ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

ΤΙ ΣΤΕΚΕΙΣ...


Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 25/9/2011

Τι στέκεις άμοιρε ραγιά
στην γή την αντρειωμένη
εσάπισες μές στην σκουριά
κι η δόξα περιμένει


Όπου σε σέρνουν εκεί πάς
ως σκλάβος δείχνεις γέρος
τον θάνατο σου καρτεράς
είς όποιο τύχει μέρος


Την ζωή σου μην ντροπιάζεις
και μην ζείς μές την σκλαβιά
αν στα χαμηλά κοιτάζεις
δεν σου πρέπει λευτεριά


Μονάχος απ΄τον λάκκο αυτόν σηκώσου
κανείς δεν είναι γύρω να σε σώσει
το θάρρος,την αλήθεια αρματώσου
η θέληση σου μοναχά θα σε γλιτώσει


Νικηφόρος Βυζαντινός
Αθήνα,Σεπτέμβρης 2011

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2011

"ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ ΚΥΠΡΟΥ 1974" - ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΠΗΓΑΝ ΓΙΑ ΥΠΝΟ....




Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 25/9/2011.

Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη

Τα γεγονότα του ιουλίου του 1974 με την τούρκικη εισβολή στο βόρειο κομμάτι της κύπρου να συμβαίνει και την επακολουθούμενη αποβίβαση στην ουσία των στρατευμάτων του Αττίλα, είναι λίγο πολύ γνωστά απο το πλήθος της βιβλιογραφίας περί του θέματος και όσα δεν είναι, μπορούν πλέον να εικασθούν σε κάποιο βαθμό, για το τί πραγματικά έγινε τότε μέσα στα μυστικά ή οχι και τόσο μυστικά δωμάτια, των αποφάσεων όλων όσων συμμετείχαν.
Πέραν όμως απο το ποιές αποφάσεις,το πότε και το απο ποιούς πραγματικά ελήφθησαν, καθώς και πέρα απο το εάν η όλη ιστορία αποτέλεσε μία κάλα σκηνοθετημένη υπόθεση είς βάρος του ελληνισμού,υπάρχουν και άνθρωποι οι οποίοι έζησαν και βίωσαν με τα ίδια τους τα μάτια,τον νού και την ψυχή το τι συνέβη κείνες της τραγικές και αιματοβαμμένες μέρες του καλοκαιριού του 1974 και που φρόντισαν πάνω στις μαύρες σελίδες της ιστορίας για τούτο τον τόπο,να γραφούν με χρυσά γράμματα τα ονόματα τους, ως φάροι καθήκοντος και πίστης στα ιδανικά ενός έθνους το οποίο πολλές φορές κινδύνευσε με θάνατο και αφανισμό, αλλά πάντοτε την τελευταία στιγμή κατάφερνε να ανακάμψει ακόμα πιο δυνατό με καινούρια οράματα,χαράζοντας τον δικό του μοναδικό και μοναχικό δρόμο, ανάμεσα στην κοινωνία των εθνών.
Τούτοι οι ίδιοι άνθρωποι,οι πολεμιστές και βετεράνοι του 1974,οι νεότεροι ήρωες στους οποίους η Ελλάς οφείλει ένα μεγάλο ευχαριστώ κατ ελάχιστον, για την θυσία των καλύτερων τους χρόνων στην πατρίδα αλλα και για όσους δεν επέζησαν των μαχών,την ίδια τους την ζωή,επιστρέφοντας στον τόπο που τους γέννησε, αντιμετωπίστηκαν το λιγότερο απαξιωτικά και εχθρικά ως πάντοτε αντιμετωπίζονταν οι άριστοι σε αυτον τον τόπο,έναν απο αυτούς κυρίες και κύριοι έχω την μεγάλη τιμή να φιλοξενώ μέσα απο τούτο το βήμα,τον τέως πρόεδρο του συλλόγου "ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ ΚΥΠΡΟΥ 1974" καθώς και νύν γενικό γραμματέα, κ. Αντώνιο Δούλα.

1.Κύριε Δούλα εφόσον σας ευχαριστήσω για την ιδιαίτερα εξαιρετική τιμή και την αποδοχή της πρόσκλησης μου,θα ήθελα να αναφερθείτε με λίγα λόγια σε ένα μικρό βιογραφικό σας σημείωμα.


Γεννήθηκα το 1953 στο Κρυονέριον του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας του Νομού Ηλείας και έχω τελειώσει το Τ.Ε.Λ.,ενώ ατατάχτηκα στον Ελληνικό Στρατό τον Αύγουστο του 1973,στο Σώμα του Μηχανικού με ειδικότητα Οδηγός Αυτοκινήτου.


2. Που σας βρίσκει η εισβολή του Αττίλα το καλοκάιρι του 1974 και ποιός θεωρείτε οτι υπήρξε ο καταλυτικός παράγων για την συνέχεια όπως την γνωρίζουμε.


Στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ έφτασα στις 19 Ιουλίου απόγευμα παρασκεύης.Δεν είχα γνωρίσει τους εσωτερικούς χώρους και την γύρω περιοχή του σύγχρονου στρατοπέδου,το πρωί του Σαββάτου,πριν χαράξει,με βρήκε η αρχή της εισβολής και των βομβαρδισμών σε ένα άγνωστο σημείο,την λάθος ώρα και ανενημέρωτο.
Η μόνη ενημέρωση που είχα εγώ και η ομάδα του Μηχανικού,απο την προηγούμενη μέρα στις 21.30 το βράδυ,ήταν με πρωτοβουλία του διοικητή μας,αείμνηστου ήρωα Λοχαγού Σωτήρη Σταυριανάκου,απο το σκούταρι της Μάνης.
Μας μάζεψε ΒΔ του στρατοπέδου και μας έκανε μία ενημέρωση γεωγραφική,εάν γίνει κάτι την νύχτα,που θα πρέπει ο καθένας μας να βρεθεί και μας είπε

"Εάν δεν γίνει τίποτα απόψε,θα είναι η σημαντικότερη ημέρα για το έθνος μας..."


ο καταλυτικός παράγοντας,δηλαδή τα σημεία που καθόρισαν την διχοτόμηση της Κύπρου είναι

α) Δεν χρησιμοποιήθηκαν όπως προέβλεπαν τα σχέδια για κατευθείαν επίθεση των ταγμάτων της Εθνικής Φρουράς,με την ΕΛΔΥΚ,προκειμένου να μην πετύχει η αποβίβαση στην Κερύνεια.

β) Δεν χρησιμοποιήθηκαν οι καταδρομείς που ήρθαν απο την Κρήτη,για την κατάληψη του προγεφυρώματος (Κερύνειας,Κιόνελι)

γ) Ήταν έγκλημα που η Ελλάδα δέχτηκε εκεχειρία,κατά την διάρκεια της οποίας η τούρκοι αποβίβασαν πάνοπλο 40.000 στρατό,χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρα απο Ελληνικής και Ε/Κ πλευράς.Ήταν εκεχειρία προώθησης στρατευμάτων εισβολής και οχι κανονική εκεχειρία στις 22 Ιουλίου,Δευτέρα,στις 16.00 την στιγμή που ο εισβολέας ελέγχει το 4% του εδάφους και αυτό σε διαφορετικά σημεία.

δ) Τα σχέδια "Κ" Απριλίου του 1968 προέβλεπαν ενίσχυση της Κύπρου με μία μοίρα F84 (18 αεροσκάφη) διώξεως - βομβαρδισμού (δεν κινήθηκαν)

ε) Δύο τορπιλάκατοι τύπου NASTY Νορβηγίας,που θα εκινούντο απο Άγιο Νικόλαο κρήτης,για να ενσωματωθούν με την Ναυτική Διοίκηση Κύπρου, δεν κινήθηκαν

στ) Δύο απο τα τέσσερα υποβρύχια τύπου 209 Γερμανίας (που θέλουν πέντε ημέρες για πολεμική προετοιμασία και μετάβαση στην Κερύνεια),ξεκίνησαν απο τον Ναύσταθμο Σαλαμίνας στις 19 Ιουλίου και ώρα 15.00 το μεσημέρι,με εντολή, ασκήσεις περί την Ρόδο,επομένως δεν απέπλευσαν έχοντας να αντιμετωπίσουν την περίπτωση πολέμου.

ζ) Εθελοντές που θα αναχωρούσαν απο δίάφορα σημεία της πατρίδας μας και δεν τους επέτρεψαν να βρεθούν στο μέτωπο.



3. Ποιά η εκτίμηση σας για το τίς τελικά πταίει στην τραγωδία της κύπρου όπως αυτή εξελίχθηκε με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα,υπήρξε ως είθισται επιμερισμός των ευθυνών και γιατί κατά την άποψη σας δεν ανοίχτηκε ποτέ για το ευρύ κοινό ο περίφημος "φάκελλος της κύπρου".

Η Κύπρος όπως και να το αναλύσουμε,είναι το καλύτερο φυλάκιο μεταξύ τριών ηπείρων.Όλες οι μεγάλες δυνάμεις θέλουν να είναι δική τους και πασχίζουν με διάφορους τρόπους να την κατακτήσουν.
Εκείνο όμως που πρέπει να ξέρουμε, είναι οτι δικαιώματα η μόνη χώρα που δεν είχε,αφού τα είχε πουλήσει το 1878 στου Βρετανούς και με την συνθήκη της Λωζάνης το 1923,είναι η Τουρκία την οποία η Βρετανία την επανέφερε στο προσκήνιο με την συμφωνία Ζυρίχης - Λονδίνου το 1960.

Εδώ υπάρχει ευθύνη απο την Ελλάδα.

Και η συμφωνία λέει - Εάν παρεκτραπεί μία απο τις τρείς εγγυήτριες δυνάμεις,οι άλλες δύο έχουν το δικαίωμα να επέμβουν προκειμένου να αποκαταστήσουν την τάξη στην προτέρα κατάσταση.
Κανένας όμως δεν λέει ποιές είναι οι ευθύνες της Βρετανίας στο Κυπριακό. Γνωρίζουμε πως την εποχή εκείνη η Η.Π.Α. είχαν σοβαρά προβλήματα, λόγω του Γουότεργκειτ και την πιθανή πτώση της κυβέρνησης Νίξον,προβλήματα στο Ισραήλ,ενώ ψάχνονται για βάσεις στην Κύπρο μετά τα γεγονότα του Γιόμ Κιπούρ τον Σεπτέμβριο του 1973.
Θεωρώ πως ο κεντρικός εγκέφαλος για το Κυπριακό είναι ο τέως υπουργός εξωτερικών των Η.Π.Α.,Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος αποσυντόνισε την κοινή γνώμη τότε, προκειμένου να μην έρθει στην επιφάνεια το φοβερό σκάνδαλο.
Η αρχομανία του προέδρου Μακαρίου Γ΄, έπαιξε τον ρόλο της και λέω οτι έπαιξε τον ρόλο της,διότι ο ίδιος παρουσιάστηκε στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών (δεν ξέρω τι ρόλο παίζει αυτός ο οργανισμός μιάς και μόνο για την προστασία των μελών του δεν κινείται,αλλά προστατεύει επιλεκτικά)
Ο Μακάριος κατήγγειλε την Ελλάδα ως πρωτεργάτη για την ανατροπή του (εδώ υπάρχει σοβαρό θέμα στο πρόσωπο του Μακαρίου,διότι έλειπε ο υπεύθυνος που κατά τον Μακάριο ήταν η χούντα των Αθηνών για να κατοχυρώσει την επέμβαση) κάτι που σημαίνει οτι με τα άλλα δύο μέλη δεν είχε πρόβλημα, ενώ φαίνεται πως κάτι πρέπει να είχαν προσχεδιάσει και περίμενε απο τα δύο μέλη ίσως να τον επαναφέρουν ως πρόεδρο.
Η Ελλάδα όλοι γνωρίζουμε πως μετά τα γεγονότα του Γιόμ Κιπούρ και με τα κατασκευασμένα γεγονότα του Πολυτεχνείου απο τις Η.Π.Α.,ήταν η αιτία για να αλλάξουν την στρατιωτική χούντα μόνο σε πρόσωπα,προκειμένου να πετύχουν τον στόχο τους,ποντάροντας στην αφέλεια των επιλεγμένων στρατιωτικών,πολιτικών και λοιπών εμπλεκομένων.
Δηλαδή στο Πολύτεχνείο υπογράφτηκαν τα συμβόλαια για την διχοτόμηση της Κύπρου.
Γιά την εθνική προδοσία αυτή τόσο σε Ελλάδα όσο και σε Κύπρο, δεν ενοχοποιήθηκε κανένας,δεν καταδικάστηκε κανένας,ενώ όφειλαν να στείλουν αρκετούς στο Γουδί (Η Ελλάδα τελούσε σε οκονομική και στρατιωτική εξάρτηση απο τους Αγγλοαμερικάνους,μέσω του σχεδίου Μάρσαλ),αντιθέτως δημιούργησαν νόμο,ώστε να μην διώκεται κανένας πολιτικός,στρατιωτικός ή άλλος εμπλεκόμενος τον Μάρτιο του 1975.
Σχετικώς με τον φάκελο της Κύπρου,θεωρώ πως ήτο ένα πολιτικό παιχνίδι της εποχής διότι εάν θέλεις να δώσεις στην ιστορία τα πραγματικά γεγονότα και να καταλογίσεις ευθύνες σε αυτούς που τους αναλογούν για εθνική προδοσία,δεν καλείς να καταθέσουν μόνο επιλεκτικά ανώτατοι και μερικοί απο γύρω δημοσιογράφοι κλπ. που δεν ευρίσκοντο στο πεδίο της μάχης,αλλά καταθέτουν και όλοι οι αξιωματικοί της πρώτης γραμμής,πράγμα που δεν έγινε.
Το διέκρινα και όταν συνάντησα τον επικεφαλής κ. Χρήστο Μπασαγιάννη,υπεύθυνο για τον φάκελο της Κύπρου,πιό συγκεκριμένα τον ρώτησα γιατί δεν καταθέτουν και οι αξιωματικοί πρώτης γραμμής και μου απήντησε οτι ΔΕΝ ήξερε ποιοί καταθέτουν,με ποιά κριτήρια καλούνται,πόσοι θα καταθέσουν και πως είναι δύσκολο να ενημερωθεί την συγκεκριμένη στιγμή,διότι υπάρχουν 31 επιτροπές και υποεπιτροπές.
Ο κλειστός πλέον φάκελος έχει σαν αποτέλεσμα να αναδείξει πέντε αποφάσεις (σ.σ. πορίσματα των κοινοβουλευτικών κομμάτων),ενώ το ίδιο γίνεται και στην Κύπρο μιάς και 37 χρόνια πέρασαν και ο φάκελος δεν πρόκειται να σχηματισθεί διότι όταν υπάρχει ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ,ξέρουν να την καλύπτουν ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

4. Προφανώς οι άσχημες εμπειρίες σας απο την πολεμική δράση είναι και πολλές στον αριθμό τους αλλά και ιδιαίτερα έντονες, τι είναι αυτό το κάτι που θυμάστε και θα θέλατε να αναφέρετε το οποίο σας έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια του.

Πρώτα για εμένα που ήμουν νεοφερμένος στην Κύπρο,χωρίς την απαραίτητη ενημέρωση,η συνεχής εντολή για δεσμευμένα πυρά είχε ενοχλήσει όλους,ενώ κατά την διάρκεια του ΑΤΤΙΛΑ Ι, η ΕΛΔΥΚ υποστηριζόμενη και απο άλλα όπλα,έκανε τις επιθέσεις ημερήσια και ολονύκτια προς κατάληψη του χωριού Κιόνελι στον πενταδάκτυλο (σημαντικό σημείο),αδιανόητο γιατί μας οπισθοχώρησαν ξανά στο στρατόπεδο και ενώ κερδίζεις τις μάχες και ο εχθρός κρατάει το 4% του εδάφους σε διάφορετικά μάλιστα σημεία,η Ελλάδα διαπραγματεύεται εκεχειρία.
Στον ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ η ΕΛΔΥΚ μεταφέρει τους λόχους της σε διάφορα σημεία της Κύπρου ακόμα και σε σημεία οπού δεν υπάρχει πολεμική δράση,ενώ εγκαταλείπει 300 παλικάρια χωρίς καμία υποστήριξη αλλά και δεύτερη γραμμή άμυνας,προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον πάνοπλο εισβολέα που θέλει να προσβάλει την Ελλάδα και την ΕΛΔΥΚ λόγω της αντίστασης και της μαχητικότητας που είχε εκείνη την στιγμή.
Αντιμετωπίσαμε έξι οργανωμένες επιθέσεις με επιτυχία και εάν υπήρχε μικρή ενίσχυση ίσως το στρατόπεδο να μην έπεφτε στα χέρια των τούρκων,για αυτό όλοι μας λέμε πως δεν χάσαμε τον πόλεμο,ο πόλεμος κερδήθηκε στα χαρτιά και για αυτό είναι υπεύθυνοι η διπλωματική,πολιτική και στρατιωτική ηγεσία.


5. Μετά την λήξη των εχθροπραξιών και την παγίωση της κατάστασης, πότε επιστρέφετε,υπό ποιές συνθήκες και ποιά η γενικότερη αντιμετώπιση τόσο σε εσάς όσο και των συναδέλφων σας απο το νεοελληνικό κράτος της μεταπολίτευσης.


Έντεκα μήνες μετά τον πόλεμο,μετατέθηκα στην Αθήνα για να συνεχίσω άλλους έξι μήνες μέχρι να απολυθώ.
Κινούμαι μεταξύ αξιωματικών και στρατιωτών,υπήρχαν αξιωματικοί που η κάθε συζήτηση περιστρέφονταν γύρω απο το Κυπριακό και την εισβολή, ενώ διέκρινα το ενδιαφέρον τους για ενημέρωση,όμως κάποιοι, αντιδρούσαν όταν υπήρχαν και άλλοι αξιωματικοί δίπλα τους λέγοντας μου "Σιγά,τι κάνατε στην Κύπρο,σιγά τα γεγονότα,δεν συνέβη τίποτα και ούτε σφαίρα δεν έπεσε",μία ομάδα αξιωματικών δέ,συνενοημένοι μου έκαναν έφοδο την νύχτα σε σκοπιά και προσπάθησαν να με αιφνιδιάσουν για να μου πάρουν κάτι απο το φυλάκιο (μου το είπαν την επόμενη ημέρα),ενώ δεν υπάκουσαν επανειλημμένα στο σύνθημα και είχαν πλησιάσει κοντά μου,έβγαλα απο την δεσμίδα σφαίρες που τοποθέτησα στο όπλο και εκείνοι ακούγοντας το κλείστρο μέσα στην σιωπή της νύχτας,άρχισαν να μου φωνάζουν με τα ονόματα τους για να μην τους ρίξω και αποχώρησαν χωρίς να υπογράψουν στο βιβλίο,οι παλιοί δέ αλλά και οι νέοι στρατιώτες με παρακινούσαν σε πηγαδάκι να τους ενημερώνω για τις στιγμές των μαχών μέχρι την πτώση του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ στα χέρια των τούρκων.
Πολλοί συμπολεμιστές μου με την απόλυση τους, άρχισαν να έχουν προβλήματα υγείας συνεπεία του πολέμου,η δέ οργανωμένη πολιτεία δεν ασχολήθηκε καθόλου με την επιστροφή μας απο τον πόλεμο και τα τυχόν προβλήματα όπως όφειλαν,έτσι μαζί με του έχοντες εμφανή προβλήματα και λόγω εγκατάλειψης,δημιουργήθηκαν προβλήματα και στους άλλους συμπολεμιστές που αγωνίζονταν για την αναγνώριση του πολέμου απο το νεοελληνικό κράτος της μεταπολίτευσης που αρνιόταν επίμονα την αναγνώρηση του πολέμου (ίσως γιατί υπήρχε ο κύνδινος διάλυσης ΟΗΕ-ΝΑΤΟ)
Η ζωή στις υπηρεσίες της πολιτείας κυλούσε σαν να μην είχε συμβει τίποτα στην Κύπρο,φανταστείτε δέ,οτι μέχρι πρίν λίγα χρόνια βλέπαμε παντού τις λέξεις "ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ" ενώ τα τελευταία χρόνια προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε.

Και ρωτάω - Τι κάνουμε ;

6. Ποιά τα προβλήματα τα οποία ακόμη ταλανίζουν όσους πολέμησαν στην κύπρο και ποιά τα αιτήματα σας ως συνλλόγου βετεράνων τα οποία δεν βρήκαν μέχρι τώρα την λύση τους, τριάντα επτά ολόκληρα χρόνια απο τότε.

Η αγνωμοσύνη που συνεχίζει να ισχύει ακόμα και σήμερα,βαδίζει αντάμα με αυτούς που κάνοντας τους πατριώτες,συνειδητά συνεισφέρουν στην προδοσία του έθνους μας στην εθνική,πολιτιστική,ιστορική κληρονομιά μας,διαμέσου της πολιτικής,διπλωματικής,στρατιωτικής κλπ αρχής.
Εάν δεν συντονιστούμε,να γνωρίσουμε ποιοί είμαστε,απο που ερχόμαστε και που πάμε και δεν δημιουργήσουμε ενιαία εθνική πολιτική,που ο στόχος θα είναι να προβλέπει ρυθμούς ανάπτυξης,να μην εξαθλιώνει τον πολίτη,να διασφαλίζει τα σύνορα μας,να τιμωρεί όπως πρέπει του συνειδητά προδότη και να αναγνωρίζει τους αγώνες του έθνους μας,εάν και εφόσον γίνουν όλα αυτά,τότε δεν θα έχουμε προβλήματα,θα υπάρχει μέλλον για τα παιδία μας και τα εγγόνια μας.

7. Τι εκτιμάτε τελικώς πως θα γίνει με το θέμα της κύπρου,θα επικρατήσει τελικώς η λύση της διζωνικής ομοσπονδιάς ή βλέπετε κάποιο άλλο σενάριο στον ορίζοντα.

Η Κύπρος στο διάβα της έχει κατακτηθεί πολλές φορές και υπήρξαν εποχές που έδωσε αρκετό αίμα για λευτεριά,ενώ οι κάθε λογής κατακτητές δεν δημιούργησαν αλλά κατέστρεψαν,αξίζει δέ να θυμίσουμε, πως στρατεύτηκε στο πλευρό του Μεγάλου Αλεξάνδρου,πως το 1821 αρκετοί για την λευτεριά της πατρίδας εκτελέστηκαν,πως πολέμησαν στους βαλκανικούς αγώνες,το 1922,στον παγόσμιο πόλεμο το 1940,πολέμησαν όμως και για λογαριασμό της Βρετανίας η οποία για αντάλλαγμα τους υποσχέθηκε την αυτοδιάθεση και την ΕΝΩΣΗ καθώς και να αποφασίσουν οι ίδιοι για το πως θέλουν να πορευτούν (ΟΗΕ,άρθρο 1,πάρ.2),ψήφισαν όλοι μαζί και ο Μακάριος Β΄ σε ποσοστό 95.7% ζητώντας την ΕΝΩΣΗ με την Ελλάδα,τόσο απο την Ελλάδα αλλα και την κοινωνία των εθνών.
Οι Βρετανοί τους υποχρέωσαν σε ένοπλο αγώνα,νομίζοντας οτι θα τους υποτάξουν κατι που φυσικά δεν μπόρεσαν και έτσι τους πρότειναν ανεξαρτησία,την στιγμή που οι Βρετανοί συζητούσαν την διζωνική ομοσπονδία με τους τούρκους απο το 1956 (Αβέρωφ,διπλωματική συνάντηση με τούρκο πρέσβη)
Στα τρία χρόνια άρχισαν τα προβλήματα που τα δημιούργησαν οι Βρετανοί με τους συνεργάτες τους,όπως το βέτο των Τούρκων το 1963,η καλύτερη κίνηση απο τον Γεώργιο Παπανδρέου,ήταν η αποστολή της μεραρχίας στην Κύπρο,οχυρώνοντας την απο κάθε κίνδυνο,ενώ δυστυχώς τα προγραμματισμένα γεγονότα τιυ 1967,ήταν μόνο για την αναχώρηση της μεραρχίας και τον εξευτελισμό της Ελλάδας προκειμένου να διχοτομηθεί η Κύπρος.
Είδαμε επίσης πρόσφατα,τα σχέδια ΑΝΑΝ και είμαστε τυχεροί που χάρη στην ψυχή του Ελληναρά προέδρου αείμνηστου Τάσσου παπαδόπουλου,δεν πέρασαν (Ο Τάσσος παπαδόπουλος δεν υπέγραψε την συνθήκη Ζυρίχης - Λονδίνου),το ΑΚΕΛ δια του προέδρου του αντέδρασε μήπως ; ή αντέδρασε σχετικά με την αποχώρηση της μεραρχίας ;
Βλέπω πως η διζωνική ομοσπονδία δεν θα έχει αποτέλεσμα,επομένως θα δούμε καινούρια σενάρια,η Κύπρος είναι καταδικασμένη και μόνο με τα όπλά θα ελευθερωθεί,ενώ την ίδια στιγμή εμείς θα πρέπει να αγωνισθούμε στο να παραμείνουμε Έλληνες και ΈΘΝΟΣ

Εφόσον σας ευχαριστήσω προσωπικώς για τις τοποθετήσεις σας και τις απαντήσεις στα ερωτήματα μου σχετικώς με το παρόν,οφείλω για ακόμη μία φορά με την ευκαιρία που δίνει τούτο το βήμα και πιστέυοντας οτι εκφράζω την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού,να σας ευχαριστήσω απο καρδιάς για την θύσία σας τότε στα 1974 και την κατάθεση ψυχής και σώματος που εκάνατε στον βώμο της αγάπης προς την πατρίδα,είμαι σίγουρος δέ, πως σήμερα στο τράπεζι γύρω απο το οποίο καθόμαστε βρίσκονται και οι ψυχές των ηρώων οι οποίοι θυσίασαν οτι πολυτιμότερο μπορεί να διαθέτει ένας άνθρωπος,την ίδια τους την ζωή και έιθε να είσθε πάντοτε παράδειγμα τόσο εσείς όσο και εκείνοι, για τις επερχόμενες γενιές Ελλήνων στις δύσκολες στιγμές που περνά η πατρίδα μας.

"Η παρούσα αφιερούται εξαιρετικώς στους πεσόντες της κυπριακής τραγωδίας,τους αγνούμενους αλλά στην ουσία αγνοηθέντες απο το νεολληνικό κράτος,καθώς και σε όσους ζωντανούς ήρωες ζούν ακόμη ανάμεσα μας."


Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
http://iperalitheias.blogspot.com/
panoschatzigeorgiadis@gmail.com

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ Η ΑΛΛΙΩΣ "ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ"



Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 25/9/2011

Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη

Σαν παραμύθι απο τις χίλιες και μία νύχτες εξ ανατολής,σαν κεραυνός εν αιθρία ή καλύτερα σαν ηλιαχτίδα μέσα στην μαυρίλα της καταιγίδας του Δ.Ν.Τ. και των έκτακτων μέτρων της κυβέρνησης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα το τελευταίο διάστημα,έπεσε η είδηση την οποία έφερε στο φώς ο γνωστός και έγκριτος δημοσιογράφος Μάκης Τριανταφυλλόπουλος τόσο μέσα απο τον διαδυκτιακό τόπο www.zougla.gr όσο και μέσα απο τις ραδιοφώνικές του εκπομπές,σχετικά με το ζήτημα των μετοχών της λεγόμενης "Τράπεζας της Ανατολής" ή αλλιώς "Banque d’ Orient",μίας τράπεζας η οποία και ιδρύθηκε στις αρχές του περασμένου αιώνα απο την "Εθνική τράπεζα της Ελλάδος" (τα εισαγωγικά είναι για πολλούς λόγους) προκειμένου να καλύψει τις περιοχές της Θεσσαλονίκης,της Σμύρνης αλλά και της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου.
Η τράπεζα αυτή στα 1932 εξαγοράζεται απο την Εθνική και συγχωνεύεται,ενώ σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο ακολουθεί την διαδικασία της εκκαθάρισης η οποία όμως δεν ολοκληρώνεται ποτέ,ενώ αργότερα και περνώντας τα χρόνια,η εκπρόσωποι της "Εθνικής" ισχυρίζονται πως η αξία των μετοχών της εν λόγω τράπεζας ισούται με το μηδέν,κάτι όμως το οποίο θα ίσχυε ενδεχομένως στην περίπτωση που οι μετοχές ήταν σε χρήμα,τουναντίον όμως αυτές ήταν σε χρυσό και μάλιστα με εγγυητή της ίδια την τράπεζα της Γαλλίας.
Όσοι δέ απο τους μετόχους ζητούν να ρευστοποιήσουν τις μετοχές τους, παίρνουν την απάντηση πως οι μετοχές αυτές δεν αξίζουν τίποτα πλέον (τίς οίδε με ποιό σκεπτικό) και έτσι το θέμα ξεχνιέται εώς την ημέρα που οι οικογένεια του Αρτέμη Σώρρα προσεγγίζει τους ανθρώπους της "Εθνικής" εμφανίζοντας σαράντα τον αριθμό μετοχές της εν λόγω "τράπεζας της Ανατολής", ενώ συγχρόνως οι εκπρόσωποι της "Εθνικής",ουδέποτε κάνουν την παραμικρή αναφορά πως οι μετοχές ήταν σε χρυσό.
Η οικογένεια Σώρρα παρά τα προβλήματα και την αρνητική στάση της "Εθνικής",προχωρά στην εκτίμηση των εν λόγω αξιογράφων με την πολύτιμη βοήθεια του έγκριτου καθηγητή Θεόδωρου Καρυώτη ο οποίος κατέχει την θέση του Καθηγήτη οικονομικών διδάσκωντας μακροοικονομία,διεθνείς οικονομικές σχέσεις αλλά και μικροοικονομικά στο πανεπιστήμιο του Maryland των ΗΠΑ και ο οποίος έχει ήδη τοποθετηθεί εμπεριστατωμένα στο θέμα της ΑΟΖ,ενώ η εκτίμηση του σε σχέση με τις μετοχές είναι πέρα απο κάθε φαντασία και αγγίζει το ποσό των 670 ΔΙΣΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΩΝ ΕΥΡΩ ΕΚΑΣΤΗ,ανεβάζοντας το συνολικό ύψος του ποσού προς ρευστοποίηση μόνο ως προς τις μετοχές της οικογένειας Σώρρα, στα 30 τρίς ευρώ !!!.
Τον Απρίλιο δέ του 2010, τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο λόγω της στάσης της "Εθνικής" η οποία κατόπιν συζητήσεων και αλλεπάλληλων διαβουλεύσεων αλλάζει γραμμή πλεύσης κατά 360 μοίρες και ενώ ισχυρίζονταν πως οι εν λόγω μετοχές δεν αξίζουν τίποτε,αντιπροτείνει ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ ύψους 1,5 δίς ευρώ για δέκα μετοχές,ενώ οι δικαιούχοι αιφνιδιάζονται στο άκουσμα των εκπροσώπων της τράπεζας πως επιθυμούσαν το συμφωνηθεν ποσό να καταβληθεί μέσω κάποιας "περίεργης" διαδρομής προς αποφυγή της ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ εξόφλησης μέσω της "Εθνικής",ενδεχομένως προκειμένου να αποφύγουν και άλλες παρόμοιου χαρακτήρα αιτήσεις ρευστοσποίησης.
Μέχρι τώρα κάποιος λοιπόν θα αναρωτηθεί εύλογα "Καλά και τι μας νοιάζει όλο αυτό ;" όμως το όλο ζήτημα έχει και την ανάλογη συνέχεια η οποία αφορά την πατρίδα μας,διότι οι δικαιούχοι κατόπιν όλων αυτών των εξελίξεων,αρνούνται κατηγορηματικά την διευθέτηση της υπόθεσης κατά αυτόν τον τρόπο,και προχωρούν στην ίδρυση της μή κερδοσκοπικής εταιρίας "E.N.D." (Ellas Never Die - Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει) με πρόεδρο τον γνωστό επίσης καρδιολόγο στην Νέα Υόρκη κ. Εμμανουήλ Λαμπράκη και αντιπρόεδρο τον κ. Καρυώτη,δωρίζοντας τέσσερεις μετοχές της "Τράπεζας της ανατολής" στην εν λόγω μή κερδοσκοπική εταιρία,ενώ ταυτόχρονα προχωρούν στην κατάθεση δήλωσης φόρου δωρεάς στην Γ΄ Δ.Ο.Υ. Πατρών (Αρ.πρωτοκ.20459/25-08-2011) με σαφή στόχο την έκδοση διπλότυπου είσπραξης του φόρου δωρεάς - ο οποίος για τις ΜΚΟ ανέρχεται σε 0.5% - και την παραπομπή του θέματος στο υπουργείο οικονομικών.

Το σκεπτικό και ο στόχος της "END" είναι πλέον ξεκάθαρο,οι τέσσερεις αυτές μετοχές της "Banque d’ Orient",επαρκούν για την αποπληρωμή του ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ αλλά και του ΧΡΕΟΥΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ.

Κατόπιν όλων αυτών των κινήσεων πραγματοποίηθηκε και η επίδοση του εξώδικου σε σχέση με την "Εθνική",τόσο στον πρωθυπουργό Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ όσο και στον πρόεδρο της Ν.Δ. ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ,αλλά και στον διοικητή της τράπεζας της "Εθνικής" Γ.ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟ ενώ για το παρόν είναι σαφώς ενημερωμένος και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ε.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ,αλλά ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν υπήρξε Η ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ μέχρι τώρα,ενώ η "Εθνική" προέβη στην έκδοση ανακοίνωσης την 21η τρέχοντος, η οποία και υποστηρίζει πως η διαδικασία εκκαθάρισης για την "Τράπεζα της Ανατολής" ολοκληρώθήκε τον Δεκέμβριο του 1936,κάτι το οποίο δεν φαίνεται να ισχύει μίας και πάλι ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος μέσα απο την σελίδα www.zougla.gr φέρνει στο φώς έγγραφα των ετών 1939 και 1940 τα οποία και αποδυκνείουν πως τουλάχιστον μέχρι και το 1940 η διαδικασία εκκαθάρισης δεν είχε για κάποιον άγνωστο λόγο ολοκληρωθεί.
Να συμπληρώσω επίσης πως σε τηλεφωνική επαφή που είχα προσωπικά με τον κ. Γιαβή,εν αποστρατία αξιωματικό της πολεμικής αεροπορίας και εκπρόσωπο της μή κερδοσκοπικής εταιρίας "E.N.D." στην Ελλάδα,αναμένονται εξελίξεις μέσα στην ερχόμενη εβομάδα,οι οποίες ενδεχομένως να αποκαλύψουν τον ρόλο αρκετών τόσο στο γιατί η χώρα παρεσύρθη στην δίνη του ΔΝΤ αλλά και γενικότερα,μιάς και το θέμα δεν άπτεται μόνο όσον αφορά το μέγα εθνικό ζήτημα της χρεωκοπίας της πατρίδας,αλλά ίσως έχει να κάνει και με "προβλήματα διαχείρησης" των κεφαλαίων της "τράπεζας της Ανατολής" τα οποία χάθηκαν ως διά μαγείας,έπεται συνέχεια το μόνο σίγουρο...

Για περισσότερες πληροφορίες,το ιστορικό της υπόθεσης καθώς και όλα τα στοιχεία μπορεί κάποιος να επισκεφθεί την ιστοσελίδα της μή κερδοσκοπικής εταιρίας "E.N.D." στην διεύθυνση www.ellasneverdie.org

* πηγή - www.zougla.gr


Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011

Η ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ


Την επαύριον η ύψωση του τιμίου σταυρού καθώς και η γενέθλιος ημέρα του Αγίου Εφραίμ του εν Νέα Μάκρη ευρισκομένου,ο θεός μαζί μας πάντοτε...

Μία μεγάλη εορτή της Εκκλησίας μας είναι η «παγκόσμιος Ύψωσις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού».
Σύμφωνα με την ιερή παράδοση της Εκκλησίας μας, αμέσως μετά την εύρεση του Τιμίου Σταυρού, η αγία Ελένη τον ασπάσθηκε και τον παρέδωσε στον πατριάρχη Ιεροσολύμων Μακάριο, ο οποίος ύψωσε ψηλά τον Σταυρό του Χριστού για να τον δουν οι παρευρισκόμενοι χριστιανοί.
Ένα παρόμοιο περιστατικό έγινε λίγα χρόνια μετά, το 335, την επομένη των εγκαινίων του πανίερου Ναού της Αναστάσεως. Ο πατριάρχης ύψωσε και πάλι τον Σταυρό και ευλόγησε τα πλήθη των χριστιανών, των κληρικών και των λαϊκών, που είχαν συρρεύσει στην αγία πόλη για την τελετή των εγκαινίων και παραλλήλως ζητούσαν να προσκυνήσουν το ιερώτατο σύμβολο του χριστιανισμού.
Για μία τρίτη και τελευταία φορά πραγματοποιήθηκε η ύψωσις του Τιμίου Σταυρού και συγκεκριμένα το έτος 628. Είναι η εποχή που ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ηράκλειος πολεμά τους Πέρσες. Ο λαός αυτός, προ 14 ετών, έχει καταλάβει την Παλαιστίνη και έχει αρπάξει από τούς χριστιανούς τον Τίμιο Σταυρό. Ο Ηράκλειος νικά και επανακτά τον Σταυρό. Στις 14 Σεπτεμβρίου έρχεται στα Ιεροσόλυμα φέροντας στους ώμους του τον Σταυρό. Είναι ανυπόδητος και φτωχικά ντυμένος. Φθάνει στο Ναό της Αναστάσεως και παραδίδει τον Σταυρό στα χέρια του πατριάρχη Ζαχαρία. Εκείνος υψώνει τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό και ευλογεί τα πλήθη των χριστιανών, ψάλλοντας για πρώτη φορά τον πολύ γνωστό ύμνο «Σώσον Κύριε τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου ...».
Από την εποχή αυτή μέχρι σήμερα η Εκκλησία μας τιμά με επισημότητα ως πολύ μεγάλη εορτή την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Λόγω δε της σπουδαιότητας της η εορτή προκαταγγέλλεται την Κυριακή προ της Υψώσεως και παρατείνεται την Κυριακή μετά την Ύψωσιν. Η ύψωσις του Τιμίου Σταυρού συγκαταριθμείται στις ακίνητες δεσποτικές εορτές, δηλ. εκείνες που αναφέρονται στο πρόσωπο και τη ζωή του Δεσπότη Χριστού και τιμώνται σε συγκεκριμένη (ακίνητη) ημερομηνία του χρόνου.
Την ημέρα αυτή, καθώς ολοκληρώνεται η Ακολουθία του Όρθρου και λίγο πριν αρχίσουμε τη Θεία Λειτουργία, πραγματοποιείται στους Ιερούς Ναούς μας η τελετή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Πάνω στο ξύλο του Σταυρού ο Χριστός θριάμβευσε εναντίον του διαβόλου. Διά του Σταυρού ήρθε η σωτηρία σε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
Προσκυνάμε το σημείο του Σταυρού γιατί είναι εικόνα του Εσταυρωμένου Χριστού.
Η ζωή της Εκκλησίας στηρίζεται πάνω στον Σταυρό.
Τα μυστήρια της Εκκλησίας, το κέντρο της πνευματικής ζωής, γίνονται με την ενέργεια του Σταυρού. Ο ιερέας ευλογεί σταυροειδώς το νερό της κολυμβήθρας. Μας χρίει σταυροειδώς με το Άγιο Μύρο. Μετέχουμε του Σταυρού του Χριστού με την Θ. Ευχαριστία και το Βάπτισμα. Ο ιερέας παρακαλεί τον Θεό Πατέρα να στείλει το Άγιο Πνεύμα και να μεταβάλει το ψωμί και το κρασί σε Σώμα και Αίμα Χριστού, σφραγίζοντάς τα με το σημείο του Σταυρού.
Όλη η ζωή του Χριστιανού είναι σταυρική. Ο Χριστός καλεί όσους θέλουν να άρουν τον σταυρό τους, δηλαδή είτε –σε καιρό διωγμών- να μαρτυρήσουν για τον Χριστό είτε –σε καιρό ειρήνης- να αγωνίζεται να ζήσει την ζωή της ευσέhttp://www.blogger.com/img/blank.gifβειας, σταυρώνοντας τα πάθη και τις επιθυμίες τhttp://www.blogger.com/img/blank.gifου.

Ο Χριστός με την Σταύρωσή Του συμφιλίωσε τον άνθρωπο και όλη τη δημιουργία μεταξύ τους και με τον Θεό. Ο Σταυρός αποτελείται από δύο κεραίεhttp://www.blogger.com/img/blank.gifς: μία κάθετη και μία οριζόντια. Η κάθετη υποδηλώνει την κάθετη συμφιλίωση, δηλ. των ανθρώπων με τον Θεό. Η οριζόντια κεραία αναφέρεται στην συμφιλίωση των ανθρώπων μεταξύ τους και με όλη τη δημιουργία.

(Δείτε και το κείμενο «Ο Σταυρός του Χριστού και ο σταυρός του χριστιανού» στη σειρά ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ του ιστοχώρου μας)


ΠΗΓΗ - ΙΣΤΟΤΟΠΟΣ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ ΧΟΛΑΡΓΟΥ


http://www.faneromenihol.gr


Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011

ΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ..


Σαν σήμερα στα 1955 ο ελληνισμός στην Κων/λη δέχεται πογκρόμ διώξεων με δολοφονίες,βιασμούς και καταστροφές,άλλη μία μαύρη σελίδα στην σύγχρόνη ιστορία του τόπου,ποτισμένη με την ενοχή και τις αμαρτίες του πολιτικού κόσμου και την συμμετοχή του "αγανακτισμένου" τούρκικου όχλου,η κάθε εποχή βλέπετε,διαθέτει τους "αγανακτισμένους" της....


Για περισσότερα μπορεί κάποιος να διαβάσει στον παρακάτω σύνδεσμο.

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B5%CF%80%CF%84%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC

Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2011

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ....



Το παρόν άρθρο διμοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της Κυριακής 4/9/2010


Μέσω του παρόντος,θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα γεγονός το οποίο και με λυπεί αφάνταστα καθώς και δείχνει σε σημαντικό βαθμό τα όσα υποστηρίζουν όσοι βλέπουν πέρα απο την τρέχουσα οικονομική κρίση και μιλούν για το απύθμενο βάθος της κρίσης αξιών και χαλάρωσης των ηθών της ελληνικής κοινωνίας εδώ και πολλές δεκαετίες με σημείο καμπής την περίοδο της μεταπολίτευσης και εντεύθεν.
Δεν είναι καθόλου λίγες λοιπόν οι φορές κατα τις οποίες παρατηρώ εικόνες αγίων να βρίσκονται πεταμένες κυριολεκτικά στα σκουπίδια και δυστυχέστατα τούτο να συμβαίνει και απο ανθρώπους οχι μόνο αλλοδαπούς και τέλος πάντων ξένους προς τα προσφιλή μας ήθη,πίστη και έθιμα αλλά και απο απλά πολιτογραφημένους ως Έλληνες, διότι πραγματικοί Έλληνες δεν είναι το μόνο σίγουρο,μάλιστα πρίν δύο περίπου χρόνια είμουν μάρτυρας ενός συμβάντος το οποίο είναι ανεπίτρεπτο,όταν γνωστός μου αποφάσισε να πετάξει τις εικόνες που είχε στο σπίτι του γιατί απλά "έπιαναν χώρο χωρίς λόγο" ως έκρινε και μάλιστα εικόνες ιστορικής αξίας διότι πέραν του οτι ήταν εικόνες αγίων της εκκλησίας μας,μερικές εξ αυτών ήσαν και εικόνες φερμένες απο την μικρά ασία και κατασκευασμένες πρό της μικρασιατικής καταστροφής.
Οι εικόνες εκείνες βλέπετε, γλίτωσαν την μανία των τούρκων και την μικρασιάτικη καταστροφή,όμως δεν κατάφεραν να γλιτώσουν απο την αδιαφορία των νεοελλήνων και την απαξίωση που νίωθουν κάποιοι για τον πνευματικό κόσμο που μας περιβάλλει,κάτι που δείχνει έμπρακτα το πόσο χαμηλά έχουμε πέσει ως άτομα αλλά και ως σύνολο σε σχέση με το πως σκεπτόμαστε και το πως νιώθουμε για ζητήματα πέραν της καθημερινότητας,αντί να πετάμε στα σκουπίδια οτι πραγματικά πρέπει,πετάμε τις πραγματικές αξίες που ανεβάζουν στα ύψη την ψυχή του ανθρώπου δίνοντας τροφή στο σάπιο κομμάτι της ανθρώπινης φύσης,ένα φαινόμενο λοιπόν καθ εικόνα και ομοίωση της σημερινής κοινωνίας της σήψης,της διαφθοράς σε όλα τα επίππεδα και της απαξίωσης της σημασίας της πραγματικής ζωής.
Σχεδόν όλοι οι καλομαθημένοι με τις διακοπές τους με δανεικά,τα αυτοκίνητα και τα σπίτια αγορασμένα και αυτά με δανεικά παραπονούνται καθημερινά για το πόσο δύσκολα περνάνε πλέον,αγανακτούν οταν η κυβέρνηση τους κόβει εκατό ευρώ,μαζεύονται χαριεντιζόμενοι στις πλατείες για να φωνάξουν για την ανεργία κλπ κλπ χωρίς κάν να τους περνά απο το μυαλό πως υπήρξαν κάποτε σε αυτόν τον τόπο άνθρωποι οι οποίοι μαρτύρησαν για του Χριστού την πίστη την αγία,πόνεσαν,δίψασαν και πείνασαν πραγματικά, αλλά ποτέ,ούτε κάν την τελευταία τους στιγμή και ενώ θα μπορούσαν ίσως να γλιτώσουν την ζωή τους,δεν απαρνήθηκαν την πίστη τους στα μεγάλα ιδανικά του ανθρώπου,υπήρξαν κάποιοι που το μόνο που πήραν απο τους τόπους όπου τους κυνήγησαν και έπρεπε να φύγουν,ήταν τα κόκκαλά των πατεράδων και των μανάδων τους μαζί με τις εικόνες των αγίων,για αυτό όσο κάποιοι απο εμάς θα μαζεύουν τις εικόνες απο τα σκουπίδια ας μην παραπονεθεί κανείς σχετικά με το γιατί έχουμε περιέλθει σε αυτή την άθλια κατάσταση,ίσως δέ όσα ακολουθήσουν για αυτόν τον λαό τον ποτισμένο μέχρι το κόκκαλο με οκνηρία,κακώς εννοουμενο εγωισμό,έλλειψη οράματος,ωχαδελφισμό και πλήθος άλλων αρνητικών στοιχείων, να αποτελέσουν θεία δίκη για το οτι ξεχάσαμε πολύ σύντομα και πολύ εύκολα τις πραγματικές πηγές απο όπου ξεδιψά η ανθρώπινη ψυχή και πέρνει δύναμη για τον μεγαλύτερο σε διάρκεια πόλεμο,αυτόν της ίδιας της ζωής,ας μάθουμε επιτέλους να ζούμε με ιδανικά και οχι με δανεικά...



Μετά τιμής
Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
Εν Αθήναι,Σεπτέμβιος 2011

Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2011

Ανακοίνωση του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ για την κηδεία του Λεωνίδα Κύρκου



Ἐν Πειραιεῖ τῇ 1ῃ Σεπτεμβρίου 2011


Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν



Ἡ τελετή ἀποχαιρετισμοῦ τοῦ ἱστορικοῦ ἡγέτη τῆς λεγομένης ἀριστερᾶς Λεωνίδα Κύρκου στόν αὔλειο χῶρο τοῦ Α΄ Κοιμητηρίου Ἀθηνῶν μέ τήν παρουσία ἰκανοῦ ἀριθμοῦ μελῶν τῆς πολιτικῆς, κοινωνικῆς καί οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς χώρας, στιγμιότυπα τῆς ὁποίας μετεδόθησαν ἀπό τήν τηλοψία παρουσίασε γιά μιά εἰσέτι φορά ἐκτύπως τήν ἀντιφατικότητα καί τήν αὐτοδιάψευσι τῆς δῆθεν προοδευτικῆς ἰδεολογίας πού ἔχει θέσει στά πρός κατεδάφισι τόν Θεό, τήν πνευματική διάσταση τῆς ὑπάρξεως, τήν μετά θάνατο στό ἐπέκεινα ἐπιβίωσι τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τήν ἀθανασία τῆς ψυχῆς.
Τό ἀπόγειο τῆς ἀντίφασης σέ ὅλη αὐτή τήν διαδικασία δημόσιας καί πανηγυρικῆς ἀποκηρύξεως τῆς Εὐαγγελικῆς πίστεως, ἀπετέλεσε ὁ ἐπικήδειος λόγος τοῦ ἀποσχισθέντος ἐκ τοῦ ἑνιαίου Συνασπισμοῦ τῆς λεγομένης Ἀριστερᾶς καί τῆς Προόδου καί Προέδρου τῆς Δημοκρατικῆς Ἀριστερᾶς κ. Φώτη Κουβέλη, ὁ ὁποῖος κάλεσε τόν ἀποθανόντα «νά περάσει ἀπέναντι».
Καί διερωτᾶται εὐλόγως ὁ κάθε καλοπροαίρετος ποῦ ἀπέναντι; Στό τίποτα; Στήν ἐκμηδένιση; Στήν ἀνυπαρξία; Μά αὐτό δέν ἀποτελεῖ πέρασμα ἀλλά ἐξαφάνιση καί κατακρήμνιση στό χάος.
Ἡ «μεγαλειώδης» ἀντίφαση αὐτῆς τῆς ἰδεοληψίας ἔγκειται στό γεγονός ὅτι ἡ λεγομένη ἀριστερά ἰδεολογία ἰσχυρίζεται ὅτι ἀγωνίζεται γιά τήν ἐπικράτησι τοῦ δικαίου, τῆς ἠθικῆς τάξεως, τῆς κοινωνικῆς συναντιλήψεως στίς ἀνθρώπινες κοινωνίες, ἀλλά ἐάν τό ἀνθρώπινο ὄν δέν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπό μία τυχαία συνάρμοση κυττάρων καί τά τρισεκατομμύρια τῶν γαλαξιῶν ἀπό μία τυχαία καί ἀσυνείδητη συνάρμοση μορίων, πού ὅμως παράγει μυστηριωδῶς καί ἀναπάντεχα ἁρμονία, σύνθεση καί τάξη καί ἐπιπροσθέτως δέν ὑφίσταται στόν ἄνθρωπο αἰώνια καί ἀθάνατη ψυχή, δηλ. ἀνθρώπινο πρόσωπο πού ἔχει πλασθεῖ ἀπό τόν Ὑπέρτατο Δημιουργό κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσι Αὐτοῦ καί πού προορίζεται νά κοινωνήσει μαζί του ἀλληλοπεριχωρούμενο στήν πνευματική διάστασι τῆς ὑπάρξεως πού ἑρμηνεύει καί τόν παρόντα ἀσυνείδητο κόσμο, τότε ὅλες αὐτές οἱ ὡραῖες καί μεγαλόστομες ἰδέες καί ἔννοιες καί ὁ ἀγώνας τῆς λεγόμενης ἀριστερᾶς εἶναι ἕνα ἐκπληκτικό καί τεράστιο μηδέν.
Τί σημαίνει δίκαιο καί ἠθική; Οἱ ἔννοιες αὐτές μόνο μεταφυσικῶς θεωρούμενες προσλαμβάνουν ὕπαρξη καί ἐφαρμογή στόν παρόντα κόσμο. Ἄλλως, δέν ἔχουν οὐδεμία ἀξία διότι ἐάν ὁ ἄνθρωπος προέρχεται ἀπό τό μηδέν καί τήν τυχαία καί ἀσυνείδητη φυσική ἐπιλογή καί προορίζεται γιά τήν ἐκμηδένιση, τήν ἀνυπαρξία καί τό χάος, τότε γιά ποιό λόγο νά εἶναι δίκαιος καί ἠθικός; Γιά ποιό λόγο νά μήν εἶναι ἠδονόφιλος καί ἁρπακτικό; Γιά ποιό λόγο νά ἀγωνίζεται γιά τόν συνάνθρωπό του; Γιά ποιό λόγο νά δημιουργεῖ πολιτισμό, φιλοσοφία καί τέχνη; Γιά ποιό λόγο νά μήν ἐπικρατεῖ ὁ νόμος τῆς ζούγκλας; Γιά ποιό λόγο νά μήν γίνουμε ὅλοι ὀπαδοί τοῦ Φρ. Νίτσε καί τῆς τρομακτικῆς ἰδεοληψίας του περί ὑπερανθρώπου πού πρέπει νά κατατρώγει τίς σάρκες τῶν ἀδυνάτων οἱ ὁποίοι ἕναν καί μόνο ρόλο ἔχουν νά γίνουν ἡ γέφυρα ἀπό τήν ὁποία θά διέλθει ὁ κάθε ἀμοραλιστής καί ἀνάλγητος. Καί ἀκόμη ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ καλοῦ καί τοῦ κακοῦ.
Μέ τόν κασμά τῆς ἀθεΐας καί τοῦ ἀγνωστικισμοῦ ἀσφαλῶς δέν ἀποδομεῖται ὁ πανυπερτέλειος Θεός, τοῦ ὁποίου «ποίησιν τῶν χειρῶν ἀναγγέλλει τό στερέωμα» ἀλλά κατεδαφίζεται καί γκρεμίζεται καί ἐξανδραποδίζεται ὁ δυστυχής ἄνθρωπος, ὅπως μεγαλειωδῶς τό διεκήρυξε ὁ Ντοστογιέφσκι καί ἱστορικῶς ἀπεδείχθη γιά 70 ὁλόκληρα χρόνια στίς πρώην δυστυχισμένες χῶρες τοῦ λεγομένου ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ, πού ἐπεκράτησε αὐτή ἡ τραγική ἰδεοληψία μέ τά στρατόπεδα συγκεντρώσεως, τίς μυστικές ἀστυνομίες, τά γκουλάγκς, τά ψυχιατρεῖα καί τίς ἀναρίθμητες δολοφονίες.
Μποροῦν μήπως ὅλοι αὐτοί πού συνέπραξαν στήν τελετή ἀποχαιρετισμοῦ, δηλ. στήν ἐπίσημη καί πανηγυρική διακήρυξη ὅτι δέν ὑπάρχει τίποτα καί ὅτι ὅλη ἡ ζωή εἶναι δεινός παραλογισμός ἀπό τήν ὁποία ἐλλείπει ἡ σκοπιμότης καί ἡ στοχοθεσία νά μᾶς ἐξηγήσουν πῶς ἀπό τήν ὑλική σύσταση τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος ἀναβλύζουν οἱ πνευματικές ἐκδηλώσεις τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως, ἡ αὐτεξουσιότης καί ἐλευθερία τῆς βουλήσεως, τό ἐνσυνείδητο πνεῦμα καί τό ἐνσυνείδητο ἐγώ, ἡ συνείδησις καί ἡ συνειδητή ἀντίληψις τῶν ἐννοιῶν τοῦ ἀγαθοῦ, τοῦ καθήκοντος τοῦ δικαίου, τοῦ ἀλτρουϊσμοῦ, τῆς αὐτοθυσίας ὡς καί τοῦ ἀντιστρόφου τῶν ἐννοιῶν αὐτῶν, ἡ μεταβολή σέ ἰδέες ὅλων τῶν ἐπί τοῦ σώματός μας ὑλικῶν ἐπιδράσεων καί ἐντυπώσεων ἐσωτερκῶν (ἐνδοοργανικῶν) καί ἐξωτερικῶν, ἡ δυνατότης τῆς μή ἱκανοποιήσεως διά τῆς βουλήσεως καί τῆς θελήσεως ὅλων τῶν ἐπί τοῦ σώματος μας ἐπιδράσεων, ὁ προφορικός ἀλλά καί ὁ ἐνδιάθετος λόγος, ἡ συνειδητή μνήμη, ἀνάπλασι καί ἀναγνώρισι καί ἡ συνειδητή προσοχή, γνῶσις, ἐπιστήμη καί φαντασία, ἡ πνευματική ἰκανότης, ἰδιοφυΐα καί μεγαλοφυΐα ἀσχέτως τῶν διαστάσεων τοῦ βάρους τοῦ σώματος καί τοῦ ἐγκεφάλου, τά ὄνειρα καί ἰδίως τά προγνωστικά. Πῶς ἑρμηνεύεται στήν παρούσα ζωή, τό ὅριο, ἡ σχετικότης καί ἡ ἔλλειψις πού κυριαρχοῦν ἀναποδράστως;
Ὅλοι λοιπόν αὐτοί πού συνέπραξαν σέ αὐτή τήν δημόσια καί πανηγυρική διακήρυξη καί ἐμφοροῦνται ἀπό τήν ἴδια ὀλέθρια γιά τούς ἴδιους ἰδεοληψία ἔχουν ὄνομα πού τούς δίδει ὁ ἀψευδής καί ἄφθιτος καί αἰώνιος λόγος τοῦ ζῶντος Θεοῦ διά τοῦ Προφητάνακτος: «Εἶπε ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ οὐκ ἔστι Θεός» (Ψαλμ. 14:1).
Τέλος ἐκ προοιμίου ἐκφράζω εὐγνώμονες εὐχαριστίες στούς ἐξ ἐπαγγέλματος ἤ ἐκ πεποιθήσεως λοιδόρους μου, πού ἀσφαλῶς λάβροι θά ἐφορμίσουν, δεόμενος ὑπέρ φωτισμοῦ καί μετανοίας των.


Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2011

ΕΧΕ ΓΕΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑ...


Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της ३० Αυγούστου



Ετούτες τις μέρες πάντα το μυαλό και η ψυχή μου πετούν απέναντι,στην Σμύρνη και τον ελληνισμό της Μικρασίας που πετάχτηκε στην θάλασσα ύστερα απο χιλιάδες χρόνια παραμονής σε κείνα τα μέρη και που έγινε έρμαιο στα χέρια των αφεντάδων αυτού του κόσμου,ως πάντα σχεδόν γίνονται οι λαοί,οι οποίοι δεν έχουν καμία σημασία παρά μόνο στο επίπεδο των γεωπολιτικών συμφερόντων της περιοχής και όχι μόνο ή όπως αλλιώς μάθαμε πως λένε την εκμμετάλευση των πολλών απο τους λίγους,τούτη δέ η εκμμετάλευση έχει πλήθος άλλα ονόματα κατά το δοκούν,άλλες φορές το λένε δημοκρατία και άλλες ανθρώπινα δικαιώματα,βλέπετε ο άνθρωπος έχει μάθει να χρυσώνει το χάπι με το δηλητηριο που γεύεται καθημερινά και να μην δίνει καμία σημασία στην ανθρώπινη διαάσταση των πραγμάτων της ζωής
Τί σημασία έχει για τους μεγάλους του κόσμου μιά ακόμα σφαγή ενός ανθρώπινου κοπαδιού που δεν είχε ιδέα το που πάει,τα ποτάμια του αίματος που έβαφαν τους δρόμους κόκκινους,οι φωνές των μανάδων που οι τούρκοι είτε σκότωναν εμπρός στα παιδιά τους και τανάπαλιν,είτε τα χώρισαν για πάντα σφραγίζοντας ανθρώπινες ψυχές για το υπόλοιπο της ζωής τους,μιάς ζωής που έκρυβε πάντα καλά το κάρβουνο της προσφυγιάς ως τελευταίο σκαλί του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης και της αξιοπρέπειας συνάμα,του ετσιθελικού ξεριζωμού γιατί κάποιοι σε κάποια σκοτεινά γραφεία το αποφάσισαν πίσω απο κλειστές πόρτες,ενώ κανείς δεν θέλει να ξέρει πραγματικά το ποιός φταίει για εκείνη την καταστροφή τότε,όλα σίγησαν οι έξι αποκλειστικοί ένοχοι εκτελέστηκαν και ο απλός κόσμος ξαναβρήκε κουτσά στραβά την καθημερινότητα εμπρός του.
Οι πραγματικοί ένοχοι αυτής της καταστροφής ποτέ δεν εκτελέστηκαν φυσικά ίσως και να μην ήταν δυνατόν να εκτελεστούν διότι δεν ήσαν άνθρωποι στην ουσία,όμως η ανθρώπινη φύση άρεσκεται να καταπιάνεται μόνο με οτι μπορεί να αντιληφθέι και να καταλάβει, αφήνωντας τα υπόλοιπα για τους φιλόσοφους και τους ονειροπαρμένους αυτού του κόσμου και έτσι οι νεκροζωντανοί που γλίτωσαν το μαχαίρι βάλθηκαν να περιφέρονται σαν την άδικη κατάρα ως το τέλος της εδώ ζωής τους ποτισμένοι απο το στίγμα της προσφυγιάς και πάντα έχοντας στα μάτια αυτό το άδειο βλέμμα που έχει κάποιος όταν οι θύμισες και ο πόνος για τα περασμένα έρχονται σαν φαντάσματα για να τον στοιχειώσουν για ακόμη μία νύχτα,μέχρι το επόμενο πρωί οπού η σκληρότητα του καθημερινού αγώνα να πάρει την θέση τους μέχρι την ώρα που θα απομείνουν και πάλι μόνοι...
Η μικρασιατική καταστροφή δεν είχε μόνο τους νεκρούς που γράφουν τα βιβλία και προσφάτως ξεγράφουν κιόλας,είχε και νεκροζωντανούς που δεν τολμά να τους γράψει κανένα βιβλίο με πολυπολιτισμικούς προσανατολισμούς ή μή,δεν έχει σημασία,βλέπετε απο πάντοτε κάνεις δεν πολυσκοτίζοτανε για τις πραγματικές απώλειες μιάς καταστροφής εκτός και εάν εξυπηρετούν σκοπιμότητες οπότε και ξεθάβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα,το μεγάλο όπλο των σοφιστών της νεοεποχής μας οι οποίοι έχουν ειδικευθεί πλέον στο να μετατρέπουν το άσπρο σε μαύρο,να συγκινούν χωρίς λόγο και να σιωπούν οταν υπάρχει πραγματικός λόγος ακολουθούμενοι απο τα κοπάδια των απολιτίκ πολιτών που ούτε γνωρίζουν ούτε απαντούν,η μηχανή καλά στημένη απο γεννήσεως της ανθρωπότητος,διυλίζει τον κόνωπα και καταπίνει την κάμηλο κατά την ρήση του Ιήσου Χριστού και δεν αφήνει το παραμικρό σημείο αντιλογίας ουσιαστικά σε κανέναν, έστω και εάν κάποιοι θεωρούν πως αντιλέγουν μέσα στα πλαίσια των συγκοινωνούντων δοχείων της αστικής μας δημοκρατίας και του καπιταλισμού.
Οι άνθρωποι είτε νεκροί,είτε ζωντανοί,είτε νεκροζωντανοί είναι αναλώσιμο είδος και εξυπηρετούν σκοπούς με ή χωρίς την θέληση τους όσο δε για την γιαγιά μου την κυρά Ευαγγελία που ήρθε απο την Αντάλια 12 χρονώ κοριτσάκι και μέχρι το τέλος της ζωής της έτρωγε οτι έβρισκε μπροστά της γιατί φοβόταν το αύριο,που στοιβάχτηκε μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες άλλες ψυχές σε παραγκουπόλεις με κοινά αποχωρητήρια για πέντε και δέκα οικογένειες σε οικόπεδα που παραχώρησε η Αγία μας εκκλησία,μαζί με τον πατέρα της και προπάππο μου τον Κύρ Παναγιώτη που απέθανε στον δρόμο απο την στεναχώρια του γιατι απο αφέντής με χιλιάδες πρόβατα και υπηρέτες κατάντησε σκουπιδιάρης στην Αθήνα,που γνωρίστηκε με τον παππού μου τον κύρ Χρήστο, μέσα στις παράγκες της ενοχής του νεοελληνικού κρατιδίου και που δούλευε δύο βάρδιες για να τα φέρουν βόλτα,ποιός να νοιαστεί βρέ αδερφέ ; τί σημασία έχουν τα πρόσωπα δεν είπαμε ; τι σημασία έχουν οι ζωές και ο θάνατος ; ποιός είναι ο εχθρός ; ερωτήματα που δεν μέλλουν να απαντηθούν ποτέ,ενώ όλοι λένε για "χαμένες πατρίδες ή παρτίδες" δεν άκουσα ποτέ να λένε ρε γιαγιά για χαμένα κορμιά....


Χάριν μνημοσύνου νεκρών και νεκροζωντανών επιβιώσαντων Μικρασιατικής καταστροφής.
Μετά τιμής
Πάνος Χατζηγεωργιάδης