ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ


Επιστολή μου προς τις εφημερίδες "Καθημερινή","Τα Νέα","Πρώτο Θέμα","Το Βήμα" κ.α.



Κύριε διευθυντά

Το παρόν συντάσσω ορμώμενος απο της επερχόμενης επετείου περί της εθνικής μας παλλιγγενεσίας εν έτει 1821,υπέρ τιμίων αγωνιστών αυτής και με αφορμή την τηλεοπτική εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΙ, με τίτλο "1821,η γέννηση ενός έθνους" (ώς είχε αρχικώς επιλεγεί ο τίτλος), η οποία και έχει συνταράξει θα έλεγα με την κακή όμως έννοια δυστυχώς,τον πατριωτικό χώρο εις τον οποίο και αρθρογραφώ κατά τακτά χρονικά διαστήματα,ασχολούμενος με θέματα τόσο της ιστορικής μας μνήμης η οποία για κάποιους οφείλει να εξαυλωθεί και να αδρανήσει,όσο και με ζητήματα επικαιρότητος.
Ως άνθρωπος ο οποίος ασχολείται με τα καλλιτεχνικά ζητήματα,την λογοτεχνία καθώς και τα κοινά εις ένα βαθμό αλλα και ως έλλην πολίτης μιάς αυτοαπαξιούμενης κοινωνίας, η οποία εβρίσκεται εις κοινωνική,πολιτική,πολιτιστική και εν τέλει ως κορύφη του παγόβουνου αντιληπτή απο όλους, οικονομική κρίση αλλά και ως απλός τηλεθεατής, νιώθω την υποχρέωση λόγω της επετείου η οποία και καταφθάνει εντός ολίγων ημερών,να ασχοληθώ μέσα σε λίγες γραμμές, με το παρόν εγχείρημα παρουσίασης της ιστορικά και επιστημονικά τεκμηριωμένης θέλω να πιστέυω έρευνας και τηλεοπτικής παραγωγής του ως άνω αναφερθέντα τηλεοπτικού σταθμού.
Αυτό το οποίο εγώ προσωπικώς πάντοτε, εξέλαβα απο της εν λόγω εκπομπής αλλά και των σχολιασμών των συντελεστών αυτής,ήταν η σαφής προσπάθεια ακούσια η εκούσια του αναπροσδιορισμού βασικότατων ιστορικών γεγονότων και της παρουσίασης των, υπό ένα τελείως διαφορετικό πρίσμα απο αυτό το οποίο εδιδάχθην όσο αυτό κατέστη δυνατόν,απο της εσκεμμένως ελλειπέστατης παιδείας την οποία λαμβάνει κάποιος, περί της ιστορίας του τόπου απο το σχολείο,κάτι το οποίο όσο περνάει ο καιρός γίνεται ακόμη εντονότερο με μιά σαφή τάση άμβλυνσης των "εθνικιστικών αγγυλώσεων".
Τα δέ γεγονότα επί τουρκοκρατίας η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ παρουσιάστηκε ως μία περίοδος, κατά την οποία οι ελληνικοί πλυθησμοί διαβιούσαν εν πλήρει τάξη,ησυχία και ασφάλεια μετα των κατακτητών, έρχονται σε σαφή και πλήρη αντίθεση μετά των όσο γνωρίζω περί των δεκάδων επαναστατικών κινημάτων που αφορά το χρονικό διάστημα των τετρακοσίων περίπου χρόνων της τουρκοκρατίας, πριν απο την επιτυχή έκβαση της επανάστασης του 1821,(γεγονός το οποίο ώθησε ακόμα και την ονοματοδοσία ολόκληρων πόλεων στις ΗΠΑ όπως της πόλης "Υψηλάντη" στην πολιτεία του Μίσιγκαν στην σελίδα της οποίας γίνεται σαφής αναφορά στην αντίσταση των ελλήνων κατά της τυρρανίας της Οθωμανικής αυτοκρατορίας),ενώ συντοχρόνως υπήρξε σαφής προσπάθεια διόγκωσης της αγριότητας όσον αφορά την παρουσίαση των ελληνικών αντιποίνων των δικαιολογημένων απο της κατοχής επί τέσσερεις ολόκληρους αιώνες, αλλά και της εμπόλεμης καταστάσεως προς εκδίωξη του κατακτητή απο τις πατρογονικές εστίες υμών.
Σοβαρότατο ατόπημα δέ,η τοποθέτηση (η οποία άλλωστε εκφράζεται και εις τον τίτλο της σειράς), πως η ιστορία αποτελεί "συνιδρυτικό παράγοντα" του έθνους,αυτο ίσως να αληθεύει για άλλα "έθνη", ποτέ όμως δεν ίσχυσε για ένα πραγματικό έθνος όπως το ελληνικό, με την τόσο μακραίωνη και αδιάλειπτη ιστορία, διότι η ιστορία ενός πραγματικού έθνους ζυμώνεται με το αίμα,τα όνειρα και τις ελπίδες ενός ολόκληρου λαού, ο οποίος κατάφερε να αποτινάξει τον τούρκο δυνάστη ποτίζοντας με το πολύτιμο αίμα των παιδιών του, το δικό του χώμα και ενάντια σε όλους τους οιωνούς οι οποίοι προέβλεπαν τον αφανισμό του, σχεδιασμός ο οποίος συμβαίνει δυστυχώς εντονότατα και στις μέρες μας με τον εχθρό να κρύβεται καλά πλέον και να μην φορά φέσι ή σαρίκι στο κεφάλι διότι εκείνος φαίνεται πως εδιδάχθη καλώς απο της ιστορίας.
Πλήθος ακόμη οι αναφορές (όπως π.χ. οτι οι σουλιώτες οι οποίοι πολέμησαν στην πολιορκία του μεσολλογίου δεν ήσαν τίποτε άλλο απο μισθοφόροι ή οτι τα αντάρτικα σώματα των ελλήνων αν δεν πληρώνονταν διαλύονταν) οι οποίες δεν γνωρίζω απο που στοιχοιοθετούνται και οι οποίες χτίζουν μιά "νέα οπτική" της ιστορίας,αποκρύπτοντας,αλλοιώνοντας ή και διογκώνοντας κατά το δοκούν, επιμέρους γεγονότα της ιστορικής πραγματικότητας ως την γνωρίζαμε ως σήμερον.
Κύριοι, δεν γνωρίζω τους πραγματικούς λόγους υλοποίησεως της εν λόγω εκπομπής, ούτε και το γιατι επιλέχθηκε η εν λόγω χρονική συγκυρία προβολής της, εν μέσω τόσο δύσκολων κοινωνικών συνθηκών, ώστε ακόμη και ψέμματα να ήσαν όλα όσα γνωρίζαμε, θα έπρεπε σε μία προσπάθεια διατήρησης της κοινωνικής συνοχής,να παραμείνουν ως έχουν προκειμένου να διατηρήσουμε μέσα στα σκοτάδια των καιρών μιά εκ των τελευταίων σανίδων σωτηρίας της κοινωνίας μας, μαζί με αυτήν της ορθοδόξου πίστεως μας,αυτη του πατριωτισμού, τουναντίον διαβλέπω μία σαφή προσπάθεια απαξιώσεως του αγώνος ο οποίος διεξήχθει με ελάχιστα μέσα και ενάντια σε όλους και ως διαπιστώνων κάτι τέτοιο οφείλω ως το ελαχιστότατο μου καθήκον να αναφερθώ εκ του βήματος τούτου.
Χάριν μνημοσύνου εις τους πραγματικούς,ανιδιοτελείς αγωνιστές εθνικής παλιγγενεσίας.


Ευελπιστώ εις δημοσίευσην
Μετά τιμής,Νικηφόρος Βυζαντινός
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης (Ποίηση)

Δεν υπάρχουν σχόλια: