ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ..


Δεκέμβρης του 1803 οι σουλιώτες προδομένοι για ακόμα μία φορά απο τον τουρκαλβανό Αλή Πασά, γνωστό για την πονηρία αλλά και την δίψα του για αίμα, καταδιώκονται σκληρά,ενώ κάποια γυναικόπαιδα,περίπου εξήντα γυναίκες και παιδιά,βρίσκονται απέναντι στην ατίμωση απο τους πεινασμένους για αίμα και γεμάτους απύθμενο μίσος εχθρούς και στον γκρεμό του Ζαλόγγου...
Αρχίζουν λοιπόν έναν χορό όλες εκείνες οι γυναίκες,χορό προς τον θάνατο αλλά και την αθανασία μαζί,ρίχνωντας στο βάραθρο πρώτα τα παιδιά τους (για να μην έχουν λόγο ύπαρξης μέτα) και μία μία πετούν προς την πραγματική ελευθερία που αποπνέει ένας τιμημένος θάνατος,πέρα και μακριά απο την σκλαβιά μιάς ατιμασμένης ζωής.
Το οξύμορον της ανόδου μέσω της πτώσεως,θα πρέπει να φωτίζει για πάντα τις ψυχές μας,ενώ σήμερα είμεθα εκ των πραγμάτων αναγκασμένοι να ακολουθήσουμε την αντίθετη πορεία μιάς και έχουμε ήδη καταπέσει πάρα πολύ χαμηλά και καλούμαστε να ανέβουμε την μεγάλη και απότομη βουνοπλαγιά που θα ξαναανοίξει εμπρός στα κουρασμένα απο τα υλικά αγαθά μάτια μας, την τεράστια πεδιάδα και το θάμπος του ελληνικού πολιτισμού,αν τελικώς καταφέρουμε να αντιληφθούμε το που βρισκόμαστε και το που πρέπει να πάμε...

Επιλέξατε δέ,έναν τιμημένον θάνατον ή μίαν άτιμην ζωήν διότι ο θάνατος μπορεί να έχει την μορφήν της ζωής και η ζωή την μορφήν του θανάτου ουκ ολίγες φορές...


ΑΘΑΝΑΤΕΣ ΟΙ ΗΡΩΙΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΑΥΤΩΝ...


"Η θυσία περισσέυει
στου Ζαλόγγου την κορφή
η πατρίδα σας ζηλέυει
τέτοια δόξα που θα βρεί" - Νικηφορος Βυζαντινος


Δεν υπάρχουν σχόλια: