ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Ο ΕΝΔΟΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μέλος ένωσης μουσικοσυνθετών Αγγλίας
Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
Πολιτευτής ΛΑ.Ο.Σ


Εδώ και χρόνια όπου συνειδητοποιώ πράγματα γύρω μου,παρατηρώ μια τάση η οποία καταντά εκνευριστική και δεν προσφέρει τίποτε στο ήδη πάσχον πολιτικό μας σύστημα,τουναντίον το ωθεί προς μια κατεύθυνση όπου δρά καταλυτικά εναντίον του και υπέρ της ολοκληρωτικής του απαξίωσης.

  Απο του μεγαλύτερου κόμματος εώς και του πλέον αδύναμου,παρατηρείται αύτο που όλοι όνομάζουμε με μια λέξη "μικροπολιτική",η ενασχόληση εν ολίγοις με την "καθημερινότητα" των κομμάτων,το τι συμβαίνει και για τα πλέον επουσιώδη θυμίζοντας μου το κουτσομπωλιό της γειτονιάς των περασμένων δεκαετιών ανάμεσα στις νοικοκυρές σχετικά με το τι κάνει η κάθε μια μέσα και έξω απο το σπίτι της,το οποίο ανάγεται σε μέγα ζήτημα κατά το δοκούν.
  Τούτη η τάση,η μικροπολιτική την στιγμή που ανάγεται με την σειρά της σε πολιτική η ίδια, καταντά ένας ακόμη αρνητικός παράγοντας όπου συν τοίς άλλοις εκτρέπει την γενικότερη πολιτική ζωή και εκτρέφεται απο όλους,είτε αυτοί είναι οι δημοσιογράφοι είτε οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές αυτής της "καθημερινότητας των κομμάτων" στα πλέον χαμηλά εππίπεδα και εκεί είναι που χάνεται πραγματικά η ουσία των θέσεων των κομμάτων εάν φυσικά δεν υποτεθεί πως η υπερτροφία της μικροπολιτικής δεν γίνεται με σκοπό την απόσπαση της προσοχής της κοινής γνώμης απο τα ουσιαστικά ζητήματα που αφορούν άμεσα την ζωή της την ίδια,ή διότι κατά αυτόν τον τρόπο γίνεται συγκάληψη της γύμνιας των πολιτικών θέσεων των κομμάτων επί θεμελιωδών ζητημάτων.
  Όποιος και να είναι ο λόγος είτε και συνδιασμός παραγόντων,ένα είναι το δεδομένο απο όλα αυτά,πως ο πολιτικός πολιτισμός δεν συνάδει με την μικροπολιτική όταν αυτή ασκείται ως βασικό μέσο άσκησης πολιτικής του όποιου κόμματος με σκοπό του την φθορά του αντιπάλου,διότι ο ανήκων σε πολιτικό κόμμα οφείλει να πείθει κάθε φορά για τις δικές του θέσεις και οχι να ασχολείται με το τι κάνουν ή δεν κάνουν οι αντίπαλοι του σε πολιτικό ή ακόμη χειρότερο σε προσωπικό επίππεδο,χωρίς αυτό πάλι να σημαίνει πως δεν θα πρέπει να γνωρίζουν όλοι το ποιόν όσων επηρεάζουν τις ζωές όλων.
  Ο λαός κυρίες και κύριοι σουλατσαδόροι των πολιτικών γραφείων,της βουλής ή των δημοσιογραφικών δήθεν γραφείων,δεν έχει άνάγκη να μάθει το πως περνάει το σαββατοκύριακο του ο πάσα ένας ή το τι φόρεσε στην τάδε ή στην δείνα δεξίωση η κάθε βουλευτής,με ποιόν συναναστρέφεται ή αν ο τάδε σήμερα έκανε σαρδάμ ή οχι,το σημαντικότερο όλων που οφείλετε άπαντες οι κατέχοντες δημόσια αξιώματα,αλλά και όλοι όσοι έχουν δημόσιο λόγο είναι το εάν όλοι αυτοί διαθέτουν "πάγκο" επιχειρημάτων,θέσεων και προθέσεων περί της βελτίωσης της κοινωνικής ζωής και του συνόλου εν γέννει,ειδάλλως ας μετατρέπουμε κάθε φορά τις εφημερίδες σε περιοδικά ποικίλης ύλης αδιαφορώντας καταφανώς και επιδεικτικά για το τι μέλλει γενέσθαι σε μια κοινωνία η οποία πάσχει ακριβώς απο αυτο,την έλλειψη ουσιαστικού πολιτισμού και παρασυρμένοι ακόμη περισότερο απο έναν ενδοτισμό που βολέυει ένθεν κακείθεν πολίτες και πολιτικούς κατακρημνίζοντας καθημερινά οτι απέμεινε απο την πραγματική δημοκρατία.


Δεν υπάρχουν σχόλια: