ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Τρίτη, 9 Αυγούστου 2011

Η "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ, Η ΑΛΛΩΣ "ΕΚ ΤΟΥ ΓΥΨΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΜΠΕΤΟΝ"....


Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ"


Αν και διάκειμαι σχεδόν πάντοτε ενάντια στις στείρες αναφορές περί της ιστορίας οι οποίες δεν έχουν αντίκρυσμα είς την καθημερινότητα των πολιτών της σημερινής ελλάδος,αν και είμαι θιασώτης του γεγονότος πως η ιστορία έχει ουσία και νόημα πέραν της μελέτης απο τους ειδικούς,μόνον εάν μπορούμε να εξαγάγουμε χρήσιμα συμπεράσματα για το παρόν και το υπο διαμόρφωση μέλλον μας ως κοινωνία και ως άτομα,η σημερινή μου ανάπτυξη σκέψεων δεν θα μπορούσε να μην έχει ως βασικό άξονα το πλέον παρεξηγημένο τεχνιέντως καθεστώς Μεταξά και της 4ής Αυγούστου।

Για όποιον ενδιαφέρεται στο να ψάξει και να βρεί το τί πραγματικά συνέβη τότε, υπάρχει ακόμη υποθέτω, η σχετική βιβλιογραφία καθώς και οι αναφορές είς τα αρχεία των εφημερίδων της εποχής,όμως είς το παρόν δεν πρόκειται να προβώ σε αναφόρα των ιστορικών δεδομένων οι οποίες κατέληξαν είς το γεγονός της επιβολής της δικτατορίας πολιτικού τύπου με αιχμή του δόρατος της, τον Ιωάννη Μεταξά αλλά και στενό συμπαραστάτη της τον τότε βασιλέα της Ελλάδος, διότι είναι τούτα λίγο πολύ γνωστά αν και τεχνιέντως αλλοιωθέντα απο τους κάθε λογής μεταπολιτευτολάγνους και υμνητές προσωπικοτήτων αυτής της ίδιας της μεταπολιτευτικής καταστάσεως.

Πριν μερικές μέρες ο πολιτικός κόσμος με τον μονίμως ακάλεστο ελληνικό λαό ο οποίος καλείται μόνον οταν έρχεται ο λογαριασμός,"εόρτασαν" τα τριάντα επτά συναπτά έτη απο την τελευταία μεταπολίτευση και την "επάνοδο" της χώρας είς τον σωστό δρομο της "δημοκρατίας",την έξοδο απο τον "γύψο" της επταετίας και την είσοδο στο μπετόν της ασυδοσίας,της εκμμετάλευσης των πολιτικών απο τον απλό κόσμο,την αντίστοιχη εκμμετάλευση του πολιτικού συστήματος εκ των πολιτών,τον τεράστιο δυσκίνητο και αντιπαραγωγικό δημόσιο τομέα,τους διαφόρους συνδικαλιστάς,τον αεθνισμό και την καταπάτηση του εθνικού φρονήματος σε βαθμό κακουργήματος,την δαμόκλειο σπάθη της κάθε κοινωνικής ομάδας την οποία σύρει όποτε θεωρεί πως τα συμφέροντα της απείλουνται επάνω σε όλη την υπόλοιπη ανίκανη να αντιδράσει κοινωνία,την εγκληματικότητα δια ασήμαντον αφορμίν,την τεράστια εισροή λαθρομεταναστών,το ΔΝΤ και την οικονομική χρεοκοπία μέσω της αξιακής παρακμής,τους "αγανακτισμένους" κανονικούς και δήθεν καθώς και έτερες κοινωνικές βαλβίδες και πλήθος άλλων καταστάσεων αδιανόητων πριν απο μερικά χρόνια για την ελληνική κοινωνία.

Όλα τούτα σε κάνουν να αναρωτάσαι συνεχώς έαν και εφόσον ήσαν τα πράγματα έτσι πάντοτε και σε αναγκάζουν να προστρέχεις είς το παρελθόν προκειμένου να ανακαλύψεις τί έφταιξε και τούτος ο λαός μέσα σε λίγες δεκαετίες μετετράπει απο λαό ηρώων σε λαό ασύδοτων,ανήθικων ανθρωπάκων χωρίς το παραμικρό όραμα, οι οποίοι κοιτάζουν μόνο το σήμερα,το δικό τους σήμερα άντε και το πολύ πολύ το αύριο των δικών τους και μόνον παιδιών.

Φύσικα οι όποιες συγκρίσεις απο της ιστορίας νικητή έχουν το παρελθόν και μόνον και ως λέγει και ο θυμόσοφος λαός μας, αναγκαζόμεθα εκ των συνθηκών να αναφωνήσουμε το "κάθε πέρυσι και καλύτερα" κάθε ημέρα που περνάει,σχετικώς δέ με το καθεστώς της 4ης Αυγούστου αποδεδειγμένα ήταν εκ των στιγμών οπού η ελλάς απέδειξε μέσω της συνοχής και του τότε οράματος της πως έχει να συνεισφέρει ακόμη πολλά πέραν της ακρόπολεως των Αθηνών και των Θερμοπυλών,πως και οι σύγχρονοι έλληνες δύνανται να κάνουν θαύματα υπο την βασική προυπόθεση ορισμένων καταστάσεων τις οποίες οι σημερινοί λύκοι οι οποιοι πάντα χαίρονται στην αναμπουμπούλα με την συνέργια ενός συστήματος δημιουργίας ανευθυνουπευθύνων,,εφρόντισαν να εξαλείψουν ή να εξασθενίσουν το περισσότερο δυνατόν,το καθεστώς Μεταξά φέρνει αναγούλα είς τα μεταπολιτευτικά στομαχάκια αρκετών,διότι θυμίζει το τί μπορεί να καταφέρει η "μικρά και έντιμος" ελλάς μέσω της πυγμής ενός πραγματικού εθνάρχη.

Ο λαός ετούτος ομοιάζει με τεράστιο γίγαντα διαθέτων μυαλό νηπίου εκ λοβοτομής απο αφαίρεσιν εθνικού προσανατολισμού και έχει μάθει,η τον έχουν μάθει με κινήσεις χειρουργικής ακρίβειας απο πολλού χρόνου, πως εάν έχει κάποιον να ψηφίζει και κάποιον να βρίζει όλα είναι υπό έλεγχο και ξαναλέγω για μία ακόμη φορά πως όσο δεν αναπτυχθεί εκ νέου το αίσθημα της προσωπικής ευθύνης του καθενός εξ υμών τότε δεν πρόκειται να υπάρχει ουσιαστική αλλαγή στο πως αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις,τότε και πάλι μία νέα σπάθη χρεοκοπίας μας περιμένει πάντα κρεμασμένη πάνω απο τα κεφάλια μας,κάποιοι δέ, ομιλούν για την "ανάσα" και την αποφυγή της χρεωκοπίας και προετοιμάζονται για έναν νέο γύρο ασυδοσίας μέχρι τελικής πτώσεως λησμονώντας οτι πριν μερικές στιγμές η χώρα εξήλθε απο της εντατικής και ίσως να εισήλθε είς τον νεκροθάλαμον της οριστικής καταστροφής,βλέπουν είτε απο ανωριμότητα,προσκόληση ή το χειρότερο απο ίδιον συμφέρον το δέντρο και χάνουν το δάσος και προσπαθούν να εκτρέψουν την προσοχή απο τα πραγματικά προβλήματα,δια τούτο έχω μόνον ένα να είπω,πως η μόνη αναδιάρθρωση την οποία οφείλουμε στην χώρα και στους εαυτούς μας είναι η αξιακή και πως το μόνον χρέος το οποίο θα πρέπει ο καθείς εξ ημών να αναγνωρίζει είναι το χρέος προς την πατρίδα...

"Ελλάς ω χώρα του φωτός
λαμπρού του παρελθόντος
κατέστης φάσμα της νυκτός
και ομοιάζουσα φρικτώς
ως τεθνεούσης ζώντος" - Νικηφορος Βυζαντινος


Μετά τιμής
Πάνος Χατζηγεωργιάδης
(Υπογράφων ως Νικηφόρος Βυζαντινός)
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος

Δεν υπάρχουν σχόλια: