ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

Μαθήματα αρχαίας τραγωδίας απο τον Κώστα Πρέκκα στο Βεάκειο


Ο Κώστας Πρέκκας ως  Οιδίπους Τύραννος μαζί με τον Βαγγέλη Πυρινή ως Μάντη Τειρεσία επί σκηνής στο Βεάκειο θέατρο




Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μουσικοσυνθέτης, Λογοτέχνης
Και Δήμοσιογράφος

Πάντοτε αγαπητέ αναγνώστη, με απασχολούσε το ζήτημα του ρόλου της τέχνης στην ζωή μας. Επίσης πολύ σημαντικό θεωρώ και το κίνητρο του γιατι ασχολείται κάποιος με την τέχνη, τι είναι αυτό που μαγεύει τόσο τον πραγματικό καλλιτέχνη στο να παράγει την τέχνη του, όσο και τον θεατή, ακροατή, αναγνώστη στο να την παρακολουθεί.



Σημαντικότατος σκοπός για την τέχνη εκ του αποτελέσματος κρίνοντας και έχοντας ως γνώμονα το τι γίνεται γύρω σε σχέση με το τι θα έπρεπε να γίνεται, είναι η προαγωγή του ανθρώπου σε αυτό το «ανώτερο εγώ» που όλοι υμνούμε, μα δύσκολα ακολουθούμε τόσο ως άτομα όσο και ως κοινωνία. Αυτό θεωρώ πως είναι το θεωρητικό υπόβαθρο και κίνητρο κάθε καλλιτεχνικής κίνησης, άσχετα εάν ο όρος «τέχνη» έχει πλατιάσει επικίνδυνα στις μέρες μας, οδηγώντας λαό και ασχολούμενους με αυτήν, σε άλλες ατραπούς.

Στηρίζω τόσο με την φυσική μου παρουσία, όσο και με την γραφίδα μου, τους ανθρώπους οι οποίοι αποδεδειγμένα και σταθερά συνεχίζουν να παλεύουν για αυτό το «ανώτερο εγώ» υπηρετώντας την πραγματική τέχνη και κάνοντας τον κόσμο μας όσο το δυνατόν καλύτερο, τους ανθρώπους που δίνουν έναν καθημερινό αγώνα ενάντια σε κάθε δυσκολία της ζωής και βγαίνουν νικητές σε πνευματικό επίππεδο, διότι αυτό το επίππεδο στην ουσία είναι και το πλέον ουσιαστικό.

Ο Κώστας Πρέκκας δεν νομίζω πως χρειάζεται συστάσεις. Είναι ο πραγματικός υμνωδός και ταπεινός εργάτης της πραγματικής ξανατονίζω τέχνης, ο οποίος διαμέσω της εξαιρετικά μακρόχρονης θεατρικής του πορείας η οποία εδώ και καιρό έχει κλείσει τον μισό αιώνα, προσπαθεί καθημερινά εντός και το κυριότερο εκτός σκηνής να διδάξει το ήθος, ως πραγματικός ήθος ποιών. Στον δρόμο του αυτόν όσοι δεν επιθυμούν την πνευματική άνοδο αυτού του λαού, στέκονται εμπόδια, μα εμπόδια ταπεινά τα οποία πάντοτε τα υπερπηδά η αξία ενός πραγματικού καλλιτέχνη.

Το περασμένο μας Σάββατο 29 Αυγούστου, λαβών μια εξαιρετικά τιμητική πρόσκληση, είχα την ευκαιρία να επαναβεβαιώσω οτι πάντοτε πίστευα για τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Ο χώρος ήταν το Βεάκειο θέατρο του Πειραιά, ο χρόνος εκεί λίγο πριν η καλοκαιρινή νύχτα μας σκεπάσει μέσα στην ησυχία που σου δίνει το τοπίο με το ολόγιομο φεγγάρι να μας παρακολουθεί. Το έργο ήταν ο «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή, ένα έργο που πραγματεύεται πανανθρώπινες αξίες όπως και κάθε σωσμένη αρχαία μας τραγωδία, που προβληματίζει και διαμέσω του προβληματισμού αυτού, σε κάνει αίφνης καλύτερο άνθρωπο σε σχέση με το πριν.

Μήνες προετοιμάζονταν πυρετωδώς τούτη η παράσταση και γώ είχα την ευκαιρία να δώ πολλές απο τις πρόβες. Έτσι είμουν σχεδόν σίγουρος πως θα ήταν μιά απόλυτη επιτυχία που ενώ θα έμοιαζε φυσιολογική στα μάτια του κόσμου, την ίδια ώρα έκρυβε πίσω της εκατοντάδες ώρες προετοιμασίας και μελέτης και έτσι ακριβώς ήταν. Ο κόσμος αρκετός δοθέντων των συνθηκών, παρακολουθούσε εκστατικός τα όσα διαδραματίζονταν επί σκηνής χωρίς να βγάζει λέξη και στο τέλος, εκεί που ο πραγματικός ηθοποιός πραγματικά νιώθει την πληρωμή των κόπων του, το χειροκρότημα τόσο πολύ σε όγκο και παλμό, ώστε ο κ. Πρέκκας αναγκάστηκε να αποχωρήσει παίρνοντας τον θίασο μαζί του, ειδάλλως ο κόσμος αποκλείεται να σταματούσε. Η συνέχεια της εκτίμησης του κόσμου δόθηκε στα κατάμεστα επί πολύ ώρα παρασκήνια, τα «αποδυτήρια» αν το θέλετε των αθλητών της αρένας του θεάτρου, μιάς αρένας φτιαγμένης μόνον για τους δυνατούς.

Ποιόν να πρωτοξεχωρίσεις. Ο Κώστας Πρέκκας ανυπέρβλητος, ευθυτενής, αρχοντικός ως αρμόζει σε έναν βασιλιά, άρτιος εκφραστής του αρχαίου μας ιερού λόγου, με καθαρότητα ερμηνευτική και άρτια κίνηση, έκανε να μοιάζουν όλα τόσο εύκολα για εκείνον αναφορικά με την απόδοση του ρόλου του ως Οιδίποδα. Η Μαρία Παλλάδα σε διτό ρόλο ως Ιοκάστη και Ιερεύς, υποστηρίζοντας άρτια επίσης τους ρόλους της, ιδιαίτερα στο πρώτο επεισόδιο ως Ιερεύς την κρίνω καθηλωτική. Ο Λευτέρης Σκούταρης υπέροχος ως Κρέων, υπηρετών τον ρόλο του εξαιρετικά, τόσο ερμηνευτικά όσο και κινησιολογικά. Ο Βαγγέλης Πυρινής ως ο τυφλός μάντης Τειρεσίας επίσης εξαιρετικός με απόδοση που κρύβει απο πίσω της την θεατρική εμπειρία χρόνων, ολόκληρων δεκαετιών στο θεατρικό σανίδι.

Ο χορός σε αγαστή συνεργασία, απέδωσε εξαιρετικά τα μέρη του, η σκηνοθεσία και η μουσική επίσης «έδεναν» το όλο σκηνικό του πρώτου «αστυνομικού μυθιστορήματος» όπως αποκαλείται ο «Οιδίπους Τύραννος». Ξεχωρίζω επίσης ιδιαίτερα τον νέο ηθοποιό Κωνσταντίνο Τσακανάκη στον ρόλο του «εξάγγελου», ιδιαίτερος και με πολλές προοπτικές όπως και όλοι οι συντελεστές του χορού αν και με μικρή διαφορά υπέρ του.

Εν ολίγοις, ο «Οιδίπους Τύραννος» αποδομένος απο τον θίασο του Κώστα Πρέκκα, αποτελούσε χάρμα οφθαλμών και λοιπών αισθήσεων. Μέσα σε αυτόν τον συρφετό των «καλλιτεχνών» της κακιάς ώρας που κάθε καλοκαίρι ασελγούν επί του αρχαίου μας δραματολογίου όπως έχω τονίσει άπειρες φορές σε αναφορές και κείμενα μου, μοιάζει σαν πνευματική όαση για τους διψώντες να πιούν λίγο καθαρό νερό πραγματικής τέχνης.

Ο κ. Πρέκκας το περασμένο Σάββατο, παρέδωσε μαθήματα του πως διδάσκεται απο σκηνής η αρχαία μας τραγωδία ή του πως θα έπρεπε να διδάσκεται τουλάχιστον, ανέβασε για ακόμη μιά φορά ψηλότερα τον πήχη για όποιον θέλει να ονομάζει εαυτόν ηθοποιό και κατέθεσε στο κοινό μιά παρακαταθήκη αληθινού πολιτισμού και τέχνης, ώστε να παραδειγματίζονται όλες και όλοι, τόσο οι θεατές όσο και οι «καλλιτέχνες» εντός ή εκτός εισαγωγικών. Μία παράσταση αρχαίας τραγωδίας, όπως αυτή θα έπρεπε να είναι.

Οι παραστάσεις συνεχίζονται, στο χώρο «ΑΚΡΟΝ» (Τα παλιά «Macdonalds»),  επί της Λένορμαν 123, αυτήν την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου. Ώρα έναρξης 20.30.

Διανομή του έργου

Οιδίπους  Κώστας Πρέκκας
Ιοκάστη και Ιερεύς Μαρία Παλλάδα
Κρέων  Λευτέρης Σκούταρης
Μάντης Τειρεσίας  Βαγγέλης Πυρινής
Βοσκός  Αργύρης Αποστόλου
Θεράπων Λεωνίδας  Παντελόπουλος
Εξάγγελος  Κωνσταντίνος Τσακανάκης
Αντιγόνη Κατερίνα Πυρινή
Ισμήνη Χρύσα Δευτεραίου

ΧΟΡΟΣ: Κατερίνα Πυρινή, Έφη Καραούλα, Χρύσα Δευτεραίου, Μαρία Παλλάδα, Αργύρης Αποστόλου, Λεωνίδας Παντελόπουλος, Κωσταντίνος Τσακανάκης, Βασίλης Κουσουνέλος, Μάιρα Αλεξοπούλου, Μάνια Διαγούπη

Δεν υπάρχουν σχόλια: