ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

ΑΠΕΘΑΝΕΝ ΝΕΟΣ...








Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 25.12.2011



Εκ θλίψεως διακατέχονται
άπαντες οι θαμώνες
οπού ετέλεψαν νωρίς
τα θέρη σου,οι χειμώνες


Εν μια νυκτί απεφάσισες
πως πλέον δεν αξίζει
να ζείς στην άθλιαν ζωήν
οπού σε βασανίζει


Μίαν πρωίαν η σορός
μονάχη εξεβράσθη
ως μοναχή επέζησεν
μονάχη,ως επλάσθη


Κλαίγουν,ρωτούν και απορούν
πως τέτοιο σώμα εχάθη
με τόσην ρώμην,ομορφιάν
στης θάλασσας τα βάθη


Ουδείς αναλογίζεται
το τέλος το δικό του
το ποιός θα κλάψει γοερώς
επάνω απ΄ την σορό του


Μονάχοι,αποχωρήσαντες
πρός νέαν τραγωδίαν
την ανθρωπιάν υμνήσαντες
αέναος κωμωδίαν...


Νικηφόρος Βυζαντινός
Εν Αθήναι 2011

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΡΑΔΟΚΕΙ...

Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 24.12.2011







Παρατηρώ τον κόσμο,έναν κόσμο ο οποίος προσπαθεί να χαμογελάσει μέσα στην μαυρίλα των καιρών,μέσα σε μια πόλη η οποία προσπαθεί να φτιασιδωθεί στα γρήγορα, κρύβωντας την ασχήμια της "λόγω της ημέρας" όπως έλεγε και μια ταινία του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου,ανάμεσα στα λαμπιόνια της γιορτής των επερχόμενων χριστουγέννων μακιγιάροντας το καταματωμένο πρόσωπο της προκειμένου να μην μπορείς να ξεχωρίσεις τα σημάδια της αποξένωσης, οπού αυτές τις μέρες ντύνεται το ένδυμα του ανθρωπισμού και της ελεημοσύνης,της εσωστρέφιας η οποία ντύνεται με την σειρά της το κουστούμι ή το φόρεμα των κοινωνικών υποχρεώσεων,του απολίτιστου πολιτισμού αλλά και τόσων άλλων χαρακτηριστικών μιας γερασμένης και κουρασμένης κοινωνίας η οποία στο μόνο που δεν κουράζεται,είναι το να κοροιδεύει τον εαυτό της.
Σήμερα τα Χριστούγεννα,αύριο η πρωτοχρονιά,τι σημασία έχει όταν όλα γίνονται για να γίνονται,όταν όλα αυτά δεν έχουν πραγματικό νόημα ζωής παρά συμβαίνουν για να συμβαίνουν,τι σημαίνει για εμάς τους δήθεν χριστιανούς αυτο το μύνημα της γέννησης του θεανθρώπου ; για τους περισσότερους είναι απλώς μια ακόμη ευκαιρία να "ξεσκάσουν",να τραπεζώσουν τα "αγαπημένα" τους πρόσωπα να αλληλοασπαστούν βρίζωντας απο μέσα τους ο ένας τον άλλον και κατακρίνοντας,να χαριεντιστούν και να γνωρίσουν νέες περιπέτειες,να φάνε τα γλυκά της εποχής ήτοι μελομακάρονα και κουραμπιέδες και να ξεχάσουν την πίκρα τους για οτι συμβαίνει γύρω,στρουθοκαμηλίζοντας με μια ακόμη ευκαιρία που τους δίνει το σύστημα.
Τούτες τις μέρες θα δείς τις διαφημίσεις για παιχνίδια αλλά και αυτές με φιλανθρωπικό χαρακτήρα να αυξάνουν επικύνδινα,τόσο επικύνδινα οπού καταδυκνείουν τον πραγματικό ρόλο τους,αυτόν της εκμμετάλευσης του χαμένου συναισθήματος,της χαμένης αγάπης για τον συνάνθρωπο του εσωτερικού αλλά και του εξωτερικού κύκλου και μείς ως καλά μολυβένια στρατιωτάκια χωρίς καρδιά η το χειρότερο νομίζοντας οτι την διαθέτουμε, θα ακούσουμε για ακόμα μια φορά τους χτύπους απο τα τύμπανα των μικρών ή μεγάλων τυμπανιστών της νέας εποχής και θα τρέξουμε να πληρώσουμε τα ψυχολογικά μας κενά γεμίζοντας τις τσέπες των επιτηδείων, καθώς και να άρουμε δήθεν τα όποια βάρη έναντι των παιδιών μας με ένα ψεύτικο παιχνιδάκι αναπληρώνοντας την αγάπη που αποζητά το παιδί με ακριβά δώρα,ίσως διότι δεν έχουμε να δώσουμε αγάπη πραγματική σε όποιον μας την ζητά.
Το σαφές μύνημα των Χριστουγέννων περνά μάλλον απαρατήρητο όπως το ίδιο απαρατήρητο περνά και το μύνημα στις άλλες γιορτές του έτους είτε αυτές είναι θρησκευτικού ή εθνικού χαρακτήρα,ο μουσειακός χαρακτήρας που του έχουμε προσδώσει μας έχει καταντήσει εμάς τους ίδιους μουσεία,ώστε κάποιος να λέγει,"να κάποτε κάπως έτσι έμοιαζε ο άνθρωπος",κυρίες και κύριοι τα Χριστούγεννα πέρα απο μια εκ των θεμελιωδών γιορτών του έτους όσον αφορά την θρησκεία μας,οφείλουμε να ειδωθούν με τον πραγματικό τους χαρακτήρα να ειδωθούν ως μια καθημερινή γιορτή όπως και όλες οι γιορτές του έτους,Χριστούγεννα είναι η κάθε μέρα που ξεκινά και μας βρίσκει αντιμέτωπους με την ζωή αλλά και τους άλλους γύρω απο εμάς,τα χριστούγεννα υπάρχουν για κάθε μέρα.
Ποιά η σημασία του να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα με βάση τον επετειακό τους χαρακτήρα και προκειμένου να ξεφορτωνόμαστε τα όποια προβλήματα μας εκ της ζωής προερχόμενα,ο Χριστός δεν έχει ανάγκη απο μελομακάρονα ούτε θα χαμογελάσει εάν ντυθείς τα καλά σου ρούχα πηγαίνοντας στην εκκλησία ή στα διάφορα τραπεζώματα και ρεβεγιόν,θέλοντας να κρύψεις την γύμνια της ψυχής σου, ο Χριστός θα χαμογελάσει και θα εφρανθεί πραγματικά μόνον εάν αγαπήσεις τον διπλανό σου αλλά και τον τόπο σου κάθε μέρα,πως όμως θα το πράξεις τούτο την στιγμή που δεν αγαπάς τον ίδιο σου τον εαυτό ;
Τούτα τα χριστούγεννα κάθησε και σκέψου σε μια γωνιά για πέντε λεπτά,για πέντε πραγματικά δικά σου λεπτά, τι πραγματικά θέλεις απο σένα και τους άλλους κάνε το για την ψυχή σου,μην φέρεσαι ως άλλος Σκρούτζ τσιγκουνευόμενος την πραγματική αγάπη προς όλους και οχι μόνον προς όσους γνωρίζεις διότι πραγματική αγάπη είναι προς όσους ΔΕΝ γνωρίζεις μιάς και η άλλη απλώς βρίσκεται εκεί ούτως ή άλλως,γράφοντας δέ για τους ήρωες μας στην Αλβανία οι οποίοι είναι ακόμα άταφοι πολλοί με ρωτούν εάν έχω κάποιον δικό μου εκεί επάνω και γώ απαντώ πως δεν έχω κανέναν, όμως θεωρρώ όλους αυτούς παππούδες μου και πρός τούτο, ανάβω ένα κεράκι στην μνήμη τους και κάνω ένα μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των,αυτές τις γιορτές σκέψου πόσες ψυχές τριγυρίζουν ανάμεσα μας αποζητώντας την πραγματική αγάπη που ποτέ δεν βρήκαν όπως και σύ,είτε αυτές είναι οι ψυχές των ήρώων, είτε οι ψυχές των αρρώστων στα νοσοκομεία,είτε οι ψυχές όλων αυτών που η ζωή δεν τους τα έφερε όπως σε εσένα που έχεις ένα πιάτο ζεστό φαγητό παρά τα τεράστια οικονομικά προβλήματα,γέννου άνθρωπος και τότε το φάντασμα των μελλοντικών χριστουγένων θα φύγει τρέχοντας απο κοντά σου τρομαγμένο,τότε ο κύριος ήμων Ιησούς Χριστός θα ευχαριστηθεί πραγματικά και θα ανοίξει την φάτνη του και για την δική σου ψυχή προκειμένου να λάβεις την ζεστασία που ξέρω πόσο σου λείπει....

"Όσο πιο πλούσια και φανταχτερή
τόσο και πιότερο θλίμμένη
είναι η δύστυχη ψυχή
που πίσω της είναι κρυμμένη"."ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ",Νικηφόρος Βυζαντινός



Καλά και ουσιαστικά Χριστούγεννα
Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μέλος ένωσης μουσικοσυνθετών Αγγλίας
Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ






Απόψε ο Θεάνθρωπος γεννιέται με ένα σαφές μύνημα,σκοτώστε το παλιό σας εγώ και ξεκινήστε τον ανένδοτο αγώνα κατά της υποκρισίας και της κοροιδίας του εαυτού,αυτοκριτική και νοιάξιμο για το σύνολο η λύση για τα προβλήματα του καθενός και του τόπου,καλές γιορτές και κυρίως ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ εις όλους....


Π. Χατζηγεωργιάδης
Μέλος ένωσης μουσικοσυνθετών Αγγλίας
Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

ΝΗΝΕΜΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ...








Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 18.12.2011



Ο τίτλος του παρόντος άρθρου απoτέλεσε τίτλο ποιήματος μου,γραμμένο σε μια απο τις άπειρες περιηγήσεις μου στο Α νεκροταφείο των Αθηνών και τούτους τους περιπάτους άρεσκομαι να τους πραγματοποιώ,κάθε φορά οπού αισθάνομαι την οσμή των νεκροζωντανών δίπλα μου εις μίαν απέλπιδα και πιθανώς ιδεοληπτική προσπάθεια του να βρώ έναν άξιο συνομιλητή ανάμεσα έστω και σε όσους στέκουν πλέον στην αντίπερα όχθη,πιστέψατε με δέ πως εις τας ατραπούς των κοιμητηρίων εβρίσκει κανείς το νόημα της ζωής.
Η γύρω αποπνέουσα ατμόσφαιρα,γενικώς πνικτική και δυστυχέστατα αυτό συμβαίνει και στον λεγόμενο πνευματικό κόσμο της χώρας ο οποίος μοιάζει πραγματικά με τον προαναφερόμενο χώρο ούκ ολίγες φορές και για τον οποίο η σημερινή μου αναφορά,διότι σε μια χώρα που δεν λειτουργεί πλέον σχεδόν τίποτα με τον ρυθμό και τον τρόπο που θα έπρεπε,πως θα ήτο δυνατόν να λειτουργεί η παραγωγή πνεύματος,ένα σαπισμένο σώμα βλέπετε δεν δύναται στην παρούσα φάση να διαθέτει τουλάχιστον ένα κάπως υγιές μυαλό,δυτυχώς,αν και πολλοί θα είπουν πως οι δυσκολίες φέρουν πνευματική ανάταση,οφείλω να διαφωνησω διότι κάτι τέτοιο παίρνει την μορφή της εσωτερικής εσωστρέφιας και οχι την επιδίωξη νέων κοινωνικών και εθνικών οραμάτων προς ανάταση του συνόλου,δυστυχώς ακόμη και εαν υπάρχει μια κάποια ποσοτική αύξηση της παραγωγής τέχνης αυτή δρά ως μάλλον χαλαρωτικό για τον καθένα που την παράγει και σχεδόν ποτέ ως την επιβολή κοινών οραμάτων για το σύνολο,χιλιάδες οι μονόλογοι,ελάχιστοι οι τολμώντες να αρθρώσουν σκέψεις φωναχτά.
Μιλούμε όλοι για την σαπίλα του πολιτικού συστήματος,για τις τρομερές ελλείψεις δημοκρατίας,για την απαξίωση των πάντων και κατά πρώτον οτιδήποτε έχει να κάνει με την πατρίδα,την κοινωνική βρωμιά και το μεγάλο αδιέξοδο που ο καθείς εξ ημών θελημένα η αθέλητα οδήγησε με τον δικό του τρόπο την χώρα,χωρίς σχεδόν ποτέ να αναφερόμαστε στο κομμάτι του πολιτισμού ή μάλλον της έλλειψης αυτού ή ακόμη χειρότερα του ψευδοπολιτισμού,της παιδείας,της παραγωγής πνεύματος,της λογοτεχνίας και ούτω καθεξής.
Αδιαφορούμε είναι η πικρή αλήθεια για οτι δεν μπορούμε να νιώσουμε και να αγγίξουμε με τις πεπερασμένες μας αισθήσεις,όμως εάν ο καθένας απο μας γνώριζε την καταλυτική σημασία της πνευματικής ανατάσεως για το κοινωνικό γίγνεσθαι τότε το μόνο σίγουρο πως τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα για τον τόπο.
Εδώ οφείλω ως άνθρωπος της τέχνης,ως μουσικοσυνθέτης αλλά και ως λογοτέχνης να καταδείξω τον ρόλο του κομπάρσου οπού έχει αναλάβει ο πνευματικός κόσμος, ο οποίος πελαγοδρομεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας αντί να ηγείται,χαριεντίζεται στις τηλεοπτικές εκπομπές ως τηλεμαιντανός χειρίστου είδους,σπαταλώντας σε γέλιο και αστεία τύπου παρεούλας,τον πολύτιμο τηλεοπτικό χρόνο που του δίδεται, έστω και απο σπόντα,προκειμένου να αρθρώσει δυο κουβέντες γεμάτες ουσία που θα λειτουργούσαν σαν μια χαραμάδα φώς στα σκοτάδια των καιρών για τον λαό και παίζει και αυτός τον μεγάλο του ρόλο στην αποχαύνωση του κόσμου ως ασήμαντος καρατερίστας στο σημερινό θέατρο του παραλόγου που κάποιοι καλοθελητές έχουν στήσει για όλους εμάς.
Ο κόσμος αυτός πέραν ελαχίστων μοναχικών καβαλλάρηδων οι οποίοι διαβιούν συνήθως αποκλεισμένοι απο το επιμέρους υποσύστημα της τέχνης είτε εσκεμμένα όπως η αφεντία μου είτε οχι ,δεν βρίσκεται πουθενά,παρά στις συγκεντρώσεις μικρών ιερατείων με ένα κάρο σφουγγοκωλλάριους χειροκροτητές,ψωνισμένους ανίδεους,αδιαμόρφωτους αναζητώντες μιαν ακόμα κοινωνική συναναστροφή για να περνά ευχάριστα η ώρα "per passa tempo",γράφει οχι ορμώμενος απο το "εκ του κόσμου,δια τον κόσμον" αλλά προκειμένου να ακούσει το πολλές φορές υποκριτικό "ωραίο το τελευταίο σας βιβλίο",χαριεντίζεται δημοσιώς και ιδιωτικώς,δρά ως πολιτικάντης χειρίστου είδους έχoντας τα καλά με όλους,χρησιμοποιεί το δήθεν ταλέντο του προς κοινωνική και οικονομική ανέλιξη και εν τέλλει γυρίζει γύρω απο τον εαυτό του μέσα στο αέναο παιχνιδάκι της προσωπικής ματαιοδοξίας,της φιλαυτίας και των μικροεγωισμών οι οποίοι είναι γραφτό πάντοτε να θάβονται μαζί με τον δήθεν "πνευματικό δημιουργό" μαζί του στον επίγειο του τάφο,παίρνοντας ως σύντοφο και το "βαθυστόχαστο" έργο του,στην λησμονιά οπού πραγματικά ανήκουν και όπως πραγματικά τους άξιζε και για όσο βρισκόνταν εντός του σαρκίου των, διαβιώντας ως "χρυσά" μηδενικά και προσφέροντας το μηδέν στον εαυτό τους και του γύρω.
Νηνεμία θανάτου λοιπόν,σαπίλα ζωντανονεκροταφείου,ψέμμα,υποκρισία,υποταγή αντί ηγεσίας και βρώμα ανυπόφορη διαπνέει σχεδόν το σύνολο της πνευματικής παραγωγής και του πνευματικού κόσμου την σήμερον,τέτοια η ακινησία δε και τα λιμνάζοντα ύδατα τα οποία έχουν καταστεί βάλτος ανυπέρβλυτος, οπού πολλές οι φορές κατά τις οποίες ως εχέφρων άνθρωπος αναρωτάσαι ποίοι είναι οι ζωντανοί τελικώς,τούτοι εδώ οι δήθεν ανθρωπίσκοι με τα βαρύγδουπα ονόματα και τους πολλούς τίτλους και τα ανούσια βραβεία μετά των πολύχρωμων θιάσων τους ή οι εκ των πραγμάτων υπολοιπόμενοι του φυσικού τους σώματος αλλά ομιλούντες και πολλές φορές κραυγάζοντες μέσω της ζωής και του θανάτου των, ήρωες και πνευματικού ταγοί αυτού του τόπου ;


"Ω μέγα ψεύδος κυβερνάς ετούτη εδώ την πλάση
η αλήθεια δεν εμπόρεσε το να σε ξεπεράσει"

Νικηφόρος Βυζαντινός



Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μέλος ένωσης μουσικοσυνθετών Αγγλίας
Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

NEΑ ΔΙΑΚΡΙΣΗ...







Να ενημερώσω εκ νέου πως η μουσική μου σύνθεση με τίτλο "Beauty and Death",έλαβε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό "ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ 2011" σε συνεργασία με την UNESCO.

Με εκτίμηση
Π. Χατζηγεωργιάδης
Μέλος Ένωσης Μουσικοσυνθετών Αγγλίας
Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος


Παραθέτω και το οπτικοποιημένο βίντεο,το δε αυτό πρώτο βραβείο αφιερώνεται εξαιρετικώς στην μνήμη της μητέρας μου αλλά και σε έναν άγγελο που κάποτε περπάτησε πάνω σε ετούτη την γη...


Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

"ΜΙΑ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΙΘΑΚΗ"


ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ συνέντευξη Του Nigel Farage,Μέλους Ευρωπαικού Κοινοβουλίου,αρχηγού του κόμματος U.K.I.P.,στον
Πάνο Χατζηγεωργιάδη

Μέλος ένωσης μουσικοσυνθετών Αγγλίας
Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
http://iperalitheias.blogspot.com/
panoschatzigeorgiadis@gmail.com

Η παρούσα δημοσιευθήσα στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 3.12.2011



Η Ευρώπη,η μυθολογική ερωμένη του Δία βρίσκεται πλέον στο πιο κρίσιμο σήμειο της ύπαρξης της ως πολιτικός σχηματισμός κρατών με την οικονομική κρίση να την έχει κυριεύσει απο άκρη σε άκρη και τα επιμέρους κράτη να απειλούνται με οικονομική καταστροφή συμπαρασύροντας το ένα το άλλο σε μια αλυσίδα στην οποία είναι δύσκολο εως αδύνατο να πεί κανείς το ποιός φταίει και το ποιός πραγματικά ξεκίνησε τα ξεκίνησε όλα,δημιουργήθηκε ως το όραμα για μια ένωση επιμέρους κρατών με τεράστιες ομως μακροοικονομικές διαφορές και ρυθμούς οι οποίες κρίνονται αδύνατον εκ του αποτελέσματος να συνυπάρξουν,ένα όραμα το οποίο δειχνει να βρίσκεται ένα βήμα πριν την οριστική κατάρευση,κάτι που μας οδηγεί εκ των πραγμάτων στο να προβούμε σε μερικά κρίσιμα ερωτήματα.
Ανάμεσα στις πρώτες χώρες με εμφανείς τις οικομικές ελλείψεις και αδυναμίες βρίσκεται και η χώρα μας, η Ελλάδα, η οποία διέρχεται αυτή την ώρα την χειρότερη κρίση μεταπολιτευτικά,έχοντας βρεθεί ανάμεσα στους βρώμικους κύκλους των δανειστών και των τραπεζιτών αλλά και μη δείχνωντας ικανή να ξεπεράσει το έλλειμα πολιτικής ηγεσίας της αν και μετά κόπων και βασάνων μπόρεσε να σχηματίσει μια κάποια κυβέρνηση "εθνικής σωτηρίας" η οποία ομως εξακολουθεί να μην έχει την πλήρη αποδοχή του πολιτικού κόσμου αλλά και να έχει γίνει αποδεκτή με παγωμένες αντιδράσεις εκ μέρους των ελλήνων πολιτών.
Το μέλλον λοιπόν διαφαίνεται μάλλον εξαιρετικά δυσοίωνο για το κοντινό αλλά και το απώτερο διαστημα,ουδείς γνωρίζει με βεβαιότητα εάν τελικά η ελλάδα μείνει εντός ή εκτός ένωσης και πτωχευμένη,η χώρα συντηρείται με δόσεις και πραγματική λύση δεν φαίνεται στον ορίζοντα,πέραν τούτου ομως τίθεται και το γενικότερο ερώτημα του τι μέλλει γεννέσθαι με την ευρώπη στο σύνολο της, καθώς και αν απο όραμα εξελίχθηκε σε εφιάλτη για τους λαούς της.
Στο γενικότερο αυτο πλαίσιο ως προς το μέλλον της ίδιας της ευρώπης ως ένωσης κρατών με αφορμή την κρίση στην χώρα μας,έχω την ιδιαίτερη χαρά και τιμή να συνομιλώ με τον γνωστό σε όλους μας για τις θετικές παρεμβάσεις υπέρ της Ελλάδας αλλά και υπέρ της πραγματικής δημοκρατίας στο ευρωπαικό κοινοβούλιο,τον ευρωβουλευτή καθώς και αρχηγό του κόμματος UKIP " κόμμα για την ανεξαρτησία του Ηνωμένου Βασιλείου" κ. Nigel Farage με τον οποίο θα έχω μια σχετική συζήτηση για το πως εκείνος και κατ επέκτασιν μεγάλο μέρος των εκτός συνόρων, βλέπουν την προοπτική περί ευρωπαικής ένωσης με αφορμή την δική μας οικονομική κρίση.


1. κ. Farage εφόσον σας ευχαριστήσω για την εξαιρετική τιμή του να δεχτείτε την πρόσκληση μου θα ήθελα να αναφερθείτε με δύο λόγια σε ένα σύντομο βιογραφικό σημείωμα σας.

Είμαι γεννημένος το 1964,οι σπουδές μου ήταν στο Dulwich College,ενώ απο το 1983 εργάστηκα ως χρηματιστής στο Χρηματιστήριο Μετάλλων του Λονδίνου (London Metal Exchange),απο το 1990 μέχρι και το 2002 υπήρξα διευθυντής της δικής μου χρηματομεσιτικής εταιρίας,είμαι ιδρυτικό μέλος του πολιτικού κόμματος UKIP,(κόμμα για την ανεξαρτησία του Ηνωμένου Βασιλείου),το 1993 δε, εξελέγην εκπρόσωπος του κόμματος για το ευρωπαικό κοινοβούλιο οπως επίσης και για τις τετραετίες απο το 1999,2004 και 2009,τέλος υπήρξα αρχηγός του κόμματος απο το 2006 μέχρι και το 2009 καθώς και απο το 2010 εώς σήμερα.Είμαι παντρεμένος δύο φορές και είμαι πατέρας τεσσάρων τέκνων.


2. Είναι γνωστό οτι τόσο το κόμμα σας όσο και εσείς προσωπικά, ανήκετε στο γκρούπ κομμάτων των σκεπτικιστών του Ευρωκοινοβουλίου (Europe of Freedom and Democracy),θεωρείτε πως η σημερινή κρίση επιβεβαιώνει τον σκεπτικισμό σας για αυτο το εγχείρημα ;

Δεν αποκαλώ τον εαυτό μου σκεπτικιστή ! ο σκεπτικισμός είναι μια κατάσταση αμφιβολίας η οποία είναι παθολογική εάν είναι παρατεταμένη.Έχω αποφασίσει εδώ και καιρό πως η Ευρωπαική Ένωση υπήρξε ένας άθλιος και επιβλαβής οργανισμός,η δε τρέχουσα κρίση απλώς δικαίωσε αυτη την άποψη.

3. Ποιοί κατα την γνώμη σας οι κυριότεροι λόγοι για το οτι φτάσαμε ώς έδω σε αυτό το σημείο,θεωρείτε πως ήταν θέμα χρόνου κάτι τέτοιο και πως δεν υπήρχε η πραγματική πιθανότητα συγκερασμού τόσο διαφορετικών κοινωνιών σε ένα σύνολο ; επιτρέπει ο η έντονη διαφορετικότητα των πολιτισμών της ευρώπης μια πραγματική ευρωπαική ένωση όπως την οραματίστικαν οι εμπνευστές της στα μέσα του προηγούμενου αιώνα ;

Υπάρχει ένα βασικό ελάττωμα στην αντίληψη περί υπερεθνικής δημοκρατίας,υπάρχει μια αντίφαση όσον αφορά τους όρους,έτσι οι ίδεες περί μίας κοινής αγοράς,ενός κοινού νομίσματος και ενός κοινού νομικού πλαισίου,είναι λάθος και ήταν όπως αναφέρετε απλά θέμα χρόνου εως ότου αυτό να καταστεί προφανές και αυτονόητο.Τα δημοκρατικά έθνη δεν είναι δυνατόν να αναμιχθούν αλλά μπορούν να καταστραφούν,κάτι το οποίο κατα προφανή τρόπο κάνει η ευρωπαική ένωση,η καταστροφή τους,είναι ο μοναδικός τρόπος προκειμένου να δημιουργηθεί η συγκεντρωτικού τύπου και αναγκαστικώς αντι-δημοκρατική αυτοκρατορία της ευρωπαικής ένωσης την οποία οι υποκινητές της "οραματίστηκαν" και "ονειρεύτηκαν".

4. Πολλοί υποστηρίζουν πως εάν η ελλάδα αποπεμφθεί απο την ευρωπαική ένωση τότε το όλο εγχείρημα θα καταρεύσει,παρόλο που οι οικονομική συνεισφορά της χώρας είναι μόνον το 2% του συνόλου της ευρωπαικής οικονομίας,θεωρείτε πως μια ένωση οπως η ευρώπη θα είναι ασφαλής εάν και μόνον στηρίζεται στα οικονομικά δεδομένα ή θεωρείτε πως θα πρέπει να υπάρχουν και άλλοι παράγοντες για μια ένωση με μέλλον πάνω σε σταθερές βάσεις οπως αυτό του πολιτισμού ;

Οι κοινές αξίες καθίστανται αρκετές προκειμένου να υπάρξει διπλωματία συνεργασίας αναμεταξύ των κρατών - εθνών,δεν είναι ομως αρκετές προκειμένου να δημιουργήσουν μια δημοκρατική ένωση αυτών των κρατών.Η Ελλάδα απορρίπτωντας την ευρωπαική ένωση και το τοξικό της νόμισμα, θα μπορέσει να διευθετήσει τα ζητήματα της χωρίς την τεράστια επιβάρυνση της αναμίξης της ένωσης στα επιμέρους θέματα της,η οποία δημιούργησε την παρούσα κρίση και ως εκ τούτου καταδεικνύει συμπερασματικά πως η ευρωπαική ένωση καθίσταται κακή για την οικονομία αλλά και για την κοινωνία.
Η ανάκαμψη της Ισλανδίας απο την προηγούμενη οικονομική της κρίση μας έδειξε κατά κάποιο τρόπο όλο αυτό,αλλά όταν ένα πρώην προβληματικό μέλος της ένωσης ανέκαμψε εφόσον απέρριψε την ένωση,ποίος ο λόγος για μια οποιαδήποτε χώρα να επιθυμεί να παραμένει υπό τον έλεγχο των Βρυξελλών ;



5. Ποιά η άποψη σας για την νέα κυβέρνηση της Ελλάδας,την κυβέρνηση του τραπεζίτη Λουκά παπαδήμού,ποιό το σχόλιο σας για την μη διενέργεια εκλογών,θεωρείτε πως θα πρέπει οι εκλογές να μην συμβαίνουν λόγω "ανωτέρας βίας" στην χώρα που γέννησε την δημοκρατία ; γενικότερα πιστεύετε οτι ζούμε σε κοινωνίες ψευδοδημοκρατίας ;

Μετά βεβαιότητας αυτό το αποτέλεσμα αποτελεί έναν φαύλο κύκλο,όπως όμως προείπα είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της εμπλοκής της ένωσης στα εσωτερικά μιάς χώρας και είναι ο τρόπος τον οποίο οραματίζεται η ευρωπαική ένωση σχετικά με την πρόοδο των κατακτημένων επαρχιών της.Η ψευδοδημοκρατία, είναι το όνομα για το παιχνίδι που παίζει η ένωση,αξιωματούχοι της οι οποίοι δεν έχουν εκλεγεί,εκλεγμένοι αντιπρόσωποι χωρίς πραγματική δύναμη,καθώς και εντατική χρηματοδότηση για όλα τα θεσμικά σώματα που συμφωνούν στο να την υποστηρίζουν,υπονομεύοντας κατά αυτον τον τρόπο το ελάχιστο εναπομείναν απόθεμα εθνικής δημοκρατίας.




6. Τι πιστεύετε πως θα συμβεί στο τέλος με την Ελλάδα,θα αποπεφθεί απο την ευρώπη ή απλά αυτο χρησιμοποιείται απο τους δανειστές σαν ένα μέτρο επιπλέον πίεσης ; γενικότερα ποιός ο ρόλος των τραπεζών και του κεφαλαίου στο ζήτημα της κρίσης στην ευρωζώνη ;

Αυτο που ονομάζουμε ευρωπαική ένωση θα διαλυθεί χωρίς αμφιβολία,όσο δε γρηγορότερα γίνει αυτό τόσο λιγότερες οι συνέπειες της κατάρευσης της.Εάν η Ελλάδα μπορέσει να διαφύγει τώρα,θα είναι η πρώτη απο τις τυχερές χώρες,οι υποστηρικτές της ένωσης προσπαθούν να επιρρίψουν τα τεράστια σφάλματα τους στις αγορές και στους Έλληνες αλλά κατά βάθος η αποτυχία τους οφείλεται στην ελλειπή ρύθμιση και απορρύθμιση τόσο στην ευρώπη,όσο και στις ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής.
Οι αγορές απλώς έπραξαν αυτο που τους επέτρεψαν να πράξουν ή σε μερικές εκ των περιπτώσεων σε αυτό που υποχρεώθηκαν.


7. Πολλά λέγονται για τις γερμανικές αποζημιώσεις του ΒΠΠ και το οτι η Ελλάδα θα έπρεπε να ξεκινήσει διαδικασίες για το ζήτημα ως αντίμετρο στην σκληρή στάση των γερμανών κυρίως,σχετικά με την καταβολή των δόσεων του μνημονίου,επίσης θεωρείτε σωστή την ανακοίνωση περί διενέργειας δημοψηφίσματος που οδήγησε στην ουσία στην πτώση της κυβέρνησης παπανδρέου ;

Εάν στην Ελλάδα οφείλονται τέτοιες αποζημιώσεις τις οποίες λαθεμένα δεν διεκδίκησε, τότε θα πρέπει να το κάνει ως αντίμετρο πίεσης σχετικά με τους δανειστές της.Τι πραγματικά αξιοθαύμαστη ευκαιρία προκειμένου να πάρει πίσω οτι δικαιωμάτικά της ανήκει !
Η δέ επιλογή παπανδρέου περί δημοψηφίσματος σε σχέση με τα μέτρα λιτότητας τόσο της ευρωπαικής ένωσης όσο και του διεθνούς νομισματικού ταμείου,υπήρξε η μοναδική καλή κίνηση την οποία έκανε ως πρωθυπουργός.Πραγματικά υπήρξε το μοναδικό καλό που έκανε ευρωπαίος πολιτικός εδώ και χρόνια,για αυτό και οι γραφειοκράτες της ευρώπης τον έριξαν απο την κυβέρνηση.



8.Τι θεωρέιτε πως θα πρέπει να γίνει με την ευρωπαική ένωση γενικότερα πέρα απο το ζήτημα Ελλάδα,έχει μέλλον αυτο το εγχείρημα έστω και μετά απο τις απαραίτητες μετατροπές και ποιές πιστεύετε πως πρέπει να είναι αυτες ; Μιλάμε για μια οδύσσεια χωρίς ιθάκη ;

Η ευρωπαίκή ένωση θα πρέπει να διαλυθεί το συντομότερο και αυτό όσο πιο δημοκρατικά γίνεται,διότι δεν έχει καμία προοπτική ούτε και κάποια αξιόλογα χαρακτηριστικά.Δεν μπορεί να μετασχηματιστεί ή να βελτιωθεί κατά κάποιον τρόπο διότι πρόκειται για μια εντελώς λάθος έννοια την οποία θα πρέπει να ξεφορτωθούμε το συντομότερο δυνατόν.


9. Ποία τα σχέδια σας ως κόμματος για το μέλλον όσον αφορά την Αγγλική πολιτική σκήνη,ποία τα σχόλια των βρετανών για το ζήτημα Ελλάδα,οικονομική κρίση και ευρώπη γενικότερα ;


Ο μοναδικός τρόπος προκειμένου να αποδεσμεύσουμε τους εαυτούς μας απο την ένωση αυτή είναι να αναλάβουμε τον έλεγχο των εθνικών κυβερνήσεων και να καταργήσουμε το νομικό πλαίσιο που της επιτρέπει να μας ελέγχει.Τίποτε δεν μπορεί να γίνει μέσα στην ίδια την ευρωπαική ένωση,ο κόσμος δε στην Βρεταννία, λέει πολλά σχετικά με την Ελλάδα,συχνά αναπαράγωντας την προπαγάνδα της ένωσης,οτι τα προβλήματα στην Ελλάδα είναι αποτέλεσμα των λαθών των ίδιων των Ελλήνων,όμως όλο και περισσότεροι έρχονται να υποστηρίξουν πως η Ελλάδα έπεσε στην παγίδα της ευρώπης και πως πλέον οφείλει να αρνηθεί την παραμονή της σε αυτήν.

κ. Farage,εφόσον σας ευχαριστήσω και πάλι για τον πολύτιμο χρόνο σας αλλά και για τις απαντήσεις στα ερωτήματα μου,θα ήθελα να σας ευχαριστήσω απο καρδιάς και πιστεύοντας πως εκφράζω το μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνικού λαού,για την στήριξη σας στα ζητήματα που αφορούν την χώρα μου αλλά και την δημοκρατία εν γέννει μέσα στην ευρωπαική ένωση,η στάση,τα σχόλια αλλά και οι θέσεις σας όπως εκφράζονται μέσα στο ευρωπαικό κυνοβούλιο πραγματικά τιμούν τον τίτλο του μέλους ενός κοινοβουλίου και μίας ευρώπης στην οποία όλοι θα ήθελαν να συμμετέχουν.
Το δικό μου δε πολιτικό σχόλιο είναι πως η ευρώπη εάν θέλει πραγματικά να έχει μέλλον ως ένωση. θα πρέπει να βασίζεται και σε άλλους συνδέτικούς παράγοντες ανάμεσα των λαών πέρα απο τα όρια της απλής οικονομικής συνεργασίας και ΄πως οφείλουμε όλοι να αντιδράσουμε σε μια ευρώπη η οποία απο δήθεν ένωση καταντά εκμετάλευση των λαών ενώ μας είχε σερβιριστεί ως κάτι άλλο,κάτι γεμάτο ιδανικά ειρήνης,συνεργασίας και κοινής πορείας των κρατών - μελών,το εάν όλο αυτο λειτούργησε ως σχέδιο η αν μετεξελίχθηκε στην σημερινή κατάσταση θα το κρίνει η ιστορία.
Ίσως αυτή η ένωση να ξεκίνησε αλλιώς και υπό άλλες οικονομικοκοινωνικές συνθήκες μετά των ΒΠΠ, όμως θα πρέπει να θεωρούμε ως καθήκον ο καθένας απο εμάς να την εμποδίσουμε να μεταλαχθεί σε ένα ακόμα τέρας εκμμετάλευσης και μια μηχανή με μέλη πολλών ταχυτήτων που αποσκοπούν στην εκμμετάλευση των λαών και του ανθρώπου γενικότερα.


Σύντομο Βιογραφικό

Ο Nigel Farage γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1964,είναι πολιτικός
που ανήκε αρχικώς στο κόμμα των συντηρητικών απο τα χρόνια των
εγκύκλιων σπουδών εκ του οποίου απεχώρησε,οταν ο John Major
το 1992 υπέγραψε την συνθήκη του Μάαστριχτ.
Το 1993 αποτέλεσε ιδρυτικό στέλεχος του κόμματος U.K.I.P. στο
οποίο σήμερα είναι αρχηγός,οι δεκατρείς βουλευτές του κόμματος
ανήκουν στο κομμάτι των ευρωσκεπτικιστών του ευρωπαικού κοινοβουλίου
μαζί με άλλα εννέα κόμματα της ευρώπης.
Έχει παντρευτεί δύο φορές και έιναι πατέρας τεσσάρων τέκνων,ενώ έχει συγγράψει
και τα απομνημονεύματα του με τον γενικό τίτλο "Fighting bull" συμπεριλαβάνοντας τόσο στοιχεία της πολιτικής αλλά και της προσωπικής του ζωής.

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

ΟΜΑΔΑ ΔΙ.ΑΣ. - ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΠΑΡΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
http://iperalitheias.blogspot.com/
panoschatzigeorgiadis@gmail.com











Η παρούσα συνέντευξη δημοσιευθήσα απο την εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 26/11/2011.


Η ολοένα και αυξανόμενη εγκλήματικότητα τόσο σε ποιότητα όσο και σε ποικιλία των διαπραχθέντων εγκλήμάτων καθώς και η ποσοτική αύξηση του εγκλήματος στην Ελλάδα τουλάχιστον την τελευταία δεκαπενταετία με αλματώδεις ρυθμούς,λόγω κυρίως της μεγάλης και στην ουσία και εκ των πραγμάτων και των συνθηκών, ανεξέλεγκτης εισροής λαθρομεταναστών στην χώρα,(κάτι που είχε ως άμεση συνέπεια και την εισδοχή στο "παιχνίδι" της εγκληματικότητας πολλών νέων ξενόφερτων μορφών της),μαζί με πλήθος άλλων παραγόντων οι οποίοι αλλοιώνουν καθημερινώς την υφιστάμενη εθνοκοινωνική συνοχή,κατέστησαν την ανάγκη για δημιουργία απο πλευράς κράτους,όλο και περισσότερο ευέλικτων μονάδων πρόληψης και καταστολής παράνομων ενεργειών, επιτακτικότερη απο ποτέ.
Μέσα στα πλαίσια της δυναμικής της κατάστασης αυτής, η οποία απαιτεί την λήψη άμεσων μέτρων και με στόχο πάντοτε την προστασία του πολίτη σε επίπεδο γειτονιάς,ιδρύθηκε και τέθηκε σε εφαρμογή στις 29 Μαρτίου του 2010 το πρόγραμμα της ομάδας Δίκυκλης Αστυνόμευσης (ΔΙ.ΑΣ.) της ελληνικής αστυνομίας,η οποία ξεκίνησε να επιχειρεί σε πιλοτικό στάδιο καταρχάς στην περιοχή της Αττικής αλλά και στην Θεσσαλονίκη, αποτελούμενη απο δύναμη 2.448 ειδικά εκπαιδευμένων στελεχών της ΕΛ.ΑΣ. (2004 αστυνομικοί σε 75 δήμους στην Αττική και 444 σε 21 περιοχές της Θεσσαλονίκης) ενώ αργότερα επεκτάθηκε σε όλη την χώρα με ημερομηνία εφαρμογής της επέκτασης,την 19η Ιουλίου του 2010,ρίχνωντας στην μάχη κατά του εγκλήματος άλλους 1060 αστυνομικούς.
Στόχος της συγκεκριμένης ομάδας είναι η κάλυψη των όποιων κενών όσον αφορά την εμφανή αστυνόμευση ανά την επικράτεια, καθώς και η προσπάθεια της να δράσει ανασταλτικά πέρα απο το και αποδεδειγμένα σημαντικό έργο κατασταλτικού χαρακτήρα το οποίο έχει ήδη επιτελέσει απο της ιδρύσεως της και εντεύθεν.
Πιο συγκεκριμένα με βάση το δελτίο τύπου της ΕΛ.ΑΣ. ένα περίπου μήνα μετά την έναρξη λειτουργίας της ΔΙ.ΑΣ. με ημερομηνία 11 Μαίου 2010, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση της παραβατικότητας τόσο σε εγκλήματα όπως οι ληστείες (με ποσοστό που φτάνει το 30% στην Αττική και το σχεδόν 40% στην περιοχή της Θεσσ/κης),αλλά και μικρότερες παραβάσεις όπως οι διαρήξεις (ποσοστό μείωσης στο 18% και 26% αντίστοιχα) και οι κλοπές τροχοφόρων (ποσοστό μειώσης στο 12% και 14% αντίστοιχα),έτσι η ομάδα ΔΙ.ΑΣ. μαζι με τις άλλες ομάδες άμεσης δράσης,αποτελούν την αιχμή του δόρατος της ΕΛ.ΑΣ. σε σχέση με την εμφανή αστυνόμευση στην χώρα παρά τα τεράστια προβλήματα τα οποία καλούνται καθημερινώς να αντιμετωπίσουν,κάτι το οποίο μαζί με τις όποιες ελλείψεις υπάρχουν σε επίππεδο υλικοτεχνικής υποδομής καθιστούν ακόμα δυσκολότερο το έργο τους.
Με αφορμή λοιπόν όλα τα προαναφερθέντα,σήμερα έχω την ιδιαίτερη χαρά και τιμή να συνομιλώ με τον Υ/Α΄ κ. Πέτρο Τάνο σε μια προσπάθεια να γίνουν περισσότερο γνωστά τα όποια ζητήματα έχουν προκύψει απο την λειτουργία της εν λόγω ομάδας της ΕΛ.ΑΣ.πάνω απο ενάμιση χρόνο απο σήμερα.



Ερώτηση: Εφόσον σας ευχαριστήσω για τον πολύτιμο χρόνο σας, θα ήθελα να αναφερθούμε στο ποιοι είναι οι πρακτικοί λόγοι ίδρυσης της εν λόγω ομάδας δράσης και ποιο το κενό το οποίο έρχεται να καλύψει η συγκεκριμένη ομάδα, μιάς και ως γνωστόν, υπήρχαν ήδη ομάδες δικυκλιστών στο δυναμικό της ΕΛ.ΑΣ.

Απάντηση: κ. Χατζηγεωργιάδη, η ΔΙ.ΑΣ., στηρίζει τη φιλοσοφία της δράσης της, στην άμεση, στη διαρκή και κυρίως στην επαρκή - σε άτομα και μέσα,- επιχειρησιακή ετοιμότητα και ανταπόκριση για την αντιμετώπιση τόσο της εγκληματικότητας του δρόμου (street crime), όσο και της βαριάς εγκληματικότητας. Πρόκειται για ομάδες που αποτελούνται από 2-3 μοτοσικλέτες με 4-6 αστυνομικούς, γεγονός που τους προσδίδει «ποιοτικά» πλεονεκτήματα στην σωστή εφαρμογή αστυνομικών τακτικών και πρακτικών, καθώς και στην αποτελεσματική διαχείριση περιστατικών (όπως έλεγχοι, αναζητήσεις, καταδιώξεις, ακινητοποιήσεις, συλλήψεις, ένοπλες συμπλοκές κλπ). Όλα αυτά και κυρίως η δυνατότητα άμεσης και ενισχυμένης παρέμβασης, σε συνδυασμό με την αυξημένη δύναμη πυρός που διαθέτουν, είναι η προστιθεμένη αξία της ΔΙ.ΑΣ. Θα ήθελα όμως να διευκρινίσω ότι η ομάδα ΔΙ.ΑΣ. δεν παραγκωνίζει τις ήδη υπάρχουσες ομάδες δικυκλιστών, αλλά αντίθετα λειτουργεί σε ένα πλαίσιο αλληλοσυμπλήρωσης και εναλλακτικής επιχειρησιακής δράσης, στη λογική του ενιαίου στρατηγικού σχεδιασμού. Άλλωστε ο στόχος είναι κοινός και δεν είναι άλλος από την προστασία του πολίτη και του κοινωνικού συνόλου.

Ερώτηση: Θεωρείτε τον έως τώρα απολογισμό της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. ικανοποιητικό σε βαθμό που να δικαιολογεί την ίδρυση της, εν ολίγοις κάλυψε η ομάδα αυτή τις προσδοκίες όσων την σχεδίασαν σε πρακτικό επίπεδο;

Απάντηση: Οι καθημερινές περιπολίες της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. και των άλλων υπηρεσιών εμφανούς αστυνόμευσης, συμβάλλουν θετικά, τόσο στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, όσο και στην ενίσχυση του αισθήματος ασφαλείας των πολιτών, Αυτό διαφαίνεται στην γενικότερη αίσθηση, που επικρατεί στους πολίτες και κυρίως στον τρόπο που υποδέχτηκαν και «αγκάλιασαν» τις ομάδες αυτές. Η αίσθηση αυτή, σε συνδυασμό με τα ικανοποιητικά αποτελέσματα της δράσης τους συνιστά ένα πολύ θετικό απολογισμό, που καλύπτει σε σημαντικό βαθμό τις προσδοκίες μας. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι εφησυχάζουμε. Εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Υπάρχουν παντού περιθώρια βελτίωσης, ώστε να γινόμαστε συνεχώς καλύτεροι και περισσότερο αποτελεσματικοί. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η μάχη κατά της εγκληματικότητας είναι ένας συνεχής αγώνας.

Ερώτηση: Είναι γνωστό πως το έγκλημα στην Ελλάδα έχει μετεξελιχθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχοντας πάρει σαφώς σκληρότερη μορφή, τι είδους παραβατικότητα αντιμετωπίζουν τα στελέχη της ΔΙ.ΑΣ. στον δρόμο, αλλά και αλλού;

Απάντηση: Σωστά το επισημαίνετε ότι το έγκλημα έχει μετεξελιχθεί και ποιοτικά και ποσοτικά. Το φαινόμενο αυτό δεν συναντάται μόνο στην χώρα μας, αλλά στις περισσότερες χώρες διεθνώς. Έχει ως αφετηρία μια σειρά κοινωνικών και κοινωνιολογικών παραμέτρων, που συντελούν ή επιδρούν στη διαμόρφωση του και επηρεάζουν τις περισσότερες μορφές παραβατικής συμπεριφοράς. Δημιουργούνται έτσι τα σύγχρονα στερεότυπα του εγκλήματος, αλλά και της αστυνομικής αντίδρασης. Με βάση την ανάλυση αυτή, η ομάδα ΔΙ.ΑΣ. προέκυψε ως μια μορφή αποτελεσματικής ανταπόκρισης στα νέα δεδομένα της εγκληματικότητας, όπως καταγράφονται στη χώρα μας. Η επιχειρησιακή φιλοσοφία και η δομή της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. είναι τέτοια ώστε να μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά ένα ευρύ φάσμα εγκλημάτων, τόσο της λεγομένης «εγκληματικότητας του δρόμου» όσο και της «βαριάς» ή οργανωμένης εγκληματικότητας. Και αυτό κάνει καθημερινά.

Ερώτηση: Λένε πως το έγκλημα βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά από την καταστολή και την αστυνόμευση. Ποια η απάντηση της ΕΛ.ΑΣ. σε αυτό και τι εξελίξεις υπάρχουν, εάν υπάρχουν, στο επίπεδο της υλικοτεχνικής υποδομής, αλλά και της εκπαίδευσης των στελεχών της ΔΙ.ΑΣ.

Απάντηση: Ότι το έγκλημα είναι ένα βήμα «μπροστά» ακούγεται εμφατικό, αλλά δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας ερευνητικής διαδικασίας. Είναι μια εκδοχή που υποστηρίζουν κάποιοι και επαναλαμβάνεται συχνά ως «σχήμα λόγου». Τα προβλήματα όμως δεν αντιμετωπίζονται με λογοπαίγνια. Αντιμετωπίζονται με σωστό σχεδιασμό, σύγχρονη επιχειρησιακή αντίληψη, αποτελεσματική παρουσία και δράση, συστηματική εκπαίδευση, σύγχρονο υλικοτεχνικό εξοπλισμό και ικανότητα προσαρμογής στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες. Στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της χώρας μας, λόγω της αρνητικής οικονομικής συγκυρίας, η Ελληνική Αστυνομία εξελίσσεται και βελτιώνεται διαρκώς μέσα από μια σειρά μεταρρυθμίσεων, ώστε να προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα και να γίνεται περισσότερο αποτελεσματική. Για παράδειγμα εκσυγχρόνισε και εμπλούτισε τα Εγκληματολογικά της Εργαστήρια, ίδρυσε και στελέχωσε με επιστημονικό προσωπικό ανώτατης ακαδημαϊκής κατάρτισης, την Οικονομική Αστυνομία και τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, εκπαιδεύει και μετεκπαιδεύει συνεχώς το προσωπικό της. Στην ίδια λογική εντάσσεται και η ομάδα ΔΙ.ΑΣ., το προσωπικό της οποίας εκπαιδεύεται συνεχώς στις νέες συνθήκες, εφοδιάζεται με σύγχρονο υλικοτεχνικό εξοπλισμό και δίνει καθημερινά το δικό του «παρών» στην μάχη κατά του εγκλήματος.


Ερώτηση: Μετά την ενέδρα και την εν ψυχρώ εκτέλεση των δύο αστυνομικών της ομάδας μερικούς μήνες πριν, κάτι που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία, έχει αλλάξει κάτι στον σχεδιασμό των επιχειρήσεων και στο πως προσεγγίζεται το έγκλημα σε επίπεδο τακτικής από πλευράς ΕΛ.ΑΣ.;

Απάντηση: Διαχρονικά, σε κάθε αστυνομικό επιχειρησιακό σχεδιασμό, υπάρχει ένας κυρίαρχος στόχος: η προστασία και η διαφύλαξη της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας των πολιτών και των αστυνομικών. Απώλεια ζωής κατά τη διάρκεια ένοπλου περιστατικού, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπήρχε κακός σχεδιασμός ή ότι έγιναν λάθη ή παραλείψεις. Οφείλουμε όμως να εξετάσουμε όλες τις παραμέτρους του περιστατικού, μέσα από μια διαδικασία εφαρμοσμένης ανάλυσης, που αποτελεί πάγια τακτική στις περισσότερες Αστυνομίες . Εξάγονται έτσι χρήσιμα και σημαντικά συμπεράσματα, που αξιοποιούνται ανάλογα, καθώς εντάσσονται στα εκπαιδευτικά μας προγράμματα και βελτιώνουν το επίπεδο της τακτικής μας ανταπόκρισης. Πρόκειται ουσιαστικά για μια συνεχή διαδικασία αξιολόγησης, επαναπροσδιορισμού και εξέλιξης του σχεδιασμού μας, σε διάφορα επίπεδα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η διαδικασία είναι μεν οδυνηρή, γιατί έχει ως αφετηρία την δολοφονία δύο νέων συνανθρώπων μας, αλλά παράλληλα είναι και απαραίτητη. Υπό την έννοια αυτή θα ήθελα κ. Χατζηγεωργιάδη να εκφράσω την ευχή να είναι και η τελευταία.


κ. Τάνο εφόσον σας ευχαριστήσω για τις όσο το δυνατόν σαφείς απαντήσεις σας δεδομένου του χρόνου και του χώρου, σχετικά με το φλέγον ζήτημα της εγκληματικότητας εν γένει που συμβαίνει καθημερινώς στην χώρα και ταλανίζει μαζί με όλα τα άλλα προβλήματα οικονομικής αλλά και αξιακής φύσης τους έλληνες πολίτες,θα ήθελα να αφιερώσω την παρούσα συνέντευξη και παρουσίαση της ομάδας χάριν μνημοσύνου, πρωτίστως στους δύο αδικοχαμένους αστυνομικούς της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. Γεώργιο Σκυλογιάννη και Ιωάννη Ευαγγελινέλη που έπεσαν εν ώρα υπηρεσίας τον περασμένο Μάρτιο στην περιοχή του Ρέντη,σε όσους αστυνομικούς γενικότερα έπεσαν εν ώρα καθήκοντος υπερασπιζόμενοι την έννομη τάξη και την κοινωνική γαλήνη,(διότι ουκ ολίγες φορές αυτοί οι άνθρωποι καθίστανται ήρωες ενός ακύρηχτου πολέμου) καθώς και όλους τους αστυνομικούς της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. οι οποίοι παλεύουν με πίστη στον καθημερινό αγώνα εξάλειψης του εγκλήματος ανά την επικράτεια και που δεν είναι λίγες οι φορές οπού με δικά τους έξοδα και με αυταπάρνηση για το λειτούργημα το οποίο επιτελουν,ρίχνονται στην μάχη αυτή.
Τέλος μια προτροπή προς τους νομοταγείς έλληνες πολίτες να συνεργάζονται και να συνδράμουν το έργο της ΔΙ.ΑΣ. αλλα και της ΕΛ.ΑΣ. γενικότερα,διότι δεν θα πρέπει να παραλείπουμε ποτέ το αίσθημα της προσωπικής ευθύνης που θα πρέπει να έχουμε για τα πράγματα και πως μόνο ενωμένοι θα μπορέσουμε να διέλθουμε της όποιας κρίσης.
Περισσότερες πληροφορίες για την ομάδα ΔΙ.ΑΣ. αλλά και γενικότερα για το έργο της ΕΛ.ΑΣ.,μπορεί να βρεί κάποιος στην επίσημη σελίδα της ελληνικής αστυνομίας στην σελίδα www.astinomia.gr,ενώ τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως το γραφείο τύπου της ελληνικής αστυνομίας για την άψογη συνεργασία και την άμεση ανταπόκριση στην αίτηση ενδιαφέροντος για την πραγματοποίηση της παρουσίασης αυτής.

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

TΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΟΝ





Στις 21 Νοεμβρίου η Εκκλησία μας γιορτάζει τα εισόδια της Θεοτόκου.
Σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας η «θεόπαις» Μαριάμ, του Ιωακείμ και της Άννας, σε ηλικία τριών ετών οδηγήθηκε στον αρχιερέα Ζαχαρία και αφιερώθηκε στο Θεό, όπως είχαν υποσχεθεί στην ατεκνία τους.

Η μικρή Μαρία έμεινε στα Άγια των Αγίων με θεία φώτιση του αρχιερέα Ζαχαρία δώδεκα περίπου χρόνια. Εκεί εισερχόταν μόνο ο αρχιερέας και μάλιστα μία μόνο φορά το χρόνο, η ιερή παράδοση της Εκκλησίας μας αναφέρει ότι η μικρή Μαρία τρεφόταν με τρόπο παράδοξο από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ με τροφή ουράνια. Η είσοδος της Παναγίας στο ναό και τα συνακόλουθα θαυμαστά γεγονότα αποτελούν το προοίμιο της πραγματοποίησης του κοσμοσωτήριου έργου της θείας οικονομίας.

Όπως μας λέει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός «Είτα εν τω οίκω Θεού φυτευθείσα τε και πιανθείσα τω Πνεύματι, ωσεί ελαία κατάκαρπος, πάσης αρετής καταγώγιον γέγονε, πάσης βιωτικής και σαρκικής επιθυμίας τον νουν αποστήσασα και ούτω παρθένον την ψυχήν συντηρήσασα συν τω σώματι, ως έπρεπε τον Θεόν εγκόλπιον υποδέχεσθαι μέλλουσαν, άγιος γαρ ων, εν αγίοις αναπαύεται, ούτω τοίνυν αγιωσύνην μετέρχεται και ναός άγιος και θαυμαστός του υψίστου Θεού αναδείκνυται άξιος» (εκδ. Ορθ. Πίστ. 4, 14).

Με την προετοιμασία της στο ναό του Θεού θα γίνει αργότερα ο ναός του Σώματος του Υιού της. Τρέφεται με ουράνιο άρτο, γιατί θα γεννήσει τον Άρτο της ζωής. Ωραιότατα παρουσιάζει τους συμβολισμούς αυτούς το γ’ στιχηρό των αίνων του όρθρου «Επουρανίω τραφείσα παρθένε άρτω πιστώς εν τω Ναώ Κυρίου, απεκύησας ζωής άρτον τον Λόγον, ου ως ναός εκλεκτός και πανάμωμος προεμνηστεύθης τω πνεύματι μυστικώς, νυμφευθείσα τω Θεώ και Πατρί».

Απολυτίκιο
Σήμερον της ευδοκίας Θεού το προοίμιον και της των ανθρώπων σωτηρίας η προκήρυξις. εν Ναώ του Θεού τρανώς η Παρθένος δείκνυται και τον Χριστόν τοις πάσι προκαταγγέλεται. Αυτή και ημείς μεγαλοφώνως βοήσωμεν. χαίρε της οικονομίας του Κτίστου η εκπλήρωσις.


Πηγή - Ενοριακά νέα
www.enoriaka.gr

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

ΠΡΕΖΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΗΡΩΙΝΗ....


Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 19/11/2011











Τούτο είχε πεί κάποτε ο γνωστός ροκάς και εδώ και δεκαετίες απελθών, παύλος σιδηρόπουλος και αυτή η φράση κρύβει μέσα της μια τεράστια αλήθεια,το οτι η εξάρτηση δεν έχει να κάνει με μια συγκεκριμένη κατηγορία "προιόντων" του σημερινού πολιτισμού,δεν εξαντλείται μόνο στο θέμα ταμπού των ναρκωτικών ουσιών και πολλές είναι οι φορές κατά τις οποίες η σχέση εξάρτησης του ανθρώπου με τα πράγματα δεν αφορά κάν τα υλικά αγαθά.
Άρρωστη σχέση εξάρτησης σίγουρα διαθέτει ο καθένας μας τουλάχιστον στην μεγάλη πλειονότητα του πλυθησμού με κάτι, είτε αυτό είναι το χρήμα,τα υλικά ή ακόμη και η δόξα και η εξουσία και τούτη την "φυσιολογική" ιδιότητα της ανθρωπίνου φύσεως χρησιμοποίει ευρέως το σύστημα διακυβέρνησης προκειμένου να μας πετάξει νικημένους στο καναβάτσο και ανήμπορους να αντιδράσουμε ουσιαστικά,έχωντας μας να τριγυρίζουμε μέσα σε φαύλους κύκλους τους οποίους το ίδιο το σύστημα μας δημιουργεί έτσι όταν κάποια στιγμή μας αφαιρέσει το αντικέιμενο της εξάρτησης μας προκειμένου να μας "βοηθήσει" να εκδηλώσουμε τα στερητικά σύνδρομα μας για τούτο, να βρεθούμε χωρίς πραγματικές λύσεις και προοπτικές.
Ρίξετε μια προσεκτική ματία στην σημερινή Ελλάδα και την εν γέννει κοινωνική κατάσταση,η χώρα απο πολλού χρόνου και δεκαετιών έχει δεθεί σφιχτά στο άρμα του υλισμού και των ψευδεπίγραφων αναγκών του ατόμου χάριν της "πραγματικής ελευθερίας",τούτο μαζί με την πλασματική ευμάρια και την ψυχική ανάταση που δήθεν μας προσφέρεται απο τους μηχανισμούς ελέγχου των μαζών,καθιστά τα άτομα αλλά και το σύνολο, μια άβουλη μάζα η οποία και πειθαρχεί αδιαμαρτύρητα στις υποδείξεις των ελεγκτών της,στους κάθε μορφής οικονομικοπολιτικοθρησκευτικούς δυνάστες οι οποίοι παντοιοτρόπως και με όλα τα μέσα προσπαθούν να χειραγωγήσουν τον λαό και να του περάσουν στο επίπεδο του κοινωνικού ασυνείδητου πλέον, πως δεν θα ήτο ποτέ δυνατόν να έχει μια ζωή διαφορετική απο αυτήν εδώ που του προσφέρεται.
Πιο συγκεκριμένα πάρετε για παράδειγμα εμάς τους ίδιους,βγείτε στον δρόμο και αναρωτηθείτε επιτέλους εάν η Ελλάς δεν δανείζονταν εδώ και τέσσερεις δεκαετίες συνεχώς,εάν δεν είχε υπογράψει σειρά μνημονίων τα οποία ποτέ δεν είδαν το φώς της δημοσιότητος, ποία θα ήτο η πραγματική της δύναμη ;
Μήπως θα έπρεπε εάν βασιζόμασταν μόνο στις ίδιες δυνάμεις να μην υπήρχαν τόσα έργα υποδομής,αυτοκινητόδρομοι και σύγχρονα αεροδρόμια τα οποία να εκμμεταλευονται οι ξένοι,μήπως δεν θα φορούσαμε τόσα ακριβά ρούχα αγορασμένα με κάρτες οι οποίες υποθηκεύουν το μέλλον μας το προσωπικό αλλα και της χώρας στους δανειστές,μήπως δεν θα πηγαίναμε ψευδοδιακοπές με διακοποδάνεια υπολογίζοντας μετά το πως θα ξεπληρώσουμε το χρέος για τον υπόλοιπο χρόνο ; Μήπως οι κύριοι αυτοί έπαιξαν με τις δήθεν ανάγκες μας προκειμένου να μας μαντρώσουν μέσα σε ένα μαντρί απο όπου δεν υπάρχει ελπίδα διαφυγής τόσο για εμάς όσο και για τα παιδία μας ; Μήπως εν τέλει μάθαμε να ζούμε με δανεικά διότι αυτό κατήντησε το κοινωνικό "πρέπει" και οχι με ιδανικά τα οποία ακούγονται ολιγον τι εκτός τόπου και χρόνου ;
Όλα αυτά τα "μήπως" θα έπρεπε να μας προβληματίζουν καιρό τώρα,τουναντίον οδηγούμεθα ως αμνοί στην σφαγή αδυνατόντας είτε να διαγνώσουμε το οικτρό τέλος μας, είτε εθελοτυφλώντας αρνούμενοι να πάμε αντίθετα απο το ρεύμα της σαπισμένης κοινωνίας μας,οι φύλακες των αμνοεριφίων έχουσιν γνώση,μνήμη και χιλιάδες ώρες στο ζωνάρι τους σχετικά με την μελέτη της ανθρώπινης προσωπικότητας,έχουν λοιπόν τους τρόπους να καθοδηγήσουν το κοπάδι εκεί που θέλουν χρησιμοποιώντας τα διάφορα "μαντρόσκυλα" της νέας η της παλιάς τάξης,να σερβίρουν τα περιττώματα για ουσία της ζωής και να διοχετεύουν στην άρρωστημένη κοινωνία μας ολοένα και περισσότερο δηλητήριο μέσω του μυθριδατισμού ο οποίος έρχεται ως συνέπεια της έκθεσης μας σε λάθος πρότυπα και κυρίως μέσω μιάς διαδικασίας καταλυτικής για την ανθρώπινη συμπεριφορά, αυτήν της "συνήθειας" για πρόσωπα,πράγματα και καταστάσεις.
Τραγικό παράδειγμα πάλι εμείς,εμείς που το πολιτικό κατεστημένο μας έστησε όμορφα το παιχνιδάκι της πόλωσης και του δικομματισμού ο οποίος περνά τούτες τις ώρες σε ένα επόμενο στάδιο,απο την ψευδοδημοκρατία στην κατά πρόσωπον κηδεμονία της χώρας "ελέω ειδικών συνθηκών" με την δήθεν σύμφωνη γνώμη ενός παγωμένου λαού, με την "δεν γνωρίζω/δεν απαντώ" ή αν θέλετε "δεν απαντώ διότι δεν γνωρίζω", γνώμη των κολίγων της νέας τάξης καθώς και των νεοπρολετάριων οι οποίοι αντικατέστησαν την αλυσίδα της σκλαβιάς απο την γραβάτα,καθισμένοι σε ένα γραφείο μιλώντας σε εικονικά πρόσωπα μέσω των "κοινωνικών δικτύων",κάνοντας ψεύτικους φίλους διαποτισμένους απο ψευδοενδιαφέρον και ψευδοαγάπη,προσπαθώντας οι πλέον ανοιχτομάτηδες εξ αυτών να χαθούν μέσα σε μια εικονική πραγματικότητα προκειμένου να μην σκέπτονται εάν και εφόσον τους έχει αφήσει μυαλό το σύστημα,το μαύρο και δυσοίονο μέλλον για αυτούς αλλά και τα παιδιά τους,οι υπόλοιποι απλώς υποτάχθηκαν διότι έτσι "πρέπει"...
Τούτο το εφιαλτικό τέρας που λέγεται σύστημα, με άγνωστους καθοδηγητές τους οποίους δεν γνωρίζουν ούτε ίσως και οι υψηλότερα στα δικά μας μάτια ιστάμενοι του,διαθέτωντας το πολιτικό του κομμάτι,πραγματοποιήσε με χειρουργική ακρίβεια την εγχείρηση της λοβοτόμης τούτου του λαού αποσπώντας τον απο το ένδοξο παρελθόν του σχεδόν βίαια μέσα σε λίγες δεκαετίες,διέλυσε την τεχνική παραγωγή αλλά και την παραγωγή πνεύματος και τέχνης στην χώρα,έκλεισε τις κερδοφόρες επιχειρήσεις ενώ συνάμα κρατικοποίησε τις προβληματικές προς άγραν ψήφων,δημιούργησε την δήθεν αστυφιλία διαμέσου του υδροκεφαλισμού της πρωτευούσης κατά κύριο λόγο κατά σαφή υπόδειξη του κεφαλαίου,η οποία δεν ήσαν τίποτε άλλο απο την ανάγκη των αγροτικών πλυθησμών της επαρχίας να βρούν ένα μεροκάματο προκειμένου να επιβιώσουν λόγω της ανεργίας που έφερε την μεγάλη ανέχεια και κατέβασε τον αγροτικό κόσμο μέσα στο χωνευτήρι ή μάλλον την τεράστια κρεατομηχανή της πόλης, προκειμένου να συνθλιβούν αξιακά,οικονομικά αλλά και ως κοινωνικές δομές και να "νεοπρολεταριοποιηθούν" απο τις ανάγκες της καθημερινής επιβίωσης έχοντας ως μόνη περιουσία τα χέρια ή και το "σπουδαγμένο" (αλλά στην ουσία τεχνιέντως επουδενί πεπαιδευμένο και στην καλύτερη των περιπτώσεων άκρως εκειδικευμένο) μυαλό τους, ως μοναδικό όπλο στην προσπάθεια δημιουργίας έστω και πενιχρών εσόδων και κατόπιν στοιβάχτηκαν στα κλουβιά που κάποιοι ονόμασαν διαμερισματα,διατηρώντας ένα υποτυπώδες επίππεδο "σύγχρονης" διαβίωσης
Και μετά εφόσον τελείωσαν οι ντόπιοι κολίγοι της "μετεμφυλιακής" Ελλάδος, έπρεπε να εισαχθούν και οτι άλλο ήταν διαθέσιμο, σειρά είχαν, οι εξαθλιθωμένες τριτοκοσμικές μάζες οπού μαζί με τους πραγματικά έχοντες ανάγκη, παρείσφρυσαν και συνεχίζουν να το κάνουν,πλήθος κακοποιά στοιχεία του κοινού ποινικού δικαίου,πράκτορες συμφερόντων και λοιπά άτομα αγνώστου ταυτότητος και προσδιορισμού, δημιουργώντας τεχνιέντως εν δυνάμει θύλακες κοινωνικής αναταραχής σε περίοδο που θα χρειαστεί δημιουργώντας εκ των συνθηκών έναν ακόμη παράγοντα χειραγώγησης των ντόπιων μαζών,αλλά και υποβάθμιση του βιωτικού επιπέδου των γηγενών σε επίππεδο ασφάλειας,οικονομικό,πολιτισμικό και κοινωνικό, σε περίοδο φαινομενικής κοινωνικής "ειρήνης"
Επί τριάντα επτά συναπτά έτη (αναφερόμενος στο πρόσφατο παρελθόν και μόνον) συγκυβερνούν και ασελγούν πάνω στο κορμί της Ελλάδας πρωτίστως, όλοι όσοι με τις μικρές ή μεγαλύτερες πράξεις τους έκαναν το μεγάλο κακό στην πατρίδα μας συμπληρώνοντας κομμάτι-κομμάτι το εφιαλτικό πάζλ που την εικόνα του μπορεί να δέι κάποιος μόνο αποκεντρώνοντας την αντίληψη του απο το σήμερα και πηγαίνωντας πίσω στο οχι και τόσο απομακρυσμένο παρελθόν των συγκεντρώσεων με τα πλαστικά σημαιάκια του δικομματισμού αλλά και των έτερων συμμετεχόντων του πολιτικού - πελατιακού συστήματος της διαφθοράς,της δήθεν μεταπολίτευσης,των "δικων μας παιδιών, ενώ εμπαίζουν ξεδιάντροπα τον ελληνικό λαό και αποδίδουν εξίσου ξεδιάντροπα ευθύνες ο ένας στον άλλον ως δήθεν "πολιτικοί και ιδεολογικοί" αντίπαλοι συνεχίζοντας να παίζουν το παιχνιδάκι του διεθνισμού που δεν είναι άλλο απο το "διαίρει και βασίλευε", ως πιστά πιόνια ,του, συνεχίζωντας το γαιτανάκι της απεμπόλησης των ευθυνών αλλά και της κατά πρόσωπο κοροιδίας αυτού του κόσμου εκτός όσων έχουν,ζούν και υπάρχουν για να ικανοποιουν τα μικροσυμφέροντα των ίδιων αλλά και του μικρόκοσμου τους.
Είναι οι ίδιοι οι οποίοι ξεδιάντροπα θα ζητήσουν την ψήφο του κόσμου αργότερα εάν και εφόσον γίνουν εκλογές εις το νεοελληνικό προτεκτοράτο των Βρυξελλών στον προαποφασισμένο απο τους γνωστούς-αγνώστους χρόνο,ρίχνωντας μαύρη πέτρα στο τι είπαν,διεκύρηξαν και εν τέλει δεν εφάρμοσαν ποτέ,αλλά το είπαν λόγω του οτι ακούγονταν καλό και εύηχο στα αυτιά των πεινασμένων,είναι οι ίδιοι οι οποίοι κατήντησαν την πατρίδα των προγόνων μου μαζί με τους σύν αυτώ σφουγγοκωλάριους των,πρεζάκια ο οποίος θα πρέπει να επιβιώνει με δόσεις απο καιρού εις καιρόν και κατά τακτά χρονικα διαστήματα θεωρώντας ξεδιάντροπα μέγιστη διπλωματική επιτυχία οτι "την βγάλαμε και σήμερα,ψωνίσαμε καινούρια δόση",μια δόση υπό την μορφή του "δανεικά και αγύριστα" απο τους πρεζέμπορους του διεθνιστικού κεφαλαίου και πληρωμένες με τις ζωές αδίκων και προπάντων δικαίων (ευελπιστώ πως οχι και με το αίμα τους στο εγγύς ή το απώτερο μέλλον),το μόνο που είναι να σε στεναχωρεί δεν είναι όμως όλο αυτό, διότι οι "κύριοι" αυτοί κάνουν απλά την δουλεία τους εξυπηρετώντας τα όποια συμφέροντα τους και των αφεντικών τους,αλλά το οτι ο σκλάβος πέρασε μόνος στον λαιμό του την αλυσίδα,διότι του είπαν οτι έτσι δείχνει πιο ωραίος μέσα στην ασχήμια αυτου του κόσμου και στέκει "περήφανος" επάνω στο κατάστρωμα του σαπιοκάραβου των σκλάβων το οποίο τον πηγαίνει πάση δυνάμει πρός στον θαυμαστό νέο κόσμο....




Μετά τιμής
Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
http://iperalitheias.blogspot.com/
panoschatzigeorgiadis@gmail.com

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

ΒΑΙΝΟΜΕΝ ΠΡΟΣ "ΕΚΛΟΓΑΣ"


Αφιερούται εξαιρετικώς είς την ψευδοδημοκρατίαν οπού αναγκαστικώς διαβιούμε και τους σύν αυτώ.


Ο καθείς εκ των βοσκών
βαθυστόχαστος απών
προσμετρά τους οπαδούς του
και δεν το χωρά ο νούς του


Μα πως ειναι δυνατόν
αποτυχημένος ών
τοιαύτοι να με υποστηρίζουν
και συνάμα να με βρίζουν ;


Πάσα ένας αλαλάζων
μοναχά δια το μαντρί του
σκέψιν έχων μόνον μίαν
μην θιγούν οι οπαδοί του


Έκτοτε όστις βρυχάται
είς της ψήφου τον αγρόν
εκ των πάντων θα εκτιμάται
μετ'απόδοσης τιμών

Εν πολυπολιτισμικαί Αθήναι έτος 38ον μ.μ (μετά μεταπολιτεύσεως)


Νικηφόρος Βυζαντινός

ΕΚΕΙ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ;


Εκεί πολυτεχνείο ; μας ακούς ; Σου ομιλεί ο ελληνικός λαός στην πλάτη του οποίου έχτισες την μεταπολίτευση και βόλεψες τους οικότροφους σου ακροβολίζοντας τους σε θέσεις φιλέτα του δημοσίου,εξαφάνισες το ψωμί,κατέστρεψες την παιδεία και έδεσες πισθάγκωνα την ελευθερία δια την οποία δήθεν αγωνίστηκες,ενώ εξεδίωξες την "κακή" δικτατορία προκειμένου να αναλάβεις την κουτάλα της εξουσίας,γεμίζοντας τον κόσμο με ψευδοοράματα,ασυδοσία,αεθνισμό και φιλοτομαρισμό,καλά τα κατάφερες εώς τα τώρα,δεν αντιλέγω ομως τα "γομάρια" κάποτε ξυπνάνε,βλέπεις σε κάθε αγώνα υπάρχουν οι ιδεολόγοι,οι καιροσκόποι και ο λαός,οι πρώτοι μάχονται για τις ιδέες τους,οι δεύτεροι μάχονται τους πρώτους ή και τους χρησιμοποιούν κατά το δοκούν και ο λαός απλά ακολουθεί τον νικητή χειροκροτώντας τους νικημένους...

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

Η ΚΡΙΣΗ ΒΑΘΑΙΝΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΩΠΑΙΝΕΙ


Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 12/11/2011.


Αν και απεχθάνομαι την συνθηματολογία διότι μου θυμίζει καταστάσεις παλαιοκομματισμού αλλά και πολυκομματισμού με πρωτοστάτες το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ,καμιά φορά ένα σύνθημα είναι ο πλέον κατάλληλος τρόπος προκειμένου να εκφράσεις την ανησυχία σου για τα τεκτενόμενα αλλά και να καταστείς αντιληπτός απο τον καθένα.
Και πως να μην είσαι ανήσυχος όταν επί ημέρες καλλιεργείται ένα κλίμα περαιτέρω αβεβαιότητος πέρα απο την φοβερή οικονομική δυστοκία για το μέλλον αυτού του τόπου και δυστυχέστατα με "πρώτους αγρότες" τους ίδιους τους συνυπεύθυνους του δικομματισμού επί δεκαετίες για το κατάντημα της χώρας,την κατάλυση των θεσμών,εξουσίων ακόμη και την συνταγματική παραβίαση.
Και τούτο είναι κάτι που οφείλει να σε στεναχωρεί ακόμη περισσότερο διότι η αυτοαποκαλούμενη ως κατήντησε διατηρώντας μόνο το όνομα πλέον και εκ του αποτελέσματος αχρηστεμένη "δημοκρατία" αλλά και η μητέρα της η μεταπολίτευση,έγιναν στο όνομα της συνταγματικής νομιμότητος η οποία παραβιάζεται και βιάζεται παρα φύσιν καθημερινώς σε τέτοιο σημείο ώστε δεν κάνει καμία αίσθηση πλέον τουλάχιστον στο μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνικού λαού το οποίο ασχολείται με τα της ζωής και μόνον χειροκροτώντας με το κεφάλι παραγεμισμένο με φρούδες ελπίδες για το μέλλον και κατόπιν υπομένοντας τους λαοπλάνους,μέχρι του επόμενου.
Η μεταπολίτευση υποτίθεται έγινε με βάση το σύνθημα ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ εκ των οποίων τίποτε δεν υφίσταται πλέον, έγινε διότι η επανάσταση της 21ης Απριλίου έίχε καταλύσει κάθε όριο νομιμότητος,εκεί πάτησαν οι καθοδηγητές του συστήματος προκειμένου να περάσουν τα σκοτεινά σχέδια τους περί αφελληνισμού και διαπόμπευσης του ελληνικού έθνους μέσα στην κοινωνία των εθνών και το επέτυχαν τούτο αχρηστεύοντας τις υγιείς δυνάμεις του τόπου είτε μέσω της λιδορείας περί "φασιστών",είτε μέσω της απορρόφησης τους μέσω μηχανισμών του πολιτικού και πελατιακού συστήματος.
Εφόσον λοιπόν καθησύχασαν αυτόν τον λαό με την ψευδοευμάρια με δανεικά και αχρήστευσαν τους υγειώς σκεπτόμενους πετώντας τους στο περιθώριο και αντικαθιστώντας τις διαθέσιμες πολιτικές επιλογές του, απο ανθρώπους της δικής τους επιλογής,τους οποίους ελέγχουν παντοιοτρόπως,εφόσον κατέστρεψαν την αγροτική παραγωγή και την τεχνική εκπαιδευση στην χώρα ρίχνωντας την πατρίδα στον "εύκολο" δρόμο των δανεικών,πρόσφεραν σε αυτόν τον λαό τον πεινασμένο για λευτεριά και ψωμί το ψευδεπίγραφο όνειρο της δήθεν δημοκρατίας απαξιώνοντας συνάμα όποιον πραγματικά κυβέρνησε αυτόν τον τόπο με εθνικό φρόνιμα,κατήντησαν δε, τους ανθρώπους μικρούς και κοντόφθαλμους ως προς το μέλλον αλλά και ως προς τις προσωπικές τους ανάγκες αποτρέποντας τους απο το να βλέπουν σε βάθος και γύρω τους πέραν απο τον μικρόκοσμο που οι ίδιοι τους δημιούργησαν και τον ονόμασαν "ζωή" και "επιτυχία".
Η δέ ψήφος, για την οποία χύθηκε τόσο αίμα προτού καταντήσει κληρονομικό και "ελέω ηλικίας" χάρισμα πεταμένο σε έναν ανέτοιμο λαό,καθίσταται πλέον οχι ως δικαίωμα άσκησης πολιτικών δικαιωμάτων που πηγάζουν απο μια δημοκρατική διαδικασία και παρέμβασης του πολίτη στα πράγματα της χώρας,αλλά μετεξελίχθηκε σε μια απλή μετάθεση των ευθυνών του καθενός εξ ημών στους διάφορους "εθνοσωτήρες" λιμοκοντόρους καλοντυμένους,οι οποίοι εφόσον υφαρπάξουν την ψήφο νομιμοποιούνται στο να επιβάλλουν τις εντολές που τους εδόθησαν εκ των εμπνευστών όλου αυτού του κυκεώνα και της λαίλαπας του διεθνισμού.

Σχετικώς με την πολιτική κρίση η οποία διέρχεται ο τόπος επί μακρόν με επιστέγασμα το γεγονός της αναποφασιστικότητας σε σχέση με τον διορισμό της νέας κυβέρνησης, θεωρώ πως πρόκειται για μια ακόμη στημένη διαδικασία,έχοντας διαμορφώσει άποψη για το τι συμβαίνει,γιατί παίχτηκε το χαρτί του δημοψηφίσματος και σε ποίον έγινε δώρο, εκτός πιά και αν πέντε ψυχές δεν μπορούν να ομονοήσουν για το καλό της πατρίδας μας έστω και της πολυπολιτισμικής όπως την κατήντησαν,η κρίση αυτή θα έπρεπε να κάνει τους πραγματικούς υπαίτιους να κοκκινίζουν απο ντροπή αλλά ουδείς εξ αυτών φαίνεται να συγκινείται απο το σημερινό μας χάλι και δεν φαίνεται να κάνει πίσω στις όποιες κόκκινες,μπλέ,πράσινες μικροκομματικές γραμμές τις οποίες δήθεν έχει θέσει ως απαράβατες,τα ονόματα ουδεμία σημασία έχουν εφόσον δεν αλλάξουν οι πολιτικές.


ΥΠΕΡ ΑΝΩ ΟΛΩΝ Η ΠΑΤΡΙΣ κύριοι ουδείς αναντικατάστατος πέραν της χώρας των προγόνων μου.


Οι δέ εκλογές θα είχαν νόημα μόνον εάν η κυβέρνηση που θα προέκυπτε θα προετίθετο να αλλάξει την πορεία της χώρας κατά 360 μοίρες,εκλογές "καινούριων" προσώπων δεν οφελούν τον τόπο παρά μόνον τους ίδιους καθώς και τον πολιτικό μικρόκοσμο τους,όποιος δέ, θέλει να βοηθήσει ειλικρινώς την κοινή προσπάθεια, μπορεί να το κάνει και ως απλός στρατιώτης,ήδη ετονίσθει πως τα χαράτσια αποτελούν πλέον "νόμο του κράτους" και πως η "Ελλάς θα τιμήσει την υπογραφή της",δεν υπάρχει ΟΥΔΕΙΣ λόγος να "τιμήσει" περαιτέρω την υπογραφή της διότι πρόλαβαν άλλοι για αυτό...
Το σύστημα λοιπόν οχι μόνον σωπαίνει σε σχέση με την κρίση αλλά φαίνεται πως την επιδιώκει κιόλας με απώτερο σκοπό να βυθίσει στο πένθος και την μαυρίλα αυτόν τον λαό μην αφήνωντας του την παραμικρή ελπίδα ανάκαμψης, ο οποίος όμως δεν είναι άμοιρος των ευθυνών του,το τέρας Μερκοζί δέ,βρυχάται αγριεμένο δείχνοντας τα δόντια του προς όλους,αποκαλύπτωντας τον ρόλο του ως ένα ακόμη παρακλάδι του διεθνισμού και της παγκοσμοιοποιήσης,το οποίο αντικατέστησε μέσα σε λίγα χρόνια την χίμμαιρα περί δήθεν ευρωπαικής ένωσης φανερώνοντας το πραγματικό του πρόσωπο,το τέρας του άλλου Δρ Φρανκεστάιν-Διεθνισμού,το τέρας Μερκοζί, το εκτρέφουμε εμείς μέσω της ανοχής μας για τα πράγματα και την ψευδοδημοκρατία, αλλά και επείδη οι τρομερές φωνές του φτάνουν στα αυτιά μας ως θελκτικό τραγούδι των σειρήνων μέσω των παραμορφωτικών φίλτρων του πολιτικού-πελατιακού συστήματος αλλά και των έτερων φερεφώνων του ακροβολισμένων εις διαφόρους τομείς της δημοσίας ζωής.
Ένα είναι το σίγουρο,πως οι υπογραφές έπεσαν και πως το σχέδιο πρέπει να εφαρμοσθεί κατα γράμμα,με ή χωρίς τους αρμοδίους διαχειριστές παρόντες,ενώ το πλέον επικύνδινο και απεχθές, είναι πως τούτος ο λαός δεν δείχνει την παραμικρή δίάθεση να αλλάξει, διότι το να είσαι έλληνας δεν κληρονομείται αλλα θα πρέπει να αποδυκνείεται καθημερινώς στον στοίβο της ζωής,ας μάθουμε να συναναστρεφόμαστε με καλύτερους μας,ας ξαναγίνουμε Έλληνες ξανανίώνοντας αυτο το υπερβατικό δέσιμο αναμεταξύ ημών και τον προγόνων μας και κατόπιν θα μπορούμε να ομιλήσουμε εκ νέου για πραγματική δημοκρατία και ελευθερία,Η ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΔΩΘΕΙ ΩΣ ΕΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ...


Μετά τιμής
Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΟΝ - ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ



Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ την σήμερον,επίσης εκατό χρόνια Ελληνική πολεμική αεροπορία χρόνια πολλά στς εορτάζουσες και τους εορτάζοντες.


ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

"ΑΙΕΝ ΥΨΙΚΡΑΤΕΙΝ"



Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

ΣΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΑΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΨΕΥΔΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ




Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της κυριακής 6/10/2011


Τούτες εδώ οι αράδες και η προσπάθεια αναφοράς μερικών σκέψεων για το οτι συμβαίνει στον τόπο,οφείλουν να τύχουν μίας αφιέρωσης,αφιερώνονται λοιπόν στον κάθε έναν απο εμάς οι οποίοι παρακολουθούμε δηλώνοντας ανήμποροι αλλά στην ουσία αδιάφοροι, τις εξελίξεις για την επί δεκαετίες ασέλγεια του ενός και του αλλουνού λιμοκοντόρου πάνω στο νεανικό κορμί της αγνής Ελλάδος,μίας Ελλάδος την οποία γεράσαμε πρόωρα μεσω της αμέτοχης συμμετοχής μας στα πραγματικά δρώμενα αυτού του τόπου και αυτής της κοινωνίας.
Οι πολιτικές εξελίξεις δείχνουν καταιγιστικές μα αυτό αν το δεί κάποιος με το σωστό μάτι,είναι μόνον το φαίνεσθαι διότι εξέλιξη για τον τόπο πραγματική δεν υπάρχει εδώ και αιώνες,όλα σταμάτησαν απο την στιγμή που ο λαός αυτός μετετράπει απο λαός ηρωικός οπού ο κάθε ένας μας ήταν ένας μικρός αρχηγός με πολιτική βούληση και θέληση να επηρεάσει τα πράγματα που τον αφορούν, σε έναν ραγιαδοποιημένο λαό με ρόλο χειροκροτητή,ο οποίος έχει μάθει να υπομένει τον πάσα έναν κατακτητή ξένοφερτο,ξένο ή και εντεταλμένο ιθαγενή, χωρίς την παραμικρή άντίδραση και με μόνο στόχο του να απαλλαγεί απο την σκύλλα και να καταλήξει στην χάρυβδη της οχι και τόσο μυθικής οδύσσειας.
Το αρχηγιλίκι η αλήθεια μας έμεινε κουσούρι το οποίο όμως μετασχηματίσθηκε σε φιλαυτία και φιλοτομαρισμό, χωρίς να συνοδεύεται επουδενί απο την αίσθηση της πραγματικής ευθύνης την οποία θα πρέπει να φέρει ο κάθε ένας εξ ημών ως πολίτης του χώρου όπου γεννήθηκε η δημοκρατία κι έτσι δώσαμε άφθονο γήπεδο σε όσους το επιθυμούν στο να παίξουν με τις μικροσυφεροντολογίες μας,τα μικροθέλω μας ενάντια στο σύνολο, κάτι που καθρεπτίζεται εφιαλτικό σε όλο το πολιτικό μας σύστημα μην αφήνωντας ούτε μια χαραμάδα φώς ελπίδας γα ανάκαμψη γιατί ΟΥΔΕΙΣ φαίνεται να θέλει την πραγματική ανάκαμψη ούτε κάν και αυτοί που δήθεν την επιζητούν δηλαδή οι δήθεν πολίτες,παρα την πρόσκαιρη ανάληψη της κουτάλας απο τα "δικά μας παιδιά",αφήσαμε όλα αυτά τα σκοτείνα κέντρα να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς,αφήσαμε όλα αυτά τα καλοντυμένα ανθρωπάκια να ομιλούν για δημοκρατία,ανθρώπινα δικαιώματα και αλληλεγγύη στην προσπάθεια τους να μας προσεταιρισθούν,αφήσαμε να μας ρίξουν χάμω με τις ίδιες μας οχι τις δυνάμεις αλλά τις αδυναμίες κι έπειτα απομείναμε στο να υβρίζουμε τον κάθε έναν απο δαύτους και να επιλέγουμε οικιοθελώς τον επόμενο επιβήτορα μας για έναν ακόμη γύρο ασέλγειας των πραγματικών εννοιών του ανθρωπισμού,της ελευθερίας και των πολιτικών δικαιωμάτων.
Και κείνοι παίζουν με τις ψυχές και τα κορμία μας,παίζουν με τα όνειρατα τα δικά μας αλλά και των παιδίων μας που γυρίζουν με χαμένο βλέμμα διότι εμέις σταθήκαμε μικροί και ανίκανοι να τους δώσουμε πραγματικά οράματα,πέραν του να προσέχουν το τομάρι τους γιατι "δεν αλλάζουν τα πράγματα",διότι παραφουσκώσαμε τα κεφάλια τους με ψεύτικα ιδανικά περί "προσωπικής επιτυχίας" και τα τοιάυτα μέσα σε έναν κόσμο που τα βλέπει ως κρέας για τα κανόνια του ή ως κίμα με τον οποίον θα τραφεί και έτσι θα κορέσει την πείνα του για όσο διαρκεί μια ανθρώπινη ζωή, το τέρας της εκμμετάλευσης του ανθρώπου απο άνθρωπο,παρακλάδι του οποίου είναι και η νεοφανής σχετικά στα μέτρα του χρόνου ενός κοινωνικού μετασχηματισμού, παγκοσμοιοποιήση.
Μου αρέσει πάντα να αναφέρομαι στο παράδειγμα των φαναρίων,πόσες φορές άραγε στην ζωή μας στεκόμαστε σε ένα φανάρι του δρόμου περιμένοντας να περάσουμε πεζή απέναντι και ενώ αυτό είναι κόκκινο όλοι οι διπλανοί μας περνούν ανενόχλητα και οχι μόνον αυτό αλλά μας κοιτούν και κάπως περίεργα λόγω του οτι εμείς παραμένουμε περιμένωντας το πράσινο να ανάψει,περιμένωντας να πράξουμε το σωστό και να εφαρμόσουμε την νομιμότητα καταντούμε δακτυλοκδεικτούμενοι διότι η πλειοψηφία νομιμοποιεί την παρανομία.
Αυτή η νομιμοποίηση της παραβατικής συμπεριφοράς εκ της πλειοψηφίας η οποία συμπαρασύρει τους πολλούς λόγω της τάσης του μιμητισμού αλλά και της ανάγκης ένταξης σε μια ομάδα έστω και παράνομη, μαζί με πλήθος άλλων χαρακτηριστικών της ανθρωπίνου φύσεως αλλά και τις συμπεριφόρας των κοινωνικών μαζών,όπως η ατολμία ή μάλλον η μή επιθυμία του να ξεχωρίσουμε έστω και αν είμεθα οι σωστοί,η φυγόπονος στάση δια τα πράγματα της ζωής αλλά και το αριστοτελικό "άνθρωπος φύσιν ορέγεσθαι" είναι που μας έχουν ρίξει στο κοινωνικό και εθνικό καναβάτσο ανήμπορους να αντιδράσουμε και να πούμε το δικό μας βροντερό "ΟΧΙ" στον ετσιθελικό τρόπο διακυβέρνησης που σερβίρεται ως λαική βούληση υποστηριζόμενο απο άθλια μέσα μαζικής χειραγώγησης και πλήθος άλλων μηχανισμών αλλοίωσης της πραγματικότητας και κατ΄επέκτασιν εξαθλίωσης της ατομικής βούλησης καθώς και καταπάτησης των πραγματικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων,πολλές οι φορές δέ, οπού σιωπούμε υπό το βάρος οχι των κυβερνώντων αλλά υπό το βάρος της υπο των κυβερνώντων λάθος κοινής διαμορφωθήσας γνώμης.
Είναι περιττό να αναφερθεί κάποιος στην επιτακτική ανάγκη του επανελληνισμού,διότι τούτος είναι ο μόνος δρόμος σωτηρίας,οφείλουμε να επιτρέψουμε στα χαλύβδινα τείχη της φυλής μας πετώντας απο πάνω μας κάθε ίχνος ξενομανίας και παγκοσμοιοποιήμενου τύπου ανθρώπου,οφείλουμε να εργαστούμε και μάλιστα σκληρά ανασκάπτωντας την έφορη ελληνική ύπαιθρο,αναπτύσωντας νέες τεχνολογίες και πιστεύοντας επιτέλους οτι μπορούμε να τα καταφέρουμε μια χαρά και χωρίς την ύπαρξη των ξενικών στοιχείων,τουλάχιστων όσων εξ αυτών αλλοιώνουν τον δικό μας χαρακτήρα και στάση ζωής,μην υποτάσεστε στα ψευτοδιλλήματα της ψευδοδημοκρατίας περί του τι θα απογίνουμε εκτός ευρωπαικής ενώσεως διότι ως γνωρίζω ευρωπαική ένωσις δεν υφίστατο κατά τον χρυσούν αιώνα της αθηναικής δημοκρατίας και κατά την εποχή των άλλων τεράστιων επιτευγμάτων της φυλής μας,οφείλουμε να θυμηθούμε το ποίοι πραγματικα είμεθα διότι αυτό που είμεθα πολύ θα το εζήλευαν οι ευρωμαιμούδες οι οποίες στέκουν ίδιες και απαράλλακτες μόνο πιο καλοντυμένες απο την εποχή του 5ου αιώνα π.χ. και για όσους πούν οτι "άλλα τα χρόνια",πάντα θα αντιτείνω πως τα χρόνια δεν αλλάζουν,οι μέρες είναι όλες οι ίδιες και πως ο άνθρωπος κάνει την διαφορά,επανελληνισμός τώρα λοιπόν ή θάνατος.
Εάν κάποιος δέ.παρακολουθήσει την αρθογραφία μου είναι εύκολο να διαγνώσει την βασική μου θέση πως ο χειρότερος εχθρός μας δεν βρίσκεται στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου ή του Ατλαντικού αλλά μέσα μας και απέναντι στον καθρέπτη μας,εάν αυτο δεν το λάβουμε σοβαρότατα υπ όψιν τότε ας μην περιμένει ΟΥΔΕΙΣ κανενός είδους ανάταση και ανάτασις κυρίες και κύριοι δεν είναι το δεύτερο και τρίτο αυτοκίνητο,τα σπίτια τα χτισμένα με δανεικά ή τα διακοποδάνεια,ανάτασις είναι το να μπορέσουμε επιτέλους κάποια στιγμή ίσως και έπειτα απο δεκαετίες να αναπτύξουμε πολιτική κρίση και να περιμένουμε το φανάρι να ανάψει πράσινο προκειμένου να διέλθουμε αφήνωντας όλο και λιγότερους να περνούν με το κόκκινο...


Μετά τιμής

Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
http://iperalitheias.blogspot.com/
panoschatzigeorgiadis@gmail.com

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

ΚΟΡΟΙΔΟ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ...




Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 29/10/2011



Κάθε φορά που στέκομαι αντιμέτωπος με μία κόλλα χαρτί με σκοπό να γράψω κάτι για το έπος του 1940,δύο έννοιες κατακλύζουν το μυαλό μου,αφ΄ενός ο μέγας ηρωισμός μα αφ΄ετέρου η αχαριστία αυτού του λαού για τα άξια παιδιά του.
Τα προηγούμενα δύο χρόνια δέ, είχα κάνει μία αναφορά στο θέμα των στρατιωτικών νεκροταφείων - φαντασμάτων για τους ήρωες μας της Αλβανίας και του έπους του 1940.
Δυστυχώς πέρα απο κενές υποσχέσεις ενοχής και ψεύτικες επιτιμήσεις για το ενδιαφέρον μου σχετικά,ένας ακόμη χρόνος φτάνει απο την ημερομηνία του "ΟΧΙ" και της 28ης του Οκτώβρη του 1940 χωρίς να έχει γίνει κάτι το ουσιαστικό πάνω σε αυτό το ζήτημα,ένα μόνο θα είπω πως κοινωνία η οποία δεν νοιάζεται για τους νεκρούς της και πόσο μάλλον για τους ήρωες της,είναι σαφές πως δεν νοιάζεται και για τους ζωντανούς της και πως βρίσκεται σε αξιακή παρακμή.
Οι ήρωες όπως λέω δεν έχουν αναγκη εκεί που βρίσκονται για μνημεία και νεκροταφεία,αυτό ίσως που θα ήθελαν αν μπορούσαν να μας μιλήσουν πέρα απο το γεγονός του οτι μας μιλάνε καθημερινώς με την θυσίας τους,θα ήταν ο παραδειγματισμός μας σε σχέση με το πως εκείνοι έζησαν το δικό τους πέρασμα πάνω απο αυτή την γή.
Όμως αν και εδώ καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά κόρον καμία ΜΚΟ ανθρωπιστικού χαρακτήρα δήθεν δεν δείχνει το παραμικρό ενδιαφέρον για αυτό το ζήτημα διότι αν έννοιες όπως τα "ανθρώπινα δικαιώματα", η "δημοκρατία" και η "ελευθερία" μπορούσαν να μιλήσουν,θα ούρλιαζαν απο τον πόνο που τους προκαλούν οι δήθεν προστάτες τους.

Η σημερινή μου αναφορά πέραν όλων αυτών των σκέψεων όμως δεν έχει να κάνει με αυτό το ζήτημα,αλλά με κάτι πιο ανάλαφρο και κάτι που δείχνει το μεγαλείο ψυχής που μπορει να φτάσει ο άνθρωπος ακόμα και στις δυσκολότερες στιγμές της ζωής του,το δέ χιούμορ κατά την διάρκεια μίας δύσκολης καταστάσεως,μπορεί να ειδωθεί ως ξόρκισμα του θανάτου και της κακοδαιμονίας,ως έμφυτη αντίδραση σε σχέση με οτι συμβαίνει στον περιβάλλοντα χώρο ενός ανθρώπου.
Βλέπετε δεν είναι μόνον τα όπλα που προστατεύουν την ανθρώπινη υπόσταση εάν αυτό χρειαστεί,παρά υπάρχουν και άλλα όπλα τα οποία προστατεύουν το πνευματικό κομμάτι μας και ένα απο αυτά είναι σαφώς το γέλιο,διότι ακόμη και αν διαθέτεις τα καλύτερα όπλα και την μεγαλύτερη δύναμη στο σώμα,όλα αυτά δεν έχουν καμία σημασία εάν η ψυχή σου ασθενεί και δεν μπορείς να ανταπαξέλθεις των δυσκολιών.
Στούς ανθρώπους λοιπόν που δεν πολέμησαν ή σκοτώθηκαν στην πρώτη γραμμή αλλά που μέσα απο ένα δωμάτιο εξουδετέρωναν καθημερινά τον αντίπαλο διακωμοδώντας και περιγελώντας τα παθήματα του και τις συνεχόμενες ήττες του μικραίνοντας στα μάτια όλων των άλλων την ήδη μικρή αξία του ούτως ή άλλως,η σημερινή αναφορά.
Ο λόγος για την γελιογραφία κατά την διάρκεια του πολέμου λοιπόν και αφορμή στέκεται το όμορφο βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου απο τις εκδόσεις του Ιωάννη Γιαννάκενα και τον "ΠΕΛΑΣΓΟ",ένα βιβλίο με διαχρονική αξία που αν και κυκλοφόρησε ήδη απο το 2000 ποτέ δεν θα σταματήσει να αποτελεί σταθμό αναφοράς για το συγκεκριμένο ζήτημα στην Ελλάδα, μιάς και προσωπικώς δεν γνωρίζω κάποιον άλλο τίτλο που να έχει κυκλοφορήσει στην ελληνική βιβλιογραφία με παρόμοια θεματολογία πέραν της Α΄ έκδοσης στα 1972.
Το συγκεκριμένο πόνημα αποτελεί έργο του γνωστού και έγκριτου Δημήτρη Λαζογιώργου - Ελληνικού,ενός ανθρώπου πραγματικά "Ελληνικού" ο οποίος μας άφησε νώρις πριν κάποια χρόνια, αφήνοντας όμως πίσω με την σειρά του ως παρακαταθήκη, ένα μεγάλο και αξιολογότατο συγγραφικό έργο με ελληνοκεντρικό χαρακτήρα.
Στο παρόν βιβλίο - άλμπουμ στο οποίο και παρατίθενται οι γελιογραφίες της εποχής τις οποίες συγκέντρωσε με πολλή υπομονή και αγάπη βρίσκονται δημοσιευμένες αρκετές για πρώτη φορά μετά την πρώτη τους δημοσίευση,ενώ αποτελούν ένα μικρό μόνο κομμάτι απο τις γελιογραφίες όλου του πολέμου, το οποίο αναφέρεται κυριώς στους μήνες του ελληνικού έπους στα βουνά της Αλβανίας όπως το είδαν έλληνες και ξένοι γελιογράφοι, ο δέ διαχωρισμός των γελιογραφιών δεν ακολουθεί χρονολογική σειρά δίοτι δεν ήταν δυνατόν να εξακριβωθεί απο τα πρωτότυπα ο χρόνος της δημοσίευσης τους, όπως επίσης και η παρουσίαση δεν γίνεται με βάση τον δημιουργό μίας και πολλά πρωτοτύπα δεν αναφέρουν ούτε κάν αυτή την πληροφορια,έτσι η παρουσίαση τους γίνεται με βάση τις ελληνικές και αγγλικές γελιογραφίες που αφορούν εκείνο το διάστημα.
Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο το γεγονός του πως οι γελιογράφοι μας αντιμετωπίζουν τον έχθρο απο την πρώτη κίολας ημέρα του πολέμου,αλλά και γενικότερα πως αντιμετωπίζουν τον πόλεμο λές και πρόκειται για κάποια γιορτή και αυτό αποτελεί ενδεικτικό του κλίματος σε σχέση με την ψυχολογία του ελληνικού λαού και το πως αντιμετώπισε το ενδεχόμενο του θανάτου ο οποίος ήταν πρό των πυλών,με ένα απόκοσμο θάρρος το οποίο διεπότιζε την ατμόσφαιρα η αθάνατη ελληνική ψυχή του αγωνιστή και μαχητή εώς τέλους ανθρώπου.
Ίσως κάποιοι πουν πως δεν είναι δά και τόσο σημαντική μία προσφορα απο τα μετόπισθεν,όμως τουναντίον κάτι τέτοιο δεν ισχύει διότι βλέπωντας τις γελιογραφίες αυτές ο έλλην μαχητής της πίνδου,είχε κατανοήσει πλήρως την μικρότητα του αντιπάλου και το μεγαλείο της δικής του προσπάθειας,δρώντας λοιπόν προπαγανδιστικά το κομμάτι της γελιογραφίας έδρασε καταλυτικά υπέρ της εθνικής ανάτασης και επίτευξης των στόχων που είχαν τεθεί.

Η δέ σχέση γελιογραφίας - μετώπου ήσαν αμφίδρομη διότι η μέν γελιογραφία φρόντιζε στο να διακωμωδηθεί δεόντως ο αντίπαλος,ο δέ αγώνας του μετώπου φούντωνε την προσπάθεια αυτή κι έτσι όλο αυτό δρούσε θετικότατα για το σύνολο βοηθώντας μέσα απο μία αδιερεύνητη διαδικασία τον εθνικό αγώνα.
Η δέ εισαγωγή απο τον Δημήτρη Λαζογίωργο - Ελληνικό σε βάζει με λίγα και μεστά λόγια μέσα στο κλίμα της εποχής,ενώ ο πρόλογος είναι το Χρήστου Σολομωνίδη.
Εν ολίγοις λοιπόν να ένα πρώτης τάξεως δώρο ως προς τον εαυτό μας αλλά και ως προς τους άλλους για όποιον θέλει να δεί πως ετούτος ο λαός ξέρει να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της ζωής,να ξορκίζει τον θάνατο και να τον κάνει φίλο και οχι μόνον αυτό αλλά η παρούσα δουλειά γίνεται όσο πιο επίκαιρη απο ποτέ διότι βλέπω πολλούς με σκυμμένο το κεφάλι απο την κρίση που διατρέχουμε αναγκαστικώς,μην ξεχνά όμως κανείς πως αυτός ο λαός και ο τόπος έχει διέλθει στο διάβα των αιώνων πείνα,κατοχές,πολέμους και εκτελέσεις μα ποτέ δεν υπέκυψε,πάντα έβγαινε νικητής και πάντα αντιμετώπιζε τις όποιες δυσκολίες με το χαμόγελο στα χείλη....
Το παρόν βιβλίο διατίθεται απο τις εκδόσεις "ΠΕΛΑΣΓΟΣ" του Ιωάννη Γιαννάκενα (Χάρ. Τρικούπη 14,Τήλ. 210 64 40 021/www.hellasbooks.gr),στον οποίο και εύχομαι να σταθεί δυνατός,αφιερώνω δέ τούτο το κείμενο και στην μνήμη της μητέρας του η οποία έφυγε απο κοντά μας πριν απο δύο εβδομάδες ακριβώς.



Χάριν μνημοσύνου πεσόντων 1940
Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

1940


Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 28/10/2011.




Μαύρη νύχτα ξεκινήσαν
για να πάν εκεί ψηλά
και με δόξα πλυμμηρίσαν
την Ελλάδας τα βουνά


Πολεμούν σαν τα λιοντάρια
ο εχθρός δεν τους νικά
πλήθος άξια παλληκάρια
πέφτουν για ιδανικά


Η θυσία τους μεγάλη
μπρός τους στέκουμε μικροί
μαζευόμαστε και πάλι
στης ανδρείας την γιορτή


Λίγα κόκκαλα θυμίζουν
την χαροκαμμένη γη
στον αγέρα ψιθυρίζουν
των ηρώων την οργή


Νικηφόρος Βυζαντινός

Η EK ΤΩΝ ΕΣΩ ΚΑΤΑΠΤΩΣΙΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΩΝ



Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 28/10/2011



Τούτο το κείμενο γράφεται με αφορμή κάποια επέτειο 28ης του Οκτωβρίου και του "ΟΧΙ" πριν απο πολύ λίγα χρόνια,όταν υπήρξα μάρτυρας ως απλός πολίτης ενός άκρως ανησυχητικού γεγονότος,του ότι μεγάλο μέρος όσων απο τα παιδιά παρέλαυναν εκείνη την ημέρα δεν ήσαν ελληνόπουλα παρά αλλοδαποί και τούτο ήταν προφανές διότι ήταν παρόντες και οι γονείς τους οι οποίοι είχαν έρθει για να τα παρακολουθήσουν.
Ως πρώτη ανάγνωση φαίνεται θετικό το γεγονός πως πολλοί αλλοδαποί φαίνονται πως προσαρμόζονται στην ελληνική πραγματικότητα και δείχνουν να ενστερνίζονται τις εθνικές μας επετείους,ίσως δέ να ήταν ένα σημάδι αφομοίωσης τους στην περίπτωση που υπήρχε σοβαρή μεταναστευτική πολιτική σε σχέση με την αντιμετώπιση των αλλοδαπών,την ταξινόμηση τους αλλά και την προσπάθεια αφομοίωσης τους μέσω διαδικάσιών όπως η ελληνοκεντρικού χαρακτήρα παιδεία,κάτι που όμως δεν υφίσταται επουδενί τουναντίον παρατηρείται εντονότατα το φαινόμενο όλοι αυτοί οι πλυθησμοί αντί να ενσωματώνονται, να διατηρούν ακέραια την εθνική τους ταυτότητα και να διεκδικούν ολοένα και περισσότερα, δημιουργώντας εν δυνάμει θύλακες εσωτερικής αντίδρασης και γιατί οχι και ταραχών στο εγγύς η απώτερο μέλλον.
Εδώ και τούτες τις ώρες θα πρέπει να τεθεί και το καίριο ερώτημα,του τί μέλλει γεννέσθε όταν τα αλλοδαπά παιδιά που παρελαύνουν στις παρελάσεις μας, ξεπεράσουν κατά πολύ τα ελληνόπουλα με το γνωστό πλέον πρόβλημα της υπογεννητικότητας στην χώρα,καθώς και επίσης αν τα ελληνόπουλα του μέλλοντος είναι σε θέση να νίωσουν την σημασία του να είσαι αυτόχθων έλληνας πλέον, μιάς και οι πολιτικές απο μεταπολιτεύσεως και εντεύθεν τουλάχιστον, στρέφονται προς την αντίθετη κατεύθυνση,αυτή της απαξίωσης του κάθε τί ελληνικού,μαζί με την προσπάθεια αποχαρακτηρισμού αυτού του λαού απο της ελληνικότητας που τον διατρέχει απο άκρο είς άκρο.
Τί θα σημαίνουν άραγε για τα αλλοδαπά παιδιά στο μέλλον οι εθνικές μας γιορτές,η επέτειος της εθνεγερσίας και του ΟΧΙ,όταν ήδη δεν σημαίνουν τίποτε για την πλειονότητα των ελληνόπουλων παρά μία ακόμη αργία,με διαδικαστικό χαρακτήρα, μέσω της ύπουλης τακτικής που ακολουθείται απο όσους καθορίζουν πολιτικές εδώ και δεκαετίες ;
Τα ελληνόπουλα που πολεμόνται πανταχόθεν,τόσο απο την σχεδιασμένη λεπτομερώς κακοκατασκευή της παιδείας και του εκπαιδευτικού συστήματος σχεδόν καθ ολοκληρίαν,τους πολλούς κακούς καθηγητές οι οποίοι βρίσκονται στην έδρα οχι απο πραγματική αγάπη για μετάδοση της γνώσης αλλά προς βιοπορισμό και μόνον, με αποτέλεσμα να γίνονται φερέφονα των όποιων πολιτικών του υπουργείου,την εισβολή πρακτικών αεθνισμού που εφαρμόζονται απο πολύ μικρή ηλικία,αλλά και την εκ των έσω έλλειψη εθνικής αντίληψης στην πλειονότητα των γονέων μέσα στην οικογένεια,πως θα μπορέσουν και απο πού να στηριχθούν επάνω σε στέρεες βάσεις με εθνικό όραμα και αγάπη για τον τόπο ;
Βλέπει λοιπόν κάποιος πως οι εθνικοί συμβολισμοί διατρέχουν εντονότατο κίνδυνο εξαφάνισης εκ των έσω λόγω της εθνοκοινωνικής αλλοιώσεως απο την οποία διέρχεται η χώρα εδώ και δεκαετίες, βάση ενός πολύ καλά σχεδιασμένου προγράμματος του οποίου πιόνια και εφαρμοστές υπήρξαν και συνεχίζουν ακάθεκτοι να υπάρχουν, το σαπισμένο κοντόφθαλμο και γεμάτο μικροσυμφέροντα πολιτικό μας σύστημα,ένα σύστημα το οποίο είναι διατεθημένο να τα ξεπουλήσει όλα, αρκεί να έχει μία θέση στον ήλιο και την ευμάρια, ομοιάζωντας προς τους κακούς πολίτες οι οποίοι το στηρίζουν, διότι ως υποστηρίζω πάντοτε η σαπίλα είναι αμφίδρομη και τρέφει και τα δύο μέρη, με το εκάστοτε πολιτικό σύστημα να μην αποτελεί παρά την μεγένθυνση του πολίτη μίας χώρας στο μακροκοινωνικό επίππεδο.
Η ως άνω αναπτυχθήσα προβλήματική θεωρώ πως θα πρέπει να απασχολήσει όλους και κυρίως τους γονείς των ελληνόπαιδων οι οποίοι θα πρέπει να θωρακίσουν τα παιδιά τους με γνώσεις αλλά και πίστη σε ιδανικά και αξίες ξεχασμένα απο καιρό αλλά επουδενί χαμένα και εκείνοι να σταθούν ως το εμπόδιο στην λαίλαπα του αεθνισμού,της ισοπέδωσης αναμεταξύ των λαών και της παγκοσμοιοποίησης εν γέννει, ο οποίος έχει ως στόχο την απάλειψη των εθνικών ταυτοτήτων έναντι πινακίου φακής με σκόπο βέβαια την εκμμετάλευση του ανθρώπου,ας θυμηθούμε δέ όλοι πως παιδεία δεν είναι μόνον τα βιβλία ή το γενικότερο αποτέλεσμα ενός πολιτισμού, αλλά και η στάση απέναντι στα θεμελιώδη ζητήματα της ζωής και οχι μόνον της καθημερινότητας,ας θυμηθούμε πλέον να κοιτάξουμε και πέραν απο την μύτη μας πρός ένα δυσοίονο μέλλον τόσο για εμάς όσο και για τις επερχόμενες γενιές σε αυτόν τον τόπο,ας γίνουμε η τροχοπέδη στα σχέδια του μεγάλου αδελφού και του θαυμαστού νέου κόσμου που έρχεται.
Νάτο πάλι το "ΟΧΙ",να και οι παρελάσεις με τους ξένους μπερδεμένους με τα ΚΑΚΩΣ μεγαλωμένα ελληνόπουλα,νάτοι κι οι πακιστανοί που πουλάνε ελληνικές σημαίες,α να και ο πολιτικάντης που βγάζει λογίδρια και ο κόσμος χειροκροτάει...και μέτα το τέλος της γιορτούλας για να βολευτούν οι κολλητοί και να τακτοποιηθούν οι συνειδήσεις όλων, περπατώ στον άδειο δρόμο προς το σπίτι με το ελαφρό αεράκι να παρασέρνει την τελευταία ελληνική χάρτινη σημαιούλα μέχρι την επόμενη χρονιά,ΑΝ υπάρξει επόμενη χρονιά...ΣΤΑΜΑΤΑΤΕ ΤΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ,ΤΟ "ΟΧΙ" ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΡΤΗ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΣΜΟΥ....

Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΑΤΑΦΩΝ ΗΡΩΩΝ ΚΑΙ ΠΕΣΟΝΤΩΝ 1940


Αύριο πραγματοποιώ το ετήσιο μνημόσυνο πεσόντων και άταφων ηρώων 1940 στο μοναστήρι του Ευαγγελισμού Θεοτόκου και Αγίου Εφραίμ στην Νέα Μάκρη αττικής,όποιος θέλει ας είναι εκεί οχι για εμένα φυσικά,αλλά για κείνους που τους σήκωσαν χαράματα μέσα στο κρύο για να πάνε στα βουνά και να πολεμήσουν τον εχθρό του Έθνους εκ των οποίων 17.000 παραμένουν ΑΤΑΦΟΙ εκεί πάνω, για να ζούμε εμείς όπως ζούμε,επίσης αύριο απο την εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" το άρθρο μου "Η ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ ΚΑΤΑΠΤΩΣΙΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΩΝ" καθώς και το ποίημα "1940"....ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ.


Μετά τιμής
Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος








"Θα Νικήσωμεν. Αλλά δια τους Έλληνες υπέρ της Νίκης, η Δόξα" - ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ - Η ΛΑΜΠΑΔΑ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ


Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 23/10/2011



Είναι πραγματικά να απορεί κανείς με την ιστορία αυτού του τόπου και του λαού,δεν υπάρχει μία ημέρα του χρόνου όπου κάποια θυσία ή κάποιο ιστορικό γεγονός να μην συνταράσει την ψυχή όσων Ελλήνων είναι ακόμη ζωντανοί και διατηρούν στην μνήμη τους προγόνους οι οποίοι δικαιολόγησαν και με το παραπάνω την λέξη και την σημασία του να είναι κάπόιος Έλληνας οχι μόνο στα λόγια αλλά και στις πράξεις όπου και αυτό είναι το πλέον σημαντικό.
Οι ήρωες αυτού του τόπου δεν μπορούν να διακριθούν σε γυναίκες και άντρες διότι ανήκουν πλέον στο πάνθεον των προσωπικοτήτων οι οποίες φώτισαν και φωτίζουν με το παράδειγμα τους,την σημερινή ομιχλώδη και σκοτεινή ατραπό του ψευτοπολιτισμού,της αναίδιας,της ασέβιας προς κάθε τι μεγαλειώδες,του υλικού κορεσμού και της ψευδεπίγραφης ευμάριας η οποία μας διακατέχει την σήμερον.
Αν και ένας τέτοιος διαχωρισμός θεωρώ πως είναι ανούσιος παρά ταύτα το να προβαίνει μία γυναίκα σε πράξεις ηρωισμού τις οποίες θα ζήλευαν πολλοί σημερινοί άντρες, είναι ένα επικοδομητικό πλεονέκτημα το οποίο και καταδυκνείει ακόμη περισσότερο την εκάστοτε θυσία.
Μερικοί θα πούν "ήταν άλλα τα χρόνια" και νομίζουν πως τακτοποίουν τις ενοχές για την σημερινή απραξία,την σημερινή αμέτοχη συμμετοχή στα πράγματα,ενώ πάντοτε θα αντιτείνω πως όλες οι μέρες είναι οι ίδιες και πως ο άνθρωπος μέσω της συμμετοχής ή της αποχής του διαμορφώνει τα τεκτενόμενα δημιουργώντας αυτό το οποίο λέμε ιστορία.
Γνωρίζουμε λοιπόν ποία άραγε είναι η Αικατερίνη Χατζηγεωργίου ; οχι ευτυχώς δεν είναι κάποια νεοφανής και εκ του μηδενός αφιχθείσα σταρλετίτσα - για να μην το πώ αλλιώς - της πρωινής ζώνης με αξιοθαύμαστα στήθη σιλικόνης και σμιλεμένους γλουτούς η οποία να χασκογελάει με τα αστεία του κάθε κύναιδου με το παραμικρό προσφέροντας μας άφθονο γελείο γέλιο μαζί με τον "άρτο και θεάματα" της νέας τάξης των πραγμάτων και του life style.
Η παρολίγον συνεπώνυμη μου Αικατερίνη Χατζηγεωργίου υπήρξε δασκάλα στις αρχές του 20ού αιώνα στην περιοχή της Μακεδονίας η οποία και κάηκε ζωντανή την επόμενη ημέρα του θανάτου του Παύλου Μελά στις 14 του Οκτώβριου 1904,φονευθείσα υπό των Βουλγάρων οι οποίοι λυμαίνονταν την περιοχή και η οποία έπεσε υπέρ μίας πατρίδος αγνωμονούσης,έχοντας πάντα στο μυαλό και την ψυχή της μία άλλη Ελλάδα του φωτός και οχι αυτήν του νεοελληνικού προτεκτοράτου η οποία γυρίζει ανά την Ευρώπη ως επαίτης ζητιανεύοντας τα ψίχουλα που της δίνει κάθε λίγο και λιγάκι ο κάθε κουτόφραγκος κερατάς επιζητώντας να ασελγήσει επάνω της έναντι πινακίου φακής.
Η Αικατερίνη Χατζηγεωργίου υπήρξε ένα δροσερό κορίτσι με ομορφία Αφροδίτης και μυαλό Αθηνάς το οποίο άφησε τον μάταιο ετούτο κόσμο μόλις στα είκοσι της χρόνια μίας και έιχε μπεί στο μάτι του βουλγαρικού κομιτάτου τον οποίο την είχε "προγράψει" για την αγάπη που έτρεφε στην Ελλάδα και για το οτι κρατούσε την φλόγα της ελπίδας για λευτεριά ζωντανή στα σκλαβομένα εδάφη της Μακεδονίας των αρχών του 20ου αιώνα.
Πρίν όμως καεί ζωντανή πήρε μαζί τις στον τάφο αρκετές βρώμικες ψυχές Βουλγάρων κομιτατζήδων δια μέσου του πιστολιού της αν και εγκλωβισμένη στο σπίτι στο οποίο έβαλαν τελικά φωτιά τα ανθρωπόμορφα τέρατα καίγοντας την μαζί με όσους βρίσκονταν μαζί της εκείνο το κρύο βράδυ του 1904.

Η κατερίνα δεν κάηκε,παρά περισσότερο έκαψε τόσο τους εχθρούς όσο και τις κοιμισμένες συνειδήσεις οι οποίες έχοντας μπροστά τους τέτοια λαμπρά παραδείγματα αυτοθυσίας και ζωής εν γέννει,κινήθηκαν για να ελευθερώσουν ένα μεγάλο κομμάτι της Μακεδονίας μας,στα 1939 δέ, βρέθηκε και ο τάφος της στο νεκροταφείο της Γευγελής ο οποίος έχει ακόμη επάνω του το συγκινητικό επίγραμμα.

«Υπέρ της εις τον Θεόν των Ελλήνων πίστεως αγωνιζομένη, πυρί υπό των Βουλγάρων παραδοθείσα, ενθάδε κείμαι, Αικατερίνη Χατζηγεωργίου διδάσκαλος, 14 Οκτωβρίου 1904»

Εκατόν επτά χρόνια μετά και εν μέσω τόσων δυσκολιών είναι επιτακτικότερη όλων η ανάγκη του να ξαναβρούμε αν οχι το ποίοι είμαστε,τουλάχιστον το ποίοι υπήρξαμε κάποτε.
Οι ήρωες δεν είναι σκονισμένες φωτογραφίες και δυό λέξεις σε μία εφημερίδα,δεν είναι λογίδρια σε ψευτοεκδηλώσεις μνήμης,δεν είναι απαγγελίες ποιημάτων αυτά ίσως να συντελούν στην διατήρηση της φλόγας ίσως όμως και να μας κοιμίζουν ακόμη περισσότερο διότι αισθανόμεθα οτι κάθε τόσο κάνουμε και το καθήκον μας επιτελώντας ένα ακόμη μνημόσυνο ενώ επί της ουσίας παραμένουμε αδρανείς,οι ήρωες είναι πράξεις και τούτο θα ευχαριστούσε πραγματικά τις ψυχές τους,η ολοκλήρωση του οράματος τους και μόνον,η κατερίνα,ο παύλος και όλοι οι άλλοι περιμένουν ακόμα...


"Φώς της Ελλάδος θεικό
μές σε κορμί ευγενικό
λαμπάδα του αγώνα
στέκεις εις τον αιώνα" - Νικηφόρος Βυζαντινός



Μετά τιμής
Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ ΣΤΟΝ ΛΑ.Ο.Σ.

Παραθέτω το βίντεο της παρέμβασης μου στην εκδήλωση μνήμης για τον Παύλο Μελά στην αίθουσα εκδηλώσεων των κεντρικών γραφείων του ΛΑ.Ο.Σ.
Προηγήθηκε ομιλία του καθηγητή Χρήστου Γούδη και η βράβευση των ηθοποίων της ομώνυμης ταινίας παραγωγής 1974,Φαίδωνα Γεωργίτση και του πρωταγωνιστή Λάκη Κομνηνού.
Ακολούθησε η προβολή της ταινίας καθώς και γενικότερη συζήτηση.


Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος


ΣΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΜΕΛΑ



"Δεν υπήκουσα παρά εις μίαν ιδέαν, να φανώ χρήσιμος εις τον πλησίον και τον τόπον μου" - Παύλος Μελάς




Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 16/10/2011



Της Μακεδονίας στέμμα
του αγώνα αρχηγός
το κορμί σου μές το αίμα
στέκει άγρυπνος φρουρός

Πια ως φάσμα τριγυρίζεις
στην ματοβαμμένη γη
δεν αντέχεις ν΄αντικρύζεις
των αθλίων την σιγή

Γύρω σου στέκουνε πάντα
των ηρώων οι μορφές
και του έπους του σαράντα
των παλλικαριών σκιές

Μόνος σου κινάς,πηγαίνεις
κεί που σε τάξε η ζωή
με αγάπη υπομένεις
της πατρίδας την πληγή


Νικηφόρος Βυζαντινός



Εν Αθήναι,Οκτώβριος 2011

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2011

ΤΟ ΤΣΙΡΚΟ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ....




Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 15/10/2011


Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη


Μέρα με την ημέρα αυξάνει ο σκεπτικισμός περί της ευρωπαικής ενώσεως και για το αν στην παρούσα μορφή της τουλάχιστον,εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας,πέρα δέ απο τους γνωστούς - αγνώστους στους οποίους συμπεριλαμβάνεται δυστυχέστατα το σύνολο του πολιτικου κόσμου πέραν ελαχίστων,οι οποίοι διαρυγνύουν τα ιμάτια τους όπου σταθούν και όπου βρεθούν υπέρ της παραμονής μας σε μία τέτοια ένωση με όποιο κόστος ακόμα καιεθνικό,έχωντας τον ρόλο τριτοκοσμικού εταίρου και επαίτη οπού όλοι αισθάνονται ως βάρος και αποφεύγουν συστηματικά,ενώ απο την άλλη δεν μπορούν να απαλλαγούν απο την παρουσία του και τον "ανέχονται" λόγω του οτι ενδεχόμενη καταστροφή του να σημαίνει και την αρχή του δικού τους τέλους,καθίσταται πλέον σαφές πως υπάρχει ανάγκη πέρα απο την βελτίωση της δικής μας κατάστασης,να υπάρξει και αναθεώρηση της στάσης μας απέναντι σε μία τέτοια αντιμετώπιση και συμπεριφορά.

ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΕ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΑ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

Μα τούτο είναι προφανές πως έχει ήδη γίνει απο την στιγμή που αποφασίσαμε να συμμετέχουμε σε αυτή την ένωση....

Δυστυχώς όλα τα όνειρα κάποτε τελειώνουν και έτσι το όνειρο της δήθεν ενωμένης ευρώπης ήδη δείχνει τα δόντια και τις πραγματικές προθέσεις του πως στην ουσία δεν πρόκειται για κείνο το όραμα που σερβίρισαν κάποιοι στον Ελληνικό λαό αλλά και σε άλλους εταίρους περί ισότιμης ένταξης σε έναν όμιλο εθνών,παρά μία στυγνή συμμορία τοκογλύφων και εκμμεταλευτών ακόμα και με την μορφή ολόκληρων κρατών, τα οποία προσπαθούν να επιβληθούν χωρίς να στάξει ρουθούνι στα άλλα ασθενέστερα κράτη δημιουργώντας μία δήθεν ένωση κρατών πολλών ταχυτήτων χωρίς κοινή εξωτερική πολιτική αλλά και άλλες κεντρικές πολιτικές κατευθύνσεις,δρώντας ως δανειστές και ολοένα και πιό στυγνοί αιμοπότες για όσους δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν τις πραγματικές προθέσεις τους,αφαιρώντας όλο και πιο γρήγορα οτι έχει απομείνει απο την ικμάδα αλλά και την αίσθηση της εθνικής κυριαρχίας των κρατών μελών στα πλαίσια της παγκοσμιοποίήσης και των ρευμάτων της νέας εποχής ή αλλιώς του νέου μεσαίωνα που οδηγούν τους λαούς.

Ο δικός μας λαός το βλέπει αυτό καθημερινά,βλέπει δηλαδή να αντιμετωπίζεται ως κολίγος ο οποίος πωλείται μαζί με την γη στους νεοτσιφλικάδες του νεοεποχίτικου κόσμου,να απαξιώνεται η προσφορά του καθημερινά στον παγκόσμιο ρού της ιστορίας με σαφές προσανατολισμό να του δημιουργηθει σε επίππεδο κοινωνικού ασυνείδητου,ένα αίσθημα ενοχής για το ποιός πραγματικά είναι και το τι έχει προσφέρει και το σημαντικότερο έχει να προσφέρει σε αυτό που λέμε κοινωνία των εθνών,με αποτέλεσμα του να προσπαθεί να αποταχθεί της εθνικής του ταυτότητας ολοένα και πιο επιδεικτικά, προκειμένου να "τον κάνουν παρέα",χάριν ενός ανεξήγητου φιλοευρωπαίσμου και ξενομανίας η οποία ενδεχομένως να συμβαίνει ακριβώς γιατί τούτος ο λαός μην έχωντας πουθενά να σταθεί και μην έχοντας ακόμη και σήμερα ξεκαθαρίσει τα δικά του ζητήματα περί ελληνικότητας,θεωρεί ως μόνη λύση το σωσίβιο που τελικά θα τον οδηγήσει στον σίγουρο χαμό και την υποδούλωση μέσω της εξαθλίωσης του και της σύνθλιψης του εθνικού του εγωισμού.

Τα κίνητρα όσων εμπνεύστηκαν μία δήθεν τέτοια ένωση η οποία καθίσταται πλέον ως λερναία ύδρα του διεθνισμού και η οποία έχει ως μοναδικό σκοπό να καταπιεί τα έθνη προς χάριν της δήθεν οικονομικής σταθερότητας και ευμάριας,αποδυκνείωνται ταπεινότερα και πλέον ποταπά απο όσο μπορεί να νόμισε και ο μεγαλύτερος διώκτης μίας τέτοιας ιδέας συνασπίσμού κρατών και το μόνο κέρδος το οποίο διαφαίνεται στον ορίζοντα,είναι το κέρδος τον ολίγων έναντι των κολίγων της νέας τάξης και αυτό το αέναο αναμάσημα του τοκογλυφικού κεφαλαίου το οποίο αυγατίζει στις ίδιες τσέπες υποδουλώνοντας τους λαούς.

Η αλήθεια είναι πως η μετεξέλιξη του καπιταλισμού ήδη απο τις αρχές του 20ου αιώνα σε κεφαλαιοκρατικό ιμπεριαλισμό μέσω εξαγορών και συγχωνεύσεων κεφαλαίου με ιδεολογική πλατφόρμα τον διεθνισμό,συνεπικουρούμενη απο την συγκέντρωση του χρηματιστικού κεφαλαίου στα χέρια των τραπεζιτικών καρτέλ, υπήρξαν οι αρχές ίδρυσης της "Ευρωπαικής Ένωσης" πασπαλισμένες με ιδεολογικές μπαρούφες,προκειμένου να τσιμπίσουν οι λαοί,εξάλλου ήδη ο Λένιν απο το 1916 μιλάει για "Ενωμένες πολιτείες της Ευρώπης" στο έργο "ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ" καταδυκνείωντας πλήρως τον ρόλο της "Deutche Bank" αλλά και όλων των τραπεζιτικών κολλοσών καθώς και το γεγονός πως το σχέδιο περί ευρωπαικής δήθεν ένωσης εξυφαίνετο δεκαετίες πρίν την πραγμάτωση του....


Εάν δέ έννοιες,όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα,η ελευθερία,η δημοκρατία μπορούσαν να μιλήσουν, είναι το πλέον σίγουρο πως θα ούρλιαζαν καθημερινώς όλο και περισσότερο απο τον βασανισμό τον οποίο υπόκεινται απο τους δήθεν προστάτες τους,η δέ κατά το δοκούν χρησιμοποίηση τους απο τους διεθνιστές και γενικώς τους άρχοντες της νέας τάξης, αποτελεί ακόμα μια μαύρη σελίδα στο βιβλίο της νέας εποχής,ενώ το γεγονός είναι ένα,πως τα σύγχρονα βαμπίρ του διεθνισμού με όλες τις εκφάνσεις του,απο τροικανούς μέχρι μια κήβλιδη ευρωπαική ένωση,γνωρίζουν καλά την τέχνη του να σερβίρουν περιττώματα προς βρώσιν περιτυλιγμένα μέσα σε χρυσόχαρτο,ενώ και οι λαοί στην αντίπερα όχθη θα πρέπει να μάθουν επιτέλους να μην εκτρέφουν μέσω της οκνηρίας και του μιμητισμού - ίδιον της ανθρωπίνου φύσεως - όλα αυτά τα τέρατα που μόνο σκοπό έχουν την καταστροφή τους.

Να γνωρίζουν - αν και είμαι σίγουρος πως το γνωρίζουν και το φοβούνται - τέλος όσοι αντιμάχονται την πατρίδα μας,πως ο πραγματικός Έλληνας και οχι ο απλώς ελληνόφωνος,το είδος του οποίου προσπαθούν παντοιοτρόπως να επιβάλλουν,δεν έχει μάθει να ακολουθεί κανένα μονοπάτι όσο θελκτικό και αν φαίνεται,παρά δημιουργεί ο ίδιος το μονοπάτι που ακολουθούν οι υπόλοιποι επιλέγοντας έστω και καθυστερημένα τον στενό δρόμο της αρετής απο τον πλατύ δρόμο της κακίας....


Με εκτίμηση
Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος