ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Πρώτιστον μέλημα μας η απενοχοποίηση του Εθνικισμού.






Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μουσικοσυνθέτης, Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
Email panoschatzigeorgiadis@gmail.com
Δημοσιευθέν απο την μόνιμη στήλη
ΥΠΕΡ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, της εφημερίδος ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ


Η Ελλάς τα τελευταία χρόνια ζεί μία κατάσταση  στο ύφος του δόγματος
«σόκ και δέος», έχοντας διέλθει την περίοδο των παχέων αγελάδων με
δανεικά και χωρίς ιδανικά, σήμερα ζεί την τελική φάση ενός σχεδίου
«Εθνικής αποψίλωσης». Οι εξουσιαστές θεωρώντας  πως οι

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

«Με Δανεικά και χωρίς ιδανικά»




Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη

Μουσικοσυνθέτης, Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος



Είναι αλήθεια πως  απο την περασμένη Δευτέρα και έπειτα, σκίζω και ξανασκίζω το κείμενο μου  όπου θα διαβάσετε, μόνον και μόνον επειδή δεν βρίσκω αρκετά  δυνατές τις λέξεις, ώστε να εκφράσουν την οργή μου για οτι συμβαίνει σήμερα στον τόπο σε κάθε επίππεδο και με κάθε αφορμή. Και οτι συμβαίνει , συμβαίνει δυστυχώς ή ευτυχώς και με την αδράνεια μας ως λαός  στο σύνολο του.

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Ο αποδομητικός ρόλος, της αστικής δημοκρατίας του σήμερα.



Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μουσικοσυνθέτης, Λογοτέχνης
και  Δημοσιογράφος
Δημοσιευθέν απο την μόνιμη στήλη της εφημερίδος ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ, με τίτλο ΥΠΕΡ ΑΛΗΘΕΙΑΣ.

Κάθε ημέρα που περνά σε τούτο το μικρό βασίλειον της Δανιμαρκίας  όπου πάντοτε κάτι σάπιο υπάρχει, διαπιστώνεις πως η κάθε επόμενη ημέρα είναι δυστυχώς χειρότερη, απο την προηγούμενη. 

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

Το «Γλωσσικόν ζήτημα» είς τον δημόσιον λόγον και η ευθύνη μας.







Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μουσικοσυνθέτης, Λογοτέχνης
και Δημοσιογράφος

Είς την εποχήν μας , μιάν εποχήν εξαιρετικής καταπτώσεως των πάντων,
μιάν εποχήν πνευματικής καταχνιάς δίχως την παραμικρήν προοπτικήν για
τον τόπο και την νεοελληνικήν κοινωνίαν, μιάν εποχή  κατά την οποίαν,
έχουν προ πολλού σημάνει οι καμπάνες των «τελευταίων ημερών της
Πομπηίας», μιάν εποχή τέλος παρακμής είς αφόρητον σημείον,
παρατηρείται συχνώς το φαινόμενο του εκχυδαισμού και της κακοποίησης
της Ελληνικής γλώσσης, είτε είς τον προφορικόν  (όπου είναι και το
περισσότερον), είτε είς τον  γραπτόν δημόσιον λόγον και διάλογον.