ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

ΜΑΚΡΙΑ ΑΠ΄ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ...


(Εξαιρετικώς αφιερωμένο)



Λεπτό μου λουλούδι
κόντρα ο αγέρας
στερνό μου τραγούδι
στο τέλος της μέρας


Κι αν τύχει και ζήσω
μέσα στα πλήθη
σημάδι θ΄αφήσω
στου χρόνου την λήθη


Το πόσο σ΄αγάπησα
μακριά απο τον χρόνο
νομίζεις πως σ΄άφησα
μα εδώ,μαραζώνω



Με πόνο κι αν σβήνω
το ξέρεις καλά
ευχή μου σου δίνω
τα χρόνια πολλά...


Νικηφόρος Βυζαντινός
Εν Αθήναι,Φεβρουάριος 2011

Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ ΤΗΝ,ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙΣ...


Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 12/2/2011







Τα γεγονότα της Αιγύπτου βρίσκονται έν πλήρη εξελίξη και ουδείς δεν
βρίσκεται σε θέση που να μπορεί να προβλέψει ποιό θα είναι το τελικό
αποτέλεσμα (ούτε κάν ακόμη και αυτοί οι οποίοι σχεδίασαν μία ακόμη
"επανάσταση") και το ποιός τελικά θα επιβληθεί στο πολιτικό σκηνικό
της γειτονικής χώρας,οι δέ συγκυρία των επεισοδίων έναντι του
καθεστώτος Μουμπάρακ,δεν είναι δυνατόν να είναι τυχαία επουδενί,λόγω
της έν γέννει αλλαγής των γεοπολιτικών συνθηκών της περιοχής οι οποίες
επιταχύνονται με καταλύτη πάντα ώς καθίσταται σύνηθες απο της
ιστορίας, την οικονομική αναδιανομή του πλούτου ανάμεσα των όμορων
κρατών,την ανακάλυψη νέων ενεργιακών κοιτασμάτων αλλά και το παιχνίδι
ανάμεσα των θρησκειών και των δικών τους σφαιρών επιρροής.
Το μετριοπαθές ώς προς την εξωτερική πολιτική του σε σχέση με εμάς
καθεστώς της Αιγύπτου, το επί δεκαετίες εγκτεστημένο στην
χώρα,φαίνεται να χάνει έδαφος καθώς και την όποια στήριξη της γηγενούς
κοινωνίας, πράγμα το οποίο με αιχμή του δόρατος πάντα την οικονομική
δυσπραγία,θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα στην επικράτηση άλλων δυνάμεων
στο πολιτικό σκηνικό,δυνάμεων οι οποίες δυστυχώς φαίνεται πώς
κερδίζουν την μάχη στο επίππεδο της κοινωνίας,με βάση την θρησκευτική
διάκριση και επουδενί την πολιτική πρόταση για έξοδο απο την όποια
κρίση.
Αυτό δέ το γεγονός, ενδέχεται κατά μεγάλο ποσοστό, να καταστεί
καταστροφικό για τα συμφέροντα της δικής μας χώρας για τον απλούστατο
λόγο του ότι αν επικρατήσουν τελικώς της διαμάχης,κόμματα και ομάδες
με σκληροπυρηνικό μουσουλμανικό χαρακτήρα,αυτό θα σημάνει και την
άρδην αλλαγή εξωτερικής πολιτικής της Αιγύπτου έναντι της ελλάδος,
διότι θα αποτελεί πλέον εχθρικό στόχο βάση των θρησκευτικών
πεποιθήσεων (εάν δεν έχει εκ των καταστάσεων προλάβει να
μουσουλμανοποιηθεί η ίδια) και με βάση το τεράστιο πρόβλημα των
μουσουλμανικής καταγωγής λαθρομεταναστών οι οποίοι συνεχώς και
εγκαθίστανται στην χώρα,θα ανοίξει τους ασκούς του αιόλου για
ανεξέλεγκτες καταστάσεις και εδώ λόγω της ήδη ύπαρξης έν δυνάμει
θυλάκων πρόκλησης κοινωνικών αναταραχών, που θα αποτελέσουν γιατί οχι
τους μοχλούςπίεσης του νέου καθεστότος έναντι της Ελλάδος.
Οι εδώ μουσουλμανικοί πλυθησμοί, όσο περνά ο χρόνος και νιώθουν πώς
αποκτούν δικαιώματα πέραν του απλού πολιτικού πρόσφυγα ή ακόμα και του
λαθρομετανάστη,με την εγκαθύδριση τζαμιών αλλά και γενικότερα με την
τάση μονιμοποίησης τους,σε μία ενδεχόμενη διένεξη ας μην περιμένει
κάποιος να ταχθούν υπέρ των εθνικών μας συμφερόντων παρά θα ταχθούν με
όσους νιώθουν περισσότερο κοντά και δυστυχώς η παντελής έλλειψη
μεταναστευτικής πολιτικής απο τους ιθύνοντες, καθώς και η ύπαρξη ενός
μηχανισμού οποίος αποβλέπει μόνο στην προσωρινή αντιμετώπιση του
προβλήματος και δεν δίδει λύσεις που αφορούν το απώτερο μέλλον και την
εικόνα της χώρας όσον αφορά τις επόμενες δεκαετίες, καθώς και όραμα
για το ποιά θα είναι οι κοινωνική δομή της ελλάδας,η οποία πέραν της
τεράστιας εισροής αντιμετωπίζει και τεράστια
υπογεννητικότητα,καθιστούν το μέλλον ζοφερό και εντελώς αδύνατον να
προβλεφθεί,καθώς και τους ώς άνω αναφερόμενους πλυθυσμούς ώς ξένο σώμα
μέσα στο σώμα της πατρίδας μας.
Πέραν τούτου σε γεωπολιτικό επίππεδο η ελλάς μετα την ενδεχόμενη
αλλαγή σκηνικού του καθεστώτος Μουμπάρακ, θα βρίσκεται εγκλωβισμένη
πλέον ανάμεσα σε δύο τεράστιες έν συγκρίση με εμάς πλυθησμιακά
μουσουλμανικές χώρες, τόσο απο ανατολικά όσο και και από τον νότο,
πράγμα που θα δυσχεράνει ακόμα περισσότερο την θέση της χώρας και θα
την καταστήσουν για μία ακόμη φορά κυμματοθράυστη της ειβολής του
Ισλάμ στην ευρώπη,διά μέσου των πολύ-πολιτισμικών μοντέλων που
προσεπάθησαν να εγκαθιδρύσουν οι μεγάλες ευρωπαικές χώρες στις δικές
τους κοινωνίες και κάτι το οποίο σύμφωνα με την πρόσφατη ομιλία του
Άγγλου πρωθυπουργού, φαίνεται πώς απέτυχε παταγωδώς.
Σε επίππεδο θρησκειών τώρα,το ισλάμ φαίνεται πώς κερδίζει ακόμη
μία μάχη στις κοινωνίες των αραβικών κρατών και έναντι του
χριστιανισμού,σταθεροποιεί την θέση του εκεί, χρησιμοποιώντας τις ώς
προγεφύρωμα και φαίνεται πως δεν είναι καθόλου διαθέσιμο να σταματήσει
εκεί οπού σταματά ο αέρας της ερήμου,παρά να επιτεθεί και μέσα στην
καρδιά της ευρώπης,κατακτώντας στόχους οι οποίοι φαίνονταν
ξεπερασμένοι απο τους προηγούμενους αιώνες (Ας μην ξεχνούν κάποιοι την
πολιορκία της Βιέννης υπό των Οθωμανών,κατά τα έτη 1529 αλλά και 1683)
και ξεχασμένοι,οι οποίοι μάλλον αποτελούν τα μεγάλα όνειρα του
επεκτατισμού του τα οποία ίσως καταστούν πραγματικότητα μέσω άλλων
μεθόδων κατάκτησης, όπως ένος οικονομικού πολέμου και ενός πολέμου
"χαμηλού κόστους παραγωγής",δόλωμα στο οποίο τσίμπησαν οι δυτικές
κοινωνίες μά τώρα αρχίζουν και βλέπουν τα αποτελέσματα, πέραν των
πρόσκαιρων οικονομικών απολαβών.
Το ζήτημα της Αιγύπτου δεν μπορεί επουδενί να θεωρηθεί ώς κάτι
απλό και μονοδιάστατο και μία αλλαγή σκηνικού πέραν των άμεσων
συνεπειών όσον αφορά την δική μας χώρα με τις ήδη τεράστιες διώξεις
που έχει υποστεί ο ελληνισμός της αιγύπτου, εδώ και δεκαετίες, καθώς
και την αποψίλωση του απο περιοχές στις οποίες υπήρχε κυρίαρχος για
χιλιάδες χρόνια, θα σημάνει και την αρχή του τέλους της ευρώπης όπως
την γνωρίζουμε σήμερα εάν και εφόσον οι ευρωπαική εξωτερική πολιτικη
συνεχίσει να είναι ανύπαρκτη και όμηρος των μικροπολιτικών συμφερόντων
του κάθε κράτους μέλους μικρότερου ή μεγαλύτερου, διότι η θάλλασα του
ισλάμ οργώνει υπομονετικά μά αργά και σταθερά με το πέρασμα του χρόνου
την στεριά και μέλλει να καταπνίξει ολόκληρες περιοχές οχι δυστυχώς
μόνο στο νερο...


Μετά τιμής
Νικηφόρος Βυζαντινός
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης (Ποίηση)

Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

ΔΙΑΒΑΤΗ ΣΤΑΣΟΥ...


Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" ανήμερα της εθνικής μας παλιγγενεσίας στα 1821.



Διαβάτη στάσου
για λίγο σταμάτα
και ξεκουράσου
στης μοίρας την στράτα


Εδώ που βρίσκεσαι
σεμνά κοιμάμαι
χρόνους πολλούς
και γώ δεν θυμάμαι


Την ιστορία να σου θυμίζω
σαν τον αγέρα σε νανουρίζω
το αίμα που τρέξε στη γής απάνω
το κλάμα που έκαμα προτού πεθάνω


Σαν θα σταθείς να ξαποστάσεις
μην το τολμήσεις και με ξεχάσεις
κατάρα κι ευχή με πόνο σου δίνω
τον τόπο αυτόν στα χέρια σου αφήνω



Νικηφόρος Βυζαντινός
Εν Αθήναι,Φεβρουάριος 2011

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ....


Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 10/2/2011







Το παρόν άρθρο συντάσεται με αφορμή την είδηση της απόσυρσης της
ομάδας χειροσφαίρισης του Αρίωνα πτολεμαίδος στον αγώνα του με την
αντίστοιχη ομάδα των Σκοπίων με το όνομα Ζίτο πρίλεπ στα πλαίσια του
κυπέλλου Τσάλεντζ
Ο λόγος της ματαίωσης δεν είχε αγωνιστικά αίτια,παρά έγινε διότι η
ομάδα απο τα σκόπια "αποφάσισε" να κατέλθει για να αγωνιστεί, φέροντας
τον ήλιο της Βεργίνας στις εμφανίσεις της και παρόλο που ζητήθηκε
επίμονα η αλλαγή των εμφανίσεων,το αίτημα δεν έγινε αποδεκτό, με
αποτέλεσμα η ομάδα του Αρίωνα να αποσυρθεί και ο αγώνας να κατακυρωθεί
υπέρ της αντίπαλης ομάδος,ενώ αναμένεται να επιβληθεί πρόστιμο δέκα
χιλιάδων ευρώ καθώς και αποκλεισμός απο την διοργάνωση για τα επόμενα
δύο χρόνια αποκλείωντας ομως την νομιμοποίηση καταστάσεων.
Τα λόγια περιτέυουν για μία τέτοια συμπεριφορά ήθους εκφρασμένη απο
όλους τους παράγοντες της ελληνικής ομάδος,είτε αυτό είναι το
αγωνιστικό κομμάτι και τις παίκτριες,είτε τον προπονητή,τον πρόεδρο
καθώς και το υπόλοιπο διοικητικό κομμάτι και καταδεικνύουν περίτρανα
κάνοντας μας υπερήφανους,πώς ο ελληνικός λαός ούτε βρίσκεται σε
κανενός είδους χειμερία νάρκη,ούτε άγεται και φέρεται απο
μικροσυμφέροντα οταν έρθει πραγματικά η ώρα να αποδείξει στην πράξη το
τί πιστέυει, σε σχέση με ζητήματα που αφορούν το έθνος και πόσο μάλλον
με ζητήματα παραχάραξης και αλλοίωσης της ιστορικής πραγματικότητος,η
οποία επιδιώκεται σε πάρα πολλά επίππεδα είτε απο "γηγενείς"
ανθέλληνες μα στην ουσία τους υποβολιμιαία αεθνικά σκουπίδια,είτε απο
εξωτερικούς παράγοντες οι οποίοι προσπαθούν παντοιοτρόπως να
καταβάλουν το φρόνημα και την αγάπη αυτού του λαού για τον τόπο στον
οποίο μαρτύρησαν χιλιάδες ψυχές δίνοντας των υπέρ πάντων και υπέρ του
δικαίου αγώνα.
Η συγκεκριμένη συμπεριφορά θα πρέπει να γίνει παράδειγμα προς
μίμηση όλων εμάς, γιατί ο αγώνας στην πράξη μπορεί και πρέπει να
αποτελέσει την μοναδική τακτική ανασχέσεως των όποιων ανθελληνικών
σχεδίων τα οποία κάποιοι προσπαθούν να μας επιβάλλουν υπό
ομολογουμένως δυσμενείς συγκυρίες με την ελπίδα οτι θα τα περάσουν
βασιζόμενοι στο οτι κανείς δεν δίνει σημασία σε ζητήματα πατριωτισμού
οταν οι καιροί δυσκολέυουν (φυσικώς και ισχύει το αντίθετο),ενώ
παρατηρώντας αυτό το λαμπρό παράδειγμα, δεν είναι σε θέση κανείς να
ισχυριστεί οτι δεν μπορεί να κάνει κάτι απο την μεριά του, προκειμένου
να αντισταθεί όσο είναι δυνατόν,πάντοτε θα υπάρχουν θύλακες ολομέτωπης
αντίστασης, αρκεί να υπάρχει η θέληση και η διάθεση για κάτι τέτοιο.
Από καρδιάς λοιπόν, ένα μεγάλο μπράβο στις παίκτριες του συλλόγου
καθώς και όλους τους ανθρώπους της ομάδος, διότι δείχνουν τον δρόμο
καθώς επίσης και τονίζουν με ότι έκαναν πώς καμιά φορά αν οχι τις
περισσότερες, δεν χρειάζεται να κάνεις αγώνα με όπλα για να
επιτύχεις,τί σημασία θα είχε άραγε αν αγωνιστικώς επικρατούσαν,κανείς
δεν θα μάθαινε πέρα ενός κλειστού κύκλου περί τούτου,τουναντίον
ενίκησαν κατά κράτος και σε ένα ακόμη επίππεδο για τον ελληνισμό,να
γνωρίζουν δέ πώς εκέρδισαν τον μεγαλύτερο αγώνα της ζωής,αυτόν της
αξιοπρέπειας και να μην ξεχνούν πώς οι αντίπαλοι έφυγαν ντροπιασμένοι
απο μία νίκη την οποία δεν άξιζαν, διότι δεν αγωνίσθηκαν με καθαρά
μέσα,νικάς "ηττώμενος" λοιπόν και ηττάσαι "νικώντας" ούκ ολίγες
φορές...


Σας ευχαριστούμε
Νικηφόρος Βυζαντινός
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης (Ποίηση)
http://iperalitheias.blogspot.com/

Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

ΠΟΥ ΣΑΙ ΡΕ ΓΕΡΟ ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΣ...



Σαν σήμερα έν έτει 1843 ο Γέρος του Μοριά,ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ γέρος της δημοκρατίας και της φρόνιμης ελευθερίας,περνά για πάντα στο πάνθεο των ηρώων που φώτισαν με την παρουσία τους αυτόν εδώ τον τόπο,ένα ελπίζω,να μην πρόλαβε να καταλάβει την κοροιδία που του έπαιξαν πίσω απο την πλάτη του περί δήθεν απελευθέρωσης αν και δεν το νομίζω, διότι οι αληθινοί αγωνιστές πεθαίνουν πάντα πικραμένοι χώρις όμως να πουλήσουν το μεγάλο τους όνειρο...

το ποίημα μου "Ο ΓΕΡΟΣ" εξαιρετικώς αφιερωμένο στον Στρατηγό όλων των ελλήνων καθώς και υπέρ τιμίων αγωνιστών εθνικής παλιγεννεσίας έν έτει 1821.

Ο ΓΕΡΟΣ


Εχτές σε είδα μια στιγμή στο ονειρό μου
ακόμα τριγυρίζεις δώ και κεί
μ΄αμέσως χάθηκες μες΄τη βουή του δρόμου
ποιός είσαι γέρο ρώτησα,τι ψάχνεις κάτα κεί


Παιδί μου μ΄αποκρίθηκες
ο γέρος έιμαι του μωριά
πέρασαν κιόλας τόσοι χρόνοι
κι΄ακόμη ψάχνω για την λευτεριά


Την είδες,την απάντησες
μην έμαθες κάτι γι΄αυτή
αν θα τη βρείς πες με συνάντησες
και στείλτην ένα γειά για να μου πεί


Όχι ρε γέρο δεν την βρήκα
ίσως ποτέ να μην υπήρξε
μόνο μη κλαίς φύγε μακριά μου
και τον καημό για πάντα πνίξε



Νικηφόρος Βυζαντινός
Εν Αθήναι,Φεβρουάριος 2011




Για την ιστορία,ο στρατηγός ετάφη έχοντας στα πόδια του την τουρκική σημαία...

"Ανάξιοι δούλοι της στιγμής και του παρόντος,μονίμως αποτάσοντες,τιμής και παρελθοντός" - Νικηφόρος Βυζαντινός