ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

Η ξενομανία και η άρνηση της Εθνικής ταυτότητας στην τέχνη








Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μουσικοσυνθέτης, Λογοτέχνης
Και Δημοσιογράφος
Υπεύθυνος Πολιτισμού ΛΑ.Ο.Σ.


Το ζήτημα της ξενομανίας  στην τέχνη λοιπόν. 

Ένα ζήτημα το οποίο με έχει απασχολήσει προσωπικά πιο εμπεριστατωμένα τα τελευταία χρόνια όπου ασχολούμαι πιο συστηματικά με την τέχνη. Διατί παραστάσεις ξενικές προς τις παραστάσεις του τόπου όπου είδαμε το φώς αυτού του κόσμου, μας είναι πιο αγαπητές απο τις τελευταίες, τις οποίες μάλλον προσπαθούμε καθημερινά να εκδιώξουμε απο το συλλογικό κοινωνικό μας ασυνείδητο ;  πρόκειται περί  συνειδητής προσπάθειας προερχομένης εκ της ελλειπούς γνώσης της ιστορίας μας ; , περί ενός περίεργου «αρχοντοχωριατισμού» όπου προσπαθούμε να κρύψουμε αυτό που εμείς θεωρούμε ως κάτι άσχημο, ήτοι την  ιστορική μας διαδρομή ανά τους αιώνες ή τέλος πρόκειται περί ενός καλά οργανωμένου σχεδίου αποκοπής  εκ της συλλογικής μνήμης και ψυχής του νήματος  αναμεταξύ παρελθόντος και παρόντος άρα και του υπό συνεχή διαμόρφωση μέλλοντος , την εκρίζωση αξιών και θεσμών απο το συλλογικό ασυνείδητο, με σκοπό τον ευκολότερο έλεγχο της νεοελληνικής κοινωνίας  προς έναν άγνωστο για τους πολλούς προορισμό ; Σε τι βοηθά ορισμένους η εθνοκοινωνική μας αλλοίωση που και η ξενομανία δρά αποφασιστικά  

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2015

Ναπολέων Λαπαθιώτης, ο ερασιθάνατος ρομαντικός αυτόχειρ

Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μουσικοσυνθέτης, Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
Πολιτευτής και Yπ. Πολιτισμού ΛΑ.Ο.Σ.

«Τὸ Ἄγνωστο γύρω καὶ παντοῦ, - κι ὁ Νόμος ὁ Τρανός του!
Κι ἐνῷ δεν εἴμαστε παρὰ μορφὲς αὐτοῦ τοῦ Ἀγνώστου,
Φαντάσματα, ὅλοι, καὶ καπνοί, στὴν δίνη τῆς Ἀβύσσου
(μὲ τ᾿ ὄνειρο, φτωχὴ ψυχή, γιὰ μόνη ἀπολαβή σου),»

Ναπολέων Λαπαθιώτης

Έχω τονίσει και άλλοτε, την μεταφυσική διάσταση που συνδέει τον υλικό
και τον πνευματικό κόσμο, με μιάν αδιόρατη θαρρείς κλωστή η οποία
υπάρχει εκεί πάντοτε, αδιάφορα εάν εμείς την παρατηρούμε ή οχι. Και
είναι τούτη η μη παρατηρητικότητα μας σε ορισμένα ζητήματα ως αυτό,
αποτέλεσμα της υλιστικής και μόνον αντίληψης που έχει ο σημερινός
«σύγχρονος» άνθρωπος, αναφορικά με το φαινόμενο της ζωής και του
θανάτου.