ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Σάββατο, 7 Απριλίου 2018

Καλήν Ανάσταση - Σκέψεις λόγω της ημέρας


Η αποσυμβολοποίησις της Αναστάσεως δεν είναι φυσικά κάτι το οποίον ημπορεί κανείς να προσεγγίσει εύκολα και δεν ημπορεί ίσως κάποιος να το κάνει, διότι παρεμβάλλεται η θεολογική και μόνον προσέγγισις των γεγονότων.


 Ουδείς σχεδόν, στο πρόσωπο του Ιησού δεν τολμά, δεν θέλει ή δεν δύναται να ιδεί τον εαυτόν του. Η διτότις της φύσεως του Ιησού συνήθως παραβλέπεται  και οι περισσότεροι μένουν και εμμένουν στην Θεία ουσία της. Όμως η πλέον χρήσιμος ανάλυσις αναφορικά με το γεγονός, δεν είναι αυτό το κομμάτι, αλλά δια εμέ, το ανθρώπινο μέρος του Θεανθρώπου.
 Ο Ιησούς ταπεινώνεται. Ζεί ως απόλυτα πτωχός ως προς την ύλη, μαστιγώνεται, εμπαίζεται και σταυρώνεται ως κατωτάτης υποστάθμης κακοποιός.
 Διατί όλα τούτα ; Μα προφανώς ώστε να αποδείξει είς όλους όσους αφορά το παράδειγμα του, το πως η διπολικότις της φύσεως του δύναται να υπάρξει και είς τον τελευταίον κατά τα ανθρώπινα μέτρα, τον πλέον ταπεινό, τον πλέον καταφρονεμένο.
Είμεθα όλοι μας αν οχι Θεοί, κατ ελάχιστον εν δυνάμει Άγιοι. Προς τούτο άλλως τε και επιλέγονται άνθρωποι με τα λάθη και τις αδυναμίες τους,  ώστε να βαδίσουν την ατραπό της Αγιότητος. Ο Ιησούς είναι ταυτόχρονα Θεός και άνθρωπος, άνθρωπος και Θεός. Δεν έρχεται ώστε να κυριεύσει αλλά για να κυριευθεί και μέσα απο τούτη την άκρα ταπείνωση, να αποδείξει πως ο καθείς δύναται να βαδίσει έστω και λίγα βήματα απο τα χνάρια του.
 Ο Ιησούς μας τείνει την χείρα της βοηθείας όπως διέλθωμεν του κατώτατου εγώ προς το ανώτερο. Εκ της ανθρωπίνου σκοτεινής ενίοτε φύσης, προς το καθάριο ΦΩΣ της Αγιότητος, της Θέωσης.

Της ακραδάντου ενώσεως ημών, μετά του Θείου στοιχείου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: