ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΕΠΕΤΥΧΕ,Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΑΠΕΘΑΝΕ...


Το παρόν άρθρο μου δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 12ης ιουνίου 2011.



Αγαπητοί συνέλληνες οι οποίοι τυχόν κάνετε τον κόπο να διαβάζετε το παρόν,προφανώς και θα έχετε ήδη καταστεί κοινωνοί του κινήματος των λεγόμενων "Αγανακτισμένων" το οποίο έκανε την εμφάνιση του σε πρώτη φάση ως μία σειρά "αυθόρμητων" συγκεντρώσεων δυσαρεστημένων με τα της οικονομικής κατάστασης κατά κυριο λόγο, αλλά και του μεγάλου ποσοστού ανεργίας το οποίο μαστίζει την συνέταιρο μας πέραν της ευρωπαικής ενώσεως και στην καθ΄όλα απαξιωτική λέξη "γουρούνια" " ή κατά το γνωστότερον P.I.G.S"., Ισπανία.
Τούτο το κίνημα είναι λογικό να λαμβάνει διαστάσεις ανάμεσα στον κόσμο ο οποίος δικαιολογημένα αγωνιά για το μέλλον του και παραμένει άνεργος επί μήνες η και χρόνια ακόμη,έκανε αίσθηση και δεν άργησε, μιάς και τα "καλά" νέα ταξιδεύουν γρήγορα,να κάνει και την εμφάνιση του και εδώ στην χώρα μας σε συγκεντρώσεις οι οποίες πραγματοποιήθηκαν και πραγματοποιούνται συνεχώς σε μεγάλες πόλεις της χώρας οπως αυτές της πλατείας Συντάγματος στην Αθήνα η του λευκού πύργου στην Θεσσαλονίκη.
Εσκεμμένως άφησα ασχολίαστο το όλο γεγονός, μιάς και διάκειμαι πάντοτε θετικώς όσον αφορά σε κινήσεις που έχουν ως σκοπό την αφύπνιση του ελληνικού λαού και την ανάληψη των ευθυνών του των προερχομένων απο της ιστορικής του πορείας, ομως έχοντας και ο ίδιος παραστεί σε μία εξ αυτών των συγκεντρώσεων και συγκεκριμένα το περασμένο σάββατο,θα ήθελα να τονίσω ορισμένα ζητήματα τα οποία και υπέπεσαν στην άμεση αντίληψη μου και τα οποία καθιστούν το όλο εγχείρημα φέροντα των τίτλο των "αγανακτισμένων",τουλάχιστον όσο αφορά την δική μου αντιληπτική ικανότητα σε σχέση με την κοινωνική πραγματικότητα του τόπου,ως κάτι το οποίο μόνον αυθόρμητο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.
Καταρχάς αυτο το οποίο παρατήρησα με πικρία,είναι πως ο κόσμος παρόλο το αρκετό του πλήθος το οποίο σε καμία περίπτωση δεν ήταν αρκετό με βάση τα διατυπούμενα αιτήματα,την σημαντικότητα αλλά και το εύρος της προβληματικής εν γέννει,προτίμησε να κρατήσει μία αμμέτοχη στάση στην συντριπτική του πλειοψηφία όσον αφορά το εθνικό μας σύμβολο το οποίο τέτοιες ομολογουμένως δύσκολες και κρίσιμες στιγμές θα έπρεπε να ενώνει όλο τον λαό και οχι να διχάζει οπως εδιάβασα στο διαδύκτιο απο ανθρώπους οι οποίοι και συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις (τουλάχιστον έτσι διετείνοντο),θεωρώντας το οτι παρείσταται σε μιάς τέτοιας μορφής εκδήλωση με την σημαία μας,ως κάτι "ακραίο" και κάτι το οποίο δρά απαξιωτικά στον όποιο "αγώνα".
Πρώτο μέγιστο "λάθος" λοιπόν ήταν το οτι ο κόσμος αυτος στην μεγαλύτερη του πλειοψηφία τουλάχιστον,κατέβηκε στον δρόμο επιτέλους, ναι μέν, αλλά ασύντακτα δε, κρατώντας την στάση που είχε μέχρι τώρα μην κατεβαίνωντας σε κινητοποιήσεις,δηλαδή την στάση του οτι ο καθένας κατεβαίνει για τα δικά του αιτήματα και προβλήματα και οχι σαν συντεταγμένο πλήθος,με πραγματικό αγωνιστικό παλμό,αιτήματα τα οποία θα γίνονταν απαιτητά κάτω απο να κοινό πρίσμα και όραμα για πραγματική αλλαγή και κάτω απο ένα ενιαίο σύμβολο το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο απο την ελληνική σημαία και τον πατριωτισμό,με λίγα λόγια συμπεριφεριολογικά .ο κόσμος απλώς μετέφερε τον μέχρι πρότινως εαυτό του στον δρόμο αποτυγχάνοντας να μετατρέψει την επιμέρους ορμή του σε μία ενιαία συνισταμένη ικανή να ασκήσει πραγματική πίεση.
Οι μόνες ελληνικές σημαίες τις οποίες είδα εγώ προσωπικώς την ώρα στην οποία είμουν παρών και η οποία δεν ήταν καθόλου περασμένη λές και ο πατριωτισμός έχει ωράριο και θεωρείται φυσιολογικό μετά απο μία κάποια ώρα να μην βλέπεις το εθνικό σου σύμβολο σε μία αυτοαποκαλούμενη "λαική εξέγερση",δεν ήσαν παρά τρείς,εκ των οποίων οι δύο πωλούνταν απο ξένους,ο κόσμος δε,κρατούσε όποια άλλη σημαία μπορούσε να φανταστεί κάποιος οπως αυτών της Αργεντινής,Ισπανίας,Αιγύπτου και γενικώς των χωρών οι οποίες είχαν πρότερα εξεγερθεί "αυθορμήτως" και μάλιστα στην περίπτωση των χωρών της αφρικής με πολλές εκατονταδες ή και χιλιάδες θύματα (η όποια διασύνδεση των κινημάτων των περασμένων μηνών αλλα και των εν εξελίξει στην Αφρική με το κίνημα των "αγανακτισμένων" ως μίας ελαφρότερης έκδοσης παραμένει ανοιχτή προς διερεύνηση),
Ένα άλλο σημείο στο οποίο αξίζει να σταθεί κανείς πέραν της έλλειψης οποιουδήποτε παλμού και συντονισμού απο τον κόσμο, είναι και η επιμέρους συμπεριφορά του,στην ουσία το πλήθος το οποίο εγώ παρατηρούσα αποτελείτο απο ατελείωτα πηγαδάκια νεαρών κυρίως σε ηλικία ατόμων αλλά και μεγαλύτερων σε μικρότερο ποσοστό, στα οποία ο καθείς έλεγε τον πόνο του,αναλώνοταν σε αστεία,έπινε μπύρες και έκανε καινούριες γνωριμίες παντός τύπου,επρόκειτο δηλαδή για μία ασύντακτη λαομάζωξη η οποία οχι μόνον δεν είχε κεντρικά αιτήματα και απαιτήσεις, τα οποία θα έπρεπε να δονούν την ατμόσφαιρα και να γίνονται σαφή ως προς τους υποτιθέμενους υπεύθυνους για το κατάντημα της χώρας (διότι πάντα ο έλληνας ως γνωστόν αρέσκεται στο να επιρίπτει τις ευθύνες που του αναλογούν σε τρίτους),τουναντίον δρούσε μάλλον προς την αντίθετη κατεύθυνση και έμοιαζε σαν μία τεράστια κατασκήνωση ανθρώπων οι οποίοι ναι μεν κατέβηκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά, αλλά χωρίς καμία ουσία,νόημα και κυρίως αποτέλεσμα της πράξης τους αυτής.
Γενικότερα λοιπόν το όλο κλίμα βρίσκονταν στην βαση μιάς "αμμετόχου συμμετοχής" όσων βρίσκονταν εκεί, με κυρίαρχη στάση το οτι είμαστε όλοι "αγανακτισμένοι" κατά το "είμαστε όλοι μετανάστες" εάν αυτός ο παραλληλισμός δύναται να παραπέμπει κάπου,με έντονα απολιτικά στοιχεία και χωρίς ουστιαστικό στόχο και κεντρικούς άξονες διεκδικήσεων, κάτι το οποίο θα ανυσηχούσε πραγματικά τους όποιους υπεύθυνους για το κατάντημα της χώρας που δεν είναι άλλοι, παρά το σάπιο πολιτικό σύστημα το οποίο ομως απορρέει απο την σαπισμένη πλέον εξίσου έννοια του ποίιτη σε αυτήν την χώρα,τέως λίκνου της δημοκρατίας.
Όσον αφορά λοιπόν την δική μου εκτίμηση και μετά την μαζική αποδοχή αλλά και επί της ουσίας προβολή του "αυθόρμητου" αυτού κινήματος απο τα διάφορα ΜΜΕ τα οποία κατά το δοκούν αποκρύπτουν οι διογκώνουν εκδηλώσεις με τελευταίο βροντερό παράδειγμα την διαμαρτυρία ενάντια της "κάρτας του πολίτη" στην οποία και παρέστησαν πάνω απο 170.000 άνθρωποι σύμφωνα με εκτιμήσεις, αλλά σχεδόν ΟΥΔΕΙΣ ανεφέρθη σε αυτήν σε αυτόν τον βαθμό,ή ακόμη και την πρόσφατη πορεία με αφορμή την προδοσία των Ιμίων και τον θάνατο των τριών ελλήνων αξιωματικών της οποίας τον όγκο και τον παλμό απέκρυψαν εκ νέου,τις διατυπούμενες θέσεις απο δήθεν εκπροσώπους του κινήματος στα κανάλια οτι δεν γνωρίζουν το τί αποτέλεσμα θα έχουν οι κινητοποιήσεις μιάς και ως αναφέραμε ήδη πρόκειται για κάτι εντελώς απροσχεδίαστο και "αυθόρμητο", ενώ είναι ειδικοί σε θέματα παγκοσμιοποίησης και ως φαίνεται ελέγχου των μαζών,οι οποίες αδιαμόρφωτες ως προς το κοινό όραμα για ακόμη μία φορά παίζουν τον ρόλο του κομπάρσου στο θέατρο του παραλ'ογου το οποίο έχουν στήσει κάποιοι με στόχο την ζωή μας,δείχνουν πως το όλο εγχείρημα μόνο αυθόρμητο δεν μπορεί να αποκληθεί και χαρακτηριστεί.
Εδώ λοιπόν κυρίες και κύριοι, μπαίνει ως αναφέρω πάντοτε το ζήτημα της προσωπικής ευθύνης του καθενός και της υπεύθυνης στάσης του έλληνα πολίτη ο οποίος αγωνιά και με το δίκιο του για το μέλλον των παιδιών του αλλά και του ίδιου μέσα στην ζοφερή πραγματικότητα της οποίας όμως συνδημιουργοί είμεθα όλοι λιγότερο ή περισσότερο διότι καταχραστήκαμε απο πολλού χρόνου το δικαίωμα της ελευθερίας και θεωρήσαμε την ασυδοσία ως πρότυπο ζωής πράγμα το οποίο μόνο εναντίον μας θα μπορούσε να στραφεί.
Ο καθένας ας καθήσει λοιπόν μόνος προκειμένου να αναλογισθεί και να εκτιμήσει τα πράγματα καλύτερα,να σκεφτεί και να πάψει να κατηγορεί ανθρώπους οι οποίοι δεν συμμετέχουν σε όλο αυτό το καλά στημένο πανηγυράκι το οποίο προσπαθεί να καταβάλει τον κόσμο εκμμεταλευόμενο την ίδια του την δύναμη και να τον εκτρέψει απο το να αποδώσει τις πραγματικές ευθύνες εκεί που πρέπει,διότι οταν όλος αυτός ο κόσμος χειρονομεί απέναντι στο κτίριο της βουλής είναι στην ουσία σαν να χειρονομεί ενάντια στις ίδιες του τις απο δεκαετιών επιλογές,ας μην επιτρέψει δε σε κανέναν γνώστο-άγνωστο να τον εκμμεταλευθεί για άλλη μία φορά χρησιμοποιώντας παρόμοιες λαομαζώξεις ως κοινωνικές βαλβίδες αποσυμπίεσης,δήθεν ελευθερίας και δήθεν δημοκρατίας,χωρίς κεντρικό στόχο και όραμα που μόνο ρόλο έχουν στο να χαληναγωγήσουν τον όντως αγανακτισμένο πολίτη απο το άρμα του σάπιου πολιτικού συστήματος στο άρμα κύκλων της παγκοσμοιοποίησης οι οποίοι θα εκμμεταλευτούν την παγκόσμια δυσαρέσκεια προκειμένου να επιβάλλουν τα δικά τους θέλω και πιστεύω όσον αφορά το μέλλον τούτου του κόσμου και οχι μόνον της Ελλάδας.
Η διαπίστωσις απο όλο αυτό πάντως είναι μία και μοναδική,πως όλο αυτό βολεύει πολλούς απο τους μεγάλους υπεύθυνους για το κατάντημα της κοινωνίας,του έθνους και της χώρας ας μην επιτρέψουμε δε να βολέψει και εμάς τους ίδιους, διότι θα είναι ένα ακόμη μεγάλο και τραγικό λάθος ίσως το τελευταίο στην σωρεία των λαθών, στο οποίο συναινούμε όλοι, διότι κινήσεις δίχως όραμα και έλλειψη ιδανικών δεν οδηγούν πραγματικά πουθενα και μόνον ως υποβολιμιαίες μπορούν να εκλυφθούν ενδεδυμένες τον μανδύα της τυχαιότητος,αυτο δε που θα έπρεπε να μας αγανακτεί είναι ο εμπαιγμός και η κατόπιν εκμμετάλευση απο όπου και αν προέρχεται,οι δε "πυροτεχνουργοί" ας προσέξουν διότι απο τον καναπέ μέχρι την ελεγχόμενη έκρηξη τα πάντα μπορούν να συμβουν...
Αμμέτοχος συμμετοχή ή αποχή στην νέα εποχή ; ιδού η απορία..

"Την λευτερία κανείς αφέντης δεν χαρίζει
ούτε με κλάψες θα στην δώσουνε ποτέ
αν η ψυχή σου είν θεριό και το αξίζει
μολών λαβέ σκλάβε του κόσμου νοητέ"


Μετά τιμής
Νικηφόρος Βυζαντινός
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης (Ποίηση)

ΔΕΛΦΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ Π.Ε.Λ. - ΟΙ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ




Αγαπητοί μου

Με την δέουσα μυσταγωγία και σεβασμό ως προς τον ιερό χώρο τον Δελφών,διοργανώθησαν για 26η φόρα οι Δελφικοί αγώνες ποίησης υπο την αιγίδα της Πανελληνίου ενώσεως λογοτεχνών αλλα και του δήμου Δελφιαίων εις τον χώρο του Δημαρχείου του οποίου πραγματοποίηθηκε η εν λόγω εκδήλωση με πλήθος κόσμου κάτι το οποίο δίδει ένα ακόμη ελπιδοφόρο μύνημα ως προς την παραγωγή πνεύματος την οποία κάποιοι πολεμούν παντοιοτρόπως στην σύγχρονη ελλάδα.
Προσωπικώς συμμετείχα με το ποίημα μου "ΥΠΟΤΑΓΗ" το οποίο αν και προκριθέν δεν έλαβε κάποια περαιτέρω διάκριση,πέραν τούτου ως λέγω πάντοτε,τα πραγματικά βραβεία δεν είναι άλλα απο την ευκαιρία του να απαγγείλει κάποιος το πόνημα του στον ιερό χώρο των Δελφών,το σμίξιμο του με ανθρώπους οι οποίοι να μοιράζονται το ίδιο πάθος περί της τέχνης και τέλος μα επουδενί τελευταίο,εκείνο το κλαδί της ελιάς το οποίο παίρνει ακόμη μεγαλύτερη αξία και συμβολισμό σε μια απαξιώτικη περί του πνευματικού κόσμου εποχή,οπώς η δική μας.
Τα θερμά συγχαρητήρια μου σε όλους όσους διακρίθηκαν αλλα και όλους τους προκριθέντες,θέου θέλοντος εις το επανιδείν.
Επί τη ευκαιρία,παραθέτω και το υποβληθέν ποίημα μου.


ΥΠΟΤΑΓΗ


Φτηνά επούλησες την όμορφη ψυχή σου
τα θέλω εζήτησες του κόσμου τουτου
ώς φάσμα τριγυρνά η ύπαρξη σου
να ζητιανέυει τις στιγμές χαμένου πλούτου


Αγάπες,όνειρα τα έθαψες κοντά σου
να κοιμηθούν παντοτινά πριν απο σένα
αιώνια ξέρεις πως θα στέκουν μακριά σου
δεν σου ανήκει τίποτε άλλο απο το ψέμμα


Στοιβάχτηκες και σύ σε μιά φωτογραφία
με ψέυτικα χαμόγελα γεμάτη
πλυμμηρισμένη απο δήθεν ευτυχία
μέσα στου κόσμου του μικρού,την τόση απάτη



Θα ρθώ με πόνο εκεί που ετάφη η ζωή σου
λίγα λουλούδια για να αφήσω νοερά
πάνω στο φέρετρο της προδομένης ύπαρξης σου
που γυαλισμένο με κοιτά θανατερά


Με εκτίμηση
Εν Αθήναι,Ιούνιος 2011
Νικηφόρος Βυζαντινός
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης (Ποίηση)

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

ΒΡΑΒΕΙΑ 13ου ΜΑΘΗΤΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ Π.Ε.Λ.


Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 9/6/2011.



Με απόλυτη επιτυχία και συμμετοχή κόσμου πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 5 Ιουνίου 2011 η εκδήλωση απονομής των βραβείων του 13ου μαθητικού διαγωνισμού της Πανελληνίου Ενώσεως Λογοτεχνών στην Αίθουσα "Αντώνης Τρίτσης" του πνευματικού κέντρου του Δήμου Αθηναίων.
Η ποιότητα των υποβληθέντων έργων και το μίκρο της ηλικίας των συμμετεχόντων οι οποίοι υπέβαλλαν έργα τους απο όλοι την ελλάδα,μόνο ως ελπιδοφόρο μύνημα μπορεί να ειδωθεί μέσα στην δυσμένια των καιρών ιδιεταίρως όσον αφορά θέματα πολιτισμού αλλά και την κοινωνική κατάσταση εν γέννει,τόσο δε η θεματολογία των έργων αλλα και η προβληματική την οποία και ανέπτυσαν,αποτέλεσε ευχάριστη έκπληξη για όλους και απέδειξε για μία ακόμη φορά το πως μέσα απο δύσκολες συνθήκες είναι δυνατόν να επέλθει πολιτισμική ανάταση,καθώς και υπέδειξαν το πραγματικό πρόσωπο της μαθητιώσης νεολαίας και των εν δυνάμει νέων πολιτών αυτής της χώρας.
Η όλη τελετή ήταν αφιερωμένη στην μνήμη του μεγάλου παιδαγωγού και εκδότη Χάρη Πάτση,ενώ εισηγήσεις αλλά και απαγγελία ποιημάτων,καθώς και ανάγνωση των βραβευθέντων διηγημάτων πραγματοποίησάν μέλη της ενώσεως αλλά και ορισμένοι απο τους βραβευθέντες.
Ένα μεγάλο μπράβο αξίζει τόσο στην Π.Ε.Λ. ,τους γονείς αλλά και τα ίδια τα παιδιά,ευελπιστώ δε του χρόνου η συμμετοχή να είναι ακόμη μεγαλύτερη και ακόμη καλύτερη σε όγκο και ποιότητα έργων.



Μετά τιμής
Νικηφόρος Βυζαντινός
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης (Ποίηση)
Αθήνα,Ιούνιος 2011

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ...



Με ιδιαίτερη χαρά παρέστην την σήμερον εις την τελετή βράβευσης του 13ου Μαθητικού διαγωνισμού Ποίησης και Διηγήματος διοργανωθείσης υπο της Πανελληνίου Ενώσεως Λογοτεχνών εις μνήμη του παιδαγωγού και εκδότη Χάρη Πάτση και εδιαπίστωσα το άλλο πρόσωπο της νέας ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ γενιάς,ένα πρόσωπο το οποίο παρά το μικρόν της ηλικίας,αντιμετωπίζει τα της ζωής με μια δημιουργική στοχαστικότητα και επικοδομητική διάθεση,η ελπίς αναγεννάται απο τους νέους οι οποίοι παρά τις φανερές ελλείψεις δίδουν και αυτοί τον δικό τους αγώνα απο το δικό τους μετερίζι φανερώνοντας μία νέα γενιά εν δυνάμει πολιτών η οποίοι έχουν την δύναμη ψυχής να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο για ετούτο τον τόπο.
Το κράτος απών παντοιοτρόπως,ευχή μου δε προς τούτα τα νέα παιδία να μην βάλουν ποτέ στα όνειρα τους κανέναν μεγαλόσχημο ο οποίος τάχα κόπτεται για το κάλο τους,παρά να βαδίσουν υπεύθυνα εις τα της ζωής και να τιμήσουν δια βίου,τον όρο του πολίτου με την αρχαιοελληνική του έννοια.


Εν Αθήναι,Ιούνιος 2011
Νικηφόρος Βυζαντινός
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης (Ποίηση)

Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011

ΔΕΛΦΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 2011


Εκ της πανελληνίου ενώσεως λογοτεχνών,με ενημέρωσαν πως εν υποβληθέν ποίημα μου προεκρίθη εις τους Δελφικούς Αγώνες ποίησης 2011,το βραβείο κατ εμέ πέραν της όποιας διακρίσεως εάν και εφόσον υπάρξει, καθίσταται η απαγγελία του ποιήματος μου,εις τον ιερό χώρο των Δελφών καθώς και το κλαδί της ελιάς εις μίαν τόσο ταραγμένη αξιακώς εποχή,ευχαριστώ απο καρδιάς.
Οι υπόλοιποι "πνευματικοί" άνθρωποι ας αρκεστούν στις πολύβουες συναθροίσεις των προς δήθεν στήριξη του ελληνικού λαου.


Μετά βαθυτάτης εκτιμήσεως
Νικηφόρος Βυζαντινός
Εν Αθήναι,Ιούνιος 2011

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΚΕΙ...


Με χαρά και ιδιαίτερη ευχαρίστηση κατέστην κοινωνός της είδησης πως την ερχόμενη κυριακή,5 Ιουνίου 2011 θα πραγματοποιηθεί στο κτίριο του πνευματικού κέντρου Δήμου Αθηναίων και ώρα την δεκάτη πρωινή,στη αίθουσα Αντώνη Τρίτση η εκδήλωση απονομής των βραβείων του 13ου μαθητικού διαγωνισμού Ποίησης και διηγήματος της Πανελληνίου Ενώσεως Λογοτεχνών.
Οποίος απο εσάς δύναται και θέλει να είναι παρών,εκεί που θα πρέπει να δίνονται οι πραγματικές μάχες μέσα σε μία τόσο δύσκολη περίοδο απο την οποία διέρχεται η χώρα,με τόσο μεγάλη και επιτακτική την αξιακή μας αναδιάρθρωση,είναι ευπρόσδεκτος.
Εμείς επτωχέυσαμε αξιακώς,μόνη ελπίς οι νέοι τούτου του τόπου...




Μετα τιμής
Νικηφόρος Βυζαντινός
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης (Ποίηση)