ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

ΓΙΑ ΚΕΙΝΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ...




Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της κυριακής 16/1/2011.





Για κείνα τα παιδιά τα αμούστακα,με τα κουρασμένα πρόσωπα απο τον κάματο και την δουλειά στα χωράφια.για κείνα τα παιδιά που σηκώθηκαν μέσα στην άγρια και παγερή νύχτα να πολεμήσουν τον εχθρό και μαζί του,τον μεγαλύτερο εχθρό,τις κακουχίες,για κείνα τα παιδιά που έσβησαν μέσα στα χαμηλοτάβανα δωματιάκια ενός λερού νοσοκομείου περιμένοντας πότε θα ξαναδούν τους δικούς τους,πότε θα ξάνα αγκαλιάσουν την μάνα την πονεμένη με τα ροζιασμένα χέρια απο το σκάψιμο και τις δουλειές,την αρραβωνιαστικιά που κάνανε μαζί τόσα και τόσα όνειρα, που κάποιος με το στανιό τα κόψε στη μέση,σαν να ξυπνάς απο τον γλυκό μεσημεριάτικο ύπνο του καλοκαιριού και να μπαίνεις στην κόλαση και την αιώνια νύχτα του πολέμου,για κείνα τα παιδιά που χάθηκαν μέσα στο σκοτάδι και που σαν τα βρήκαν είχαν ακόμη το χαμόγελο στα χείλη χαραγμένο μαζί με την ανυπόφορη μυρωδιά του θανάτου,για κείνα τα παιδιά που δεν πρόλαβαν να ζήσουν καλά καλά και ο θάνατος τα πήρε συντροφιά,για κείνα τα παιδιά με τα κομμένα χέρια και πόδια που έπρεπε να ξαναστήσουν τις ζωές τους σαν γύρισαν νικητές απο το μέτωπο με καθάριο το κούτελο τους και ένα κομμάτι του εαυτού τους αφημένο μέσα στα παγωμένα και υγρά χαρακώματα που μοιάζουν με τάφοι για τους ζωντανούς-μελλοθάνατους,για κείνα τα παιδιά που ποτές δεν ξαναμίλησαν για ότι έζησαν εκεί πάνω, για τους νεκρούς συμπολεμιστές και εχθρούς,για τις κραυγές που ακόμα σφυρίζουν στα αυτιά τους,για τις βουτηγμένες στολές μέσα στο αίμα και τα μυαλά νέων ανθρώπων, που αλληλοσφάζονταν ενώ θα μπορούσαν να είναι η πιο χαρούμενη παρέα,για κείνα τα παιδιά που πήραν στον τάφο την πίκρα του αγωνιστή με τα προδομένα όνειρα και δεν υπερηφανέυτηκαν ποτέ τους, παρά μόνο κοιτούσαν με λυπημένο βλέμμα,χωρίς κανείς να μπορεί να εξηγήσει το γιατί και που έκλαιγαν με λυγμούς οταν έβρισκαν την ευκαιρία παρατημένοι απο τους ζωντανούς,για κείνα τα παιδιά κάνω οτι κάνω...



Σας ευχαριστώ,καλήν αντάμωση.

Νικηφόρος Βυζαντινός

Δεν υπάρχουν σχόλια: