ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΞΕΤΕΛΕΣΘΗ


Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν χάριν μνημοσύνου βετεράνου ΕΛΔΥΚ εν έτει 1974, Μιχάλη Χαζάπη καθώς και υπέρ τιμίων αγωνιστών ενός "Αγνώστου πολέμου" για το "ελληνικό" κράτος απο την εφημεριδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 5/3/2011



Αγαπητοί μου οι οποίοι τυχόν διαβάζετε το παρόν, δε θα σας κουράσω με
την παρούσα μου αναφορά τουναντίον ευελπιστώ πως θα την βρείτε άξια
λόγου, δυστυχώς το παρόν κείμενο γράφεται ορμώμενο απο την θλιβερή
είδηση πως ένας ζωντανός ήρωας,ένας άνθρωπος ο οποίος αντίκρυσε τον
θάνατο πολλές φορές κατά την διάρκεια ενός ακύρηχτου πολέμου, ο οποίος
δεν αναγνωρίστηκε ποτέ απο το "ελληνικό" κράτος,ένας πόλεμος για τον
οποίο κανείς δεν πρέπει να μιλά ούτε κάν να θυμάται οτι υπήρξε
κάποτε,αυτός ο οποίος διεξήχθει υπό τις δυσμενέστερες συνθήκες είς
βάρος μας όσον αφορά τον συσχετισμό δυνάμεων,τον εξοπλισμό αλλα οχι
και το ηθικό των πολεμιστών οι οποίοι κράτησαν τις θέσεις τους και
προδόθηκαν απο τα μετόπισθεν,αυτος της κύπρου του 1974,δεν βρίσκεται
πλέον ανάμεσα μας.
Ο λόγος για τον Μιχάλη Χαζάπη,ενός εκ των ηρώων της μάχης του
στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ,μιάς μάχης η οποία αναφέρεται και διδάσκεται ως
η πλέον άνιση στον 20ο αιώνα,ο εκλιπών υπήρξε δέ,ο τελευταίος έλληνας
φαντάρος ο οποίος απεχώρησε ζωντανός απο το πεδίο της μάχης, χάριν
ενός παιχνιδιού της μοίρας και κατάφερε να περάσει τα μπουλούκια των
εισβολέων, χάριν της τουρκικής γλώσσας την οποία εγνώριζε ένας
συνάδελφος του εξίσου επιζών, αλλά και την στολή τους η οποία ομοίαζε
με αυτές των τούρκων.
Την εκπληκτική του αυτή δέ πραγματικώς απόδραση απο την κόλαση,
είχα την τιμή να ακούσω απο τον ίδιο στα παρασκήνια τηλεοπτικής
εκπομπής στην οποία και είμουν συμμετέχων μαζί του,σχετικώς με τα
ακριτικά νησιά μας,είχα την ευκαιρία να γνωρίσω απο κοντά και να σφίξω
το χέρι λοιπόν, σε έναν ζωντανό ήρωα αυτού του τόπου αν και ουδέποτε
αναγνωρίστηκε ο αγώνας του απο αυτο το ανθελληνικό κράτος το οποίο μας
περιβάλει, ο οποίος μιλώντας μου ανέφερε συνεχώς το πόσο οι τούρκοι
είναι ανάξιοι λόγου κοιτώντας με ευθέως στα μάτια ως κάνουν πάντοτε οι
τίμιοι αγωνιστές.
Ο Μιχάλης αλλά και όλοι οι ζώντες συμπολεμιστές του, που ζούν
απαξιωμένοι,χωρίς πόρους και ίσως μερικοί εγκλεισμένοι σε ιδρύματα
λόγω της "προίκας" την οποία τους χάρισε αφειδώς ο πόλεμος, που είναι
αναγκασμένοι να κουβαλούν μέχρι την τελευταία τους ημέρα εδώ σε αυτόν
τον κόσμο,ανήκαν και ανήκουν στην ίδια πάστα των ανθρώπων που γέννησαν
την επανάσταση του 1821,το έπος του 40 αλλά και όλων των τιμίων
αγωνιστών υπέρ των ιδανικών της πατρίδας και της ελευθερίας του ατόμου
και του έθνους,φυσικά το κράτος ουδέποτε εσκέφθην αλλά και ετόλμησε να
τιμήσει την προσφορά τους,θεωρώντας τους "παράπλευρες" απώλειες,βάρος
πραγματικό στις σκοτεινές επιδιώξεις του και ανθρώπους οι οποίοι θα
πρέπει όλοι να ξεχάσουν την ύπαρξη τους,θα πρέπει να ξεχάσουν το οτι
έζησαν κάποτε εδώ.
Δυστυχώς όμως για εκείνους που έχουν συμφωνήσει το ξεπούλημα της
χώρας απο πολλού χρόνου,αυτοί οι άνθρωποι,οι αδικημένοι,οι ρακένδυτοι
ούκ ολίγες φορές,οι ελέυθεροι πολιορκημένοι,είναι ακόμη ζωντανοί,είναι
η τελευταία γενιά ηρώων αυτής της πατρίδας και οχι μόνον αυτό, αλλά
ακόμα και όταν φέυγουν, ζωντανέυουν ακόμη περισσότερο και φωτίζουν τις
επερχόμενες γενιές, την μνήμη και την θύμιση τούτου εδώ του λαού,η
πάστα δέ, του μιχάλη μπαίνει μπροστά πάντοτε στους μεγάλους αγώνες του
ανθρώπου για το δίκαιο,αυτο να το θυμάστε σχεδιαστές του κόσμου που
λογαριάζετε πάντα χωρίς τον ξενοδόχο.
"Η θυσία και ο εκάστοτε αγών γιγαντώνονται αξιακώς μέσω της
απαξιώσεως των" συνηθίζω να λέγω υπό την μορφή ρητού, έτσι λοιπόν
όποιος πραγματικά και ανιδιοτελώς μπήκε στην φωτιά για να σώσει αυτον
εδώ τον τόπο, ποτέ του δεν εισέπραξε, παρά την απαξίωση και τον
εμπαιγμό, όμως τούτο κάνει ακόμα μεγαλύτερη την θυσία κάποιου, διότι
εθυσιάστηκε εν πλήρη συνειδήσι και δεν πούλησε τις ιδέες του στα
παζάρια που στήνουν οι διάφοροι έμποροι του κόσμου κατά καιρούς.
Τιμή και δόξα τόσο στον Μιχάλη όσο και την ένδοξη γενιά των
πολεμιστών της κύπρου,ειλικρηνώς σας ευχαριστώ απο καρδιάς, διότι
δείχνετε φωτίζοντας τον δρόμο στα σκοτάδια των καιρων,ο τόπος σας έχει
για μιά ακόμη φορά ανάγκη και γνωρίζω πως δεν θα το αρνηθείτε ποτέ.
Τα βαθύτατα μου συλυπητήρια είς τους οικείους του,συναισθάνομαι πως
ο πόνος βαθύς, μα να είστε σίγουροι πως λίγοι έχουν την τιμή να
συναναστρέφονται και να γεννώνται απο ήρωες,ας είναι ελαφρύ το χώμα
που τον σκεπάζει,αποστολή εξετελέσθη....



"Φέυγουν και χάνονται μονάχα οι ωραίοι,
οι τίμιοι κι άξιοι,σεμνοί αγωνιστές
και πίσω μένουν πάντοτε οι τάχατες σπουδαίοι
να τυραννούνε τον λαό μου με ψευτιές" Νικηφορος Βυζαντινος



Μετά τιμής
Νικηφόρος Βυζαντινός
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης (Ποίηση)
Εν Αθήναι,Μάρτιος 2011

Δεν υπάρχουν σχόλια: