ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

Τέχνη και ζωή, γραμμή ευθεία





Στέκεις αμίλητη εσύ, τ΄αθέλητου θανάτου θύμα
που οι κραυγές σου λύγισαν την μαύρη γη του Άδη
τον χάροντα εσάστησαν, το άδικο, το κρίμα
όταν σου πήρε την πνοή εκείνο εκεί το βράδι !

Νικηφόρος Βυζαντινός για την Ελένη Παπαδάκη. Επίγραμμα.

(Μία αναφορά στην Ελένη Παπαδάκη)

Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μουσικοσυνθέτης, Λογοτέχνης
και Δημοσιογράφος

Πάντοτε έθετα στον εαυτόν μου το βασικό δια εμέ ερώτημα ως λογοτέχνη
και μουσικοσυνθέτη. Γιατί κάποιος ασχολείται με την τέχνη ; ποιό το
κίνητρο της ενασχολήσεως με το Θέατρο, την μουσική, την ζωγραφική ;
είναι άραγε μόνον η προσπάθεια κάλυψης των κενών που αφήνει στον
άνθρωπο η κενότητα της καθημερινότητος, που τον σπρώχνει αδιόρατα στο
να ασχοληθεί και να δημιουργήσει έναν κόσμο εντός του κόσμου τον
οποίον θεωρούμε ως πραγματικό ;

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2016

Η Θεατρίνα της σιωπής.


H Ελένη Παπαδάκη (1903 - 1944)





Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μουσικοσυνθέτης, Λογοτέχνης
και Δημοσιογράφος


Η Ελένη Παπαδάκη σφαγιάζεται ανηλεώς κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών υπό τους κομμουνιστοσυμμορίτας της ΟΠΛΑ. Η τραγική της μοίρα με εσυγκίνησε τόσο πολύ ώστε άρχισα να αναζητώ περαιτέρω στοιχεία. Πρόσωπα και πράγματα, ιστορίες και μύθους. Μόλις αναφέρονταν το όνομα της, οι πόρτες κυρίως του Θεάτρου έκλειναν, ίσως απο ενοχή, ίσως απο φόβο για τις συνέπειες. Έτσι αναγκάστηκα να γράψω ένα μικρό θεατρικό μονόλογο τον οποίον συμπεριέλαβα στην πρώτη μου εμφάνιση είς τα νεοελληνικά γράμματα, την εκλογή με τίτλο ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΩ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ. 

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2016

Στην Ελένη Παπαδάκη.

Η ζωή της υπήρξε μιά ευθεία γραμμή.
Μία γραμμή που ένωνε την σκηνή του θεάτρου με την σκηνή του βίου. Ήταν η Ελένη Παπαδάκη.
Ηθοποιός.