ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

ΠΡΕΖΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΗΡΩΙΝΗ....


Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 19/11/2011











Τούτο είχε πεί κάποτε ο γνωστός ροκάς και εδώ και δεκαετίες απελθών, παύλος σιδηρόπουλος και αυτή η φράση κρύβει μέσα της μια τεράστια αλήθεια,το οτι η εξάρτηση δεν έχει να κάνει με μια συγκεκριμένη κατηγορία "προιόντων" του σημερινού πολιτισμού,δεν εξαντλείται μόνο στο θέμα ταμπού των ναρκωτικών ουσιών και πολλές είναι οι φορές κατά τις οποίες η σχέση εξάρτησης του ανθρώπου με τα πράγματα δεν αφορά κάν τα υλικά αγαθά.
Άρρωστη σχέση εξάρτησης σίγουρα διαθέτει ο καθένας μας τουλάχιστον στην μεγάλη πλειονότητα του πλυθησμού με κάτι, είτε αυτό είναι το χρήμα,τα υλικά ή ακόμη και η δόξα και η εξουσία και τούτη την "φυσιολογική" ιδιότητα της ανθρωπίνου φύσεως χρησιμοποίει ευρέως το σύστημα διακυβέρνησης προκειμένου να μας πετάξει νικημένους στο καναβάτσο και ανήμπορους να αντιδράσουμε ουσιαστικά,έχωντας μας να τριγυρίζουμε μέσα σε φαύλους κύκλους τους οποίους το ίδιο το σύστημα μας δημιουργεί έτσι όταν κάποια στιγμή μας αφαιρέσει το αντικέιμενο της εξάρτησης μας προκειμένου να μας "βοηθήσει" να εκδηλώσουμε τα στερητικά σύνδρομα μας για τούτο, να βρεθούμε χωρίς πραγματικές λύσεις και προοπτικές.
Ρίξετε μια προσεκτική ματία στην σημερινή Ελλάδα και την εν γέννει κοινωνική κατάσταση,η χώρα απο πολλού χρόνου και δεκαετιών έχει δεθεί σφιχτά στο άρμα του υλισμού και των ψευδεπίγραφων αναγκών του ατόμου χάριν της "πραγματικής ελευθερίας",τούτο μαζί με την πλασματική ευμάρια και την ψυχική ανάταση που δήθεν μας προσφέρεται απο τους μηχανισμούς ελέγχου των μαζών,καθιστά τα άτομα αλλά και το σύνολο, μια άβουλη μάζα η οποία και πειθαρχεί αδιαμαρτύρητα στις υποδείξεις των ελεγκτών της,στους κάθε μορφής οικονομικοπολιτικοθρησκευτικούς δυνάστες οι οποίοι παντοιοτρόπως και με όλα τα μέσα προσπαθούν να χειραγωγήσουν τον λαό και να του περάσουν στο επίπεδο του κοινωνικού ασυνείδητου πλέον, πως δεν θα ήτο ποτέ δυνατόν να έχει μια ζωή διαφορετική απο αυτήν εδώ που του προσφέρεται.
Πιο συγκεκριμένα πάρετε για παράδειγμα εμάς τους ίδιους,βγείτε στον δρόμο και αναρωτηθείτε επιτέλους εάν η Ελλάς δεν δανείζονταν εδώ και τέσσερεις δεκαετίες συνεχώς,εάν δεν είχε υπογράψει σειρά μνημονίων τα οποία ποτέ δεν είδαν το φώς της δημοσιότητος, ποία θα ήτο η πραγματική της δύναμη ;
Μήπως θα έπρεπε εάν βασιζόμασταν μόνο στις ίδιες δυνάμεις να μην υπήρχαν τόσα έργα υποδομής,αυτοκινητόδρομοι και σύγχρονα αεροδρόμια τα οποία να εκμμεταλευονται οι ξένοι,μήπως δεν θα φορούσαμε τόσα ακριβά ρούχα αγορασμένα με κάρτες οι οποίες υποθηκεύουν το μέλλον μας το προσωπικό αλλα και της χώρας στους δανειστές,μήπως δεν θα πηγαίναμε ψευδοδιακοπές με διακοποδάνεια υπολογίζοντας μετά το πως θα ξεπληρώσουμε το χρέος για τον υπόλοιπο χρόνο ; Μήπως οι κύριοι αυτοί έπαιξαν με τις δήθεν ανάγκες μας προκειμένου να μας μαντρώσουν μέσα σε ένα μαντρί απο όπου δεν υπάρχει ελπίδα διαφυγής τόσο για εμάς όσο και για τα παιδία μας ; Μήπως εν τέλει μάθαμε να ζούμε με δανεικά διότι αυτό κατήντησε το κοινωνικό "πρέπει" και οχι με ιδανικά τα οποία ακούγονται ολιγον τι εκτός τόπου και χρόνου ;
Όλα αυτά τα "μήπως" θα έπρεπε να μας προβληματίζουν καιρό τώρα,τουναντίον οδηγούμεθα ως αμνοί στην σφαγή αδυνατόντας είτε να διαγνώσουμε το οικτρό τέλος μας, είτε εθελοτυφλώντας αρνούμενοι να πάμε αντίθετα απο το ρεύμα της σαπισμένης κοινωνίας μας,οι φύλακες των αμνοεριφίων έχουσιν γνώση,μνήμη και χιλιάδες ώρες στο ζωνάρι τους σχετικά με την μελέτη της ανθρώπινης προσωπικότητας,έχουν λοιπόν τους τρόπους να καθοδηγήσουν το κοπάδι εκεί που θέλουν χρησιμοποιώντας τα διάφορα "μαντρόσκυλα" της νέας η της παλιάς τάξης,να σερβίρουν τα περιττώματα για ουσία της ζωής και να διοχετεύουν στην άρρωστημένη κοινωνία μας ολοένα και περισσότερο δηλητήριο μέσω του μυθριδατισμού ο οποίος έρχεται ως συνέπεια της έκθεσης μας σε λάθος πρότυπα και κυρίως μέσω μιάς διαδικασίας καταλυτικής για την ανθρώπινη συμπεριφορά, αυτήν της "συνήθειας" για πρόσωπα,πράγματα και καταστάσεις.
Τραγικό παράδειγμα πάλι εμείς,εμείς που το πολιτικό κατεστημένο μας έστησε όμορφα το παιχνιδάκι της πόλωσης και του δικομματισμού ο οποίος περνά τούτες τις ώρες σε ένα επόμενο στάδιο,απο την ψευδοδημοκρατία στην κατά πρόσωπον κηδεμονία της χώρας "ελέω ειδικών συνθηκών" με την δήθεν σύμφωνη γνώμη ενός παγωμένου λαού, με την "δεν γνωρίζω/δεν απαντώ" ή αν θέλετε "δεν απαντώ διότι δεν γνωρίζω", γνώμη των κολίγων της νέας τάξης καθώς και των νεοπρολετάριων οι οποίοι αντικατέστησαν την αλυσίδα της σκλαβιάς απο την γραβάτα,καθισμένοι σε ένα γραφείο μιλώντας σε εικονικά πρόσωπα μέσω των "κοινωνικών δικτύων",κάνοντας ψεύτικους φίλους διαποτισμένους απο ψευδοενδιαφέρον και ψευδοαγάπη,προσπαθώντας οι πλέον ανοιχτομάτηδες εξ αυτών να χαθούν μέσα σε μια εικονική πραγματικότητα προκειμένου να μην σκέπτονται εάν και εφόσον τους έχει αφήσει μυαλό το σύστημα,το μαύρο και δυσοίονο μέλλον για αυτούς αλλά και τα παιδιά τους,οι υπόλοιποι απλώς υποτάχθηκαν διότι έτσι "πρέπει"...
Τούτο το εφιαλτικό τέρας που λέγεται σύστημα, με άγνωστους καθοδηγητές τους οποίους δεν γνωρίζουν ούτε ίσως και οι υψηλότερα στα δικά μας μάτια ιστάμενοι του,διαθέτωντας το πολιτικό του κομμάτι,πραγματοποιήσε με χειρουργική ακρίβεια την εγχείρηση της λοβοτόμης τούτου του λαού αποσπώντας τον απο το ένδοξο παρελθόν του σχεδόν βίαια μέσα σε λίγες δεκαετίες,διέλυσε την τεχνική παραγωγή αλλά και την παραγωγή πνεύματος και τέχνης στην χώρα,έκλεισε τις κερδοφόρες επιχειρήσεις ενώ συνάμα κρατικοποίησε τις προβληματικές προς άγραν ψήφων,δημιούργησε την δήθεν αστυφιλία διαμέσου του υδροκεφαλισμού της πρωτευούσης κατά κύριο λόγο κατά σαφή υπόδειξη του κεφαλαίου,η οποία δεν ήσαν τίποτε άλλο απο την ανάγκη των αγροτικών πλυθησμών της επαρχίας να βρούν ένα μεροκάματο προκειμένου να επιβιώσουν λόγω της ανεργίας που έφερε την μεγάλη ανέχεια και κατέβασε τον αγροτικό κόσμο μέσα στο χωνευτήρι ή μάλλον την τεράστια κρεατομηχανή της πόλης, προκειμένου να συνθλιβούν αξιακά,οικονομικά αλλά και ως κοινωνικές δομές και να "νεοπρολεταριοποιηθούν" απο τις ανάγκες της καθημερινής επιβίωσης έχοντας ως μόνη περιουσία τα χέρια ή και το "σπουδαγμένο" (αλλά στην ουσία τεχνιέντως επουδενί πεπαιδευμένο και στην καλύτερη των περιπτώσεων άκρως εκειδικευμένο) μυαλό τους, ως μοναδικό όπλο στην προσπάθεια δημιουργίας έστω και πενιχρών εσόδων και κατόπιν στοιβάχτηκαν στα κλουβιά που κάποιοι ονόμασαν διαμερισματα,διατηρώντας ένα υποτυπώδες επίππεδο "σύγχρονης" διαβίωσης
Και μετά εφόσον τελείωσαν οι ντόπιοι κολίγοι της "μετεμφυλιακής" Ελλάδος, έπρεπε να εισαχθούν και οτι άλλο ήταν διαθέσιμο, σειρά είχαν, οι εξαθλιθωμένες τριτοκοσμικές μάζες οπού μαζί με τους πραγματικά έχοντες ανάγκη, παρείσφρυσαν και συνεχίζουν να το κάνουν,πλήθος κακοποιά στοιχεία του κοινού ποινικού δικαίου,πράκτορες συμφερόντων και λοιπά άτομα αγνώστου ταυτότητος και προσδιορισμού, δημιουργώντας τεχνιέντως εν δυνάμει θύλακες κοινωνικής αναταραχής σε περίοδο που θα χρειαστεί δημιουργώντας εκ των συνθηκών έναν ακόμη παράγοντα χειραγώγησης των ντόπιων μαζών,αλλά και υποβάθμιση του βιωτικού επιπέδου των γηγενών σε επίππεδο ασφάλειας,οικονομικό,πολιτισμικό και κοινωνικό, σε περίοδο φαινομενικής κοινωνικής "ειρήνης"
Επί τριάντα επτά συναπτά έτη (αναφερόμενος στο πρόσφατο παρελθόν και μόνον) συγκυβερνούν και ασελγούν πάνω στο κορμί της Ελλάδας πρωτίστως, όλοι όσοι με τις μικρές ή μεγαλύτερες πράξεις τους έκαναν το μεγάλο κακό στην πατρίδα μας συμπληρώνοντας κομμάτι-κομμάτι το εφιαλτικό πάζλ που την εικόνα του μπορεί να δέι κάποιος μόνο αποκεντρώνοντας την αντίληψη του απο το σήμερα και πηγαίνωντας πίσω στο οχι και τόσο απομακρυσμένο παρελθόν των συγκεντρώσεων με τα πλαστικά σημαιάκια του δικομματισμού αλλά και των έτερων συμμετεχόντων του πολιτικού - πελατιακού συστήματος της διαφθοράς,της δήθεν μεταπολίτευσης,των "δικων μας παιδιών, ενώ εμπαίζουν ξεδιάντροπα τον ελληνικό λαό και αποδίδουν εξίσου ξεδιάντροπα ευθύνες ο ένας στον άλλον ως δήθεν "πολιτικοί και ιδεολογικοί" αντίπαλοι συνεχίζοντας να παίζουν το παιχνιδάκι του διεθνισμού που δεν είναι άλλο απο το "διαίρει και βασίλευε", ως πιστά πιόνια ,του, συνεχίζωντας το γαιτανάκι της απεμπόλησης των ευθυνών αλλά και της κατά πρόσωπο κοροιδίας αυτού του κόσμου εκτός όσων έχουν,ζούν και υπάρχουν για να ικανοποιουν τα μικροσυμφέροντα των ίδιων αλλά και του μικρόκοσμου τους.
Είναι οι ίδιοι οι οποίοι ξεδιάντροπα θα ζητήσουν την ψήφο του κόσμου αργότερα εάν και εφόσον γίνουν εκλογές εις το νεοελληνικό προτεκτοράτο των Βρυξελλών στον προαποφασισμένο απο τους γνωστούς-αγνώστους χρόνο,ρίχνωντας μαύρη πέτρα στο τι είπαν,διεκύρηξαν και εν τέλει δεν εφάρμοσαν ποτέ,αλλά το είπαν λόγω του οτι ακούγονταν καλό και εύηχο στα αυτιά των πεινασμένων,είναι οι ίδιοι οι οποίοι κατήντησαν την πατρίδα των προγόνων μου μαζί με τους σύν αυτώ σφουγγοκωλάριους των,πρεζάκια ο οποίος θα πρέπει να επιβιώνει με δόσεις απο καιρού εις καιρόν και κατά τακτά χρονικα διαστήματα θεωρώντας ξεδιάντροπα μέγιστη διπλωματική επιτυχία οτι "την βγάλαμε και σήμερα,ψωνίσαμε καινούρια δόση",μια δόση υπό την μορφή του "δανεικά και αγύριστα" απο τους πρεζέμπορους του διεθνιστικού κεφαλαίου και πληρωμένες με τις ζωές αδίκων και προπάντων δικαίων (ευελπιστώ πως οχι και με το αίμα τους στο εγγύς ή το απώτερο μέλλον),το μόνο που είναι να σε στεναχωρεί δεν είναι όμως όλο αυτό, διότι οι "κύριοι" αυτοί κάνουν απλά την δουλεία τους εξυπηρετώντας τα όποια συμφέροντα τους και των αφεντικών τους,αλλά το οτι ο σκλάβος πέρασε μόνος στον λαιμό του την αλυσίδα,διότι του είπαν οτι έτσι δείχνει πιο ωραίος μέσα στην ασχήμια αυτου του κόσμου και στέκει "περήφανος" επάνω στο κατάστρωμα του σαπιοκάραβου των σκλάβων το οποίο τον πηγαίνει πάση δυνάμει πρός στον θαυμαστό νέο κόσμο....




Μετά τιμής
Πάνος Χατζηγεωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης,Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
http://iperalitheias.blogspot.com/
panoschatzigeorgiadis@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: