία ακόμη φορά,πως
ο άνθρωπος ζεί και δεν αναπνέει μόνον,πως ο άνθρωπος αν θέλει να
λέγεται και να λογαριάζεται άνθρωπος οφείλει να ζεί και για πράγματα
τα οποία δεν είναι αντιληπτά σε υλικό επίππεδο,πράγματα τα οποία ο
σημερινός "σύγχρονος πολιτισμός" της παγκοσμιοποίησης,της
απεθνοποίησης και του οικονομικού συμφέροντος έχει επίτηδες
απαξιώσει,προκειμένου να εκπληρώσει τις επιδιώξεις του οι οποίες δεν
είναι άλλες απο την στυγνή εκμμετάλευση του ανθρώπου σε όλα τα δυνατά
επίππεδα με σκοπό το κέρδος.
Για ακόμη μία φορά, έλληνες ύψωσαν το ανάστημα τους,το ανάστημα του
ενός και μόνο ανθρώπου ο οποίος βλέπει το άδικο και πολεμά με όλες τις
μικρές του δυνάμεις, να καταδείξει στους υπόλοιπους συνανθρώπους του
φίλους,σύμμαχους μα και εχθρούς, οι οποίοι αρνούνται να πάνε κόντρα
στο ρέυμα των καιρών,πως θα πρέπει κάποιος να παλέυει μέχρι τέλους για
τα ιδανικά και τα πιστέυω του και δεν θα πρέπει επουδενί να σκέπτεται
το ότι μπορεί η φυσική του ύπαρξη να χαθεί, κάτι απο το οποίο άλλωστε
κανείς δεν ειναι δυνατόν να ξεφύγει, απο την στιγμή που το όνομα του
έχει γραφτεί στην βίβλο της ζωής.
Ας μην κάνουμε το λάθος λοιπόν, για μία ακόμη φορά, να δούμε την
θυσία των ηρώων μας,ως μεμονομένο ιστορικό γεγονός, γιατί αυτή θα ήταν
μία μονοδιάστατη αντίληψη του γεγονότος και μόνον καθώς και του
μυνήματος της θυσίας αυτών, τουναντίον ενώ τα πρόσωπα και οι
πρωταγωνιστές της ιστορίας πάντοτε αλλάζουν, είτε αυτό λέγεται μάχη
των θερμοπυλών,είτε επανάστασις του 1821,είτε η περίπτωση των απλών
και καθημερινών ανθρώπων την οποία τιμούμε την σήμερον,το πραγματικό
μύνημα είναι η εναντίωση του ανθρώπου στο ρέυμα,μία εναντίωση η οποία
γίνεται οχι απλά για αντίδραση, αλλά γιατί πρέπει να υπάρχει πάντοτε
το σθένος να υπερασπίζεται κάποιος, οχι το δίκαιο των πολλών, το
οποίο είναι τις περισσότερες φορές άδικο ,αλλά το πραγματικό δίκαιο,
έστω και αν αποτελεί μειοψηφία η και μονοψηφία.
Η θυσία τους φέρνει ένα πανανθρώπινο μύνημα κατ΄εμέ προς όλους,πρός
τους συνέλληνες,κυπρίους ακόμα και πρός αυτούς οι οποίοι υπήρξαν τα
φονικά χέρια και εξετέλεσαν διαταγές,γιαυτό τον λόγο και οι μεγάλοι
αυτού του κόσμου απεχθάνονται την ελληνική φυλή,γιατί τους θυμίζει
πάντα ότι η ζωή ενός ανθρώπου οφείλει να καθορίζεται απο αξίες οι
οποίες δεν έχουν καμία σχέση με τα υλικά αγαθά και πως θα πρέπει αν
χρειαστεί,κάποιος να θυσιασεί την φυσική του ύπαρξη για κάτι το οποίο
πιστέυει και έτσι δυστυχώς για κάποιους , το γέννος μας δρά πάντα ώς
καθρέπτης της ασχήμιας τους,γιαυτό και επιδιώκουν με κάθε τρόπο την
απαξίωση,το θάψιμο και την καταστροφή του ελληνικού λαού και έθνους
γιατί τους θυμίζει αυτό που θα ήθελαν να είναι αλλα δεν μπορούν ή δεν
θέλουν να είναι για τους δικούς τους λόγους.
Ήρωας χαρακτηρίζεται κάποιος ο οποίος έχει πάντα την δυνατότητα να
ξεφύγει και να σώσει την φυσική ύπαρξη του,όμως αυτός όχι μόνον δεν
το κάνει, αλλά προχωρά με ταχύ βήμα προς την υπεράσπιση των πιστέυω
του και τις περισσότερες φορές προς την αιωνιότητα,δείχνοντας τον
δρόμο σε όλους όσοι ακόμη παραμένουν τυφλοί,ο ήρωας λοιπόν αποτελεί
έναν φάρο ελευθερίας του ανθρώπου,πραγματικής ελευθερίας και οχι
πλασματικής όπως αυτή που οι περισσότεροι νομίζουν ότι δίνει το χρήμα
και τα υλικά αγαθά για τα οποία τόσο κόπτωνται...
Το μύνημα τους απλό και διαχρονικό ανά τους αιώνες,πάλεψε για ότι
πιστέυεις και αν χρειαστεί υπέγραψε με το αίμα σου τα πιστέυω σου,μιάς
και είναι ο μόνος τρόπος να αποδείξεις ότι αξίζει να λέγεσαι άνθρωπος
ειδάλλως μείνε νεκροζωντανός, μιάς και δεν σου αξίζει κάτι παραπάνω...
Είθε το παράδειγμα και η στάση ζωής τους να φωτίζει τον δρόμο μας και
οι ψυχές τους να βρούν δικαίωση κάποτε, ενώ πόσο να ξέρατε μας είστε
αναγκαίοι στους καιρούς της απαξίας του ανθρώπου...ΑΘΑΝΑΤΟΙ.


Νικηφόρος Βυζαντινός
Αθήνα,Άυγουστος 2010

Δεν υπάρχουν σχόλια: